شوالیه مهربان تابلویی آبرنگ از ادوارد برن-جونز، هنرمند پیشرافائلی، است که در سال ۱۸۶۳ کامل شد و امروز در موزه و نگارخانه بیرمنگام نگهداری میشود.
تاریخچه
این تصویر از افسانهای سده یازدهمی الهام گرفته که سر کنلم دیجبی آن را در کتاب «برادستون آو آنر» بازگفته است. قهرمان داستان، شوالیهای فلورانسی به نام جان گوآلبرتو است؛ صورت انگلیسیشده نام «جووانی گوآلبرتو».
برن-جونز برای تابلو نوشتهای توضیحی گذاشته بود که پیام اثر را روشن میکرد:
«شوالیهای را میبینید که دشمنش را در لحظهای بخشید که میتوانست او را نابود کند؛ و تصویر مسیح او را بوسید، نشانهای از خشنودی خداوند از کار او.»
جان گوآلبرتو قدیس کاتولیک ایتالیایی و بنیانگذار فرقه والومبروزا بود. او به خاندان نجیبزاده فلورانسی «ویسدومینی» تعلق داشت. روز جمعه نیک، هنگامی که با همراهانی مسلح وارد فلورانس میشد، در کوچهای باریک با مردی روبهرو شد که برادرش را کشته بود. گوآلبرتو قصد داشت او را در انتقام خون برادرش بکشد؛ اما مرد زانو زد، دستهایش را به شکل صلیب گشود و به نام مسیحی که همان روز مصلوب شده بود، طلب بخشش کرد. گوآلبرتو او را بخشید. سپس به کلیسای بندیکتی سن مینیاتو رفت تا دعا کند؛ در آنجا پیکره مسیح بر صلیب، سرش را به نشانه قدردانی از بخشندگی او فرود آورد. جان گوآلبرتو بعدها به مقام قدیسی رسید.
اهمیت اثر
بسیاری این تابلو را مهمترین اثر دوره آغازین برن-جونز میدانند. در «شوالیه مهربان»، نقاش از پیروی صرف از سنتهای پیشین فاصله میگیرد و سبکی شخصیتر را به نمایش میگذارد؛ سبکی که در طراحی، تکنیک و بیان احساسی اثر دیده میشود.
این تابلو از میان آثار اولیه، محبوبترین اثر نزد خود برن-جونز باقی ماند. علاقه او به شوالیهها و آیین جوانمردی در سال ۱۸۶۳، هنگام کار بر دیوارنگارههای اتحادیه آکسفورد با موضوع افسانههای شاه آرتور، شعلهور شد و تا پایان عمر با او ماند. او در سال ۱۸۹۴ کوشید تابلو را امانت بگیرد تا نسخهای بزرگتر با رنگ روغن از آن بسازد؛ و هنگام مرگ در سال ۱۸۹۸، هنوز مشغول خلق «آخرین خواب آرتور در آوالون» بود.
نمادها و جزئیات تصویری
در طرحهای مقدماتی برن-جونز برای «شوالیه مهربان»، بوسه مسیح بسیار پرشورتر بود و بار معنایی هموئروتیک آشکاری داشت. اما در نسخه نهایی، که با گواش اجرا شده، این بوسه از هر اشاره جنسی تهی شد و به نشانهای محافظ، دلسوزانه و عمیقاً انسانی تبدیل گردید.
ریش مسیح مانند سپری بر پیشانی و چهره غمزده شوالیه قرار گرفته است. زخمهای دستهای مسیح نگاه بیننده را به دستان بیدستکش و آسیبپذیر شوالیه میکشاند؛ دستکشهای زرهی او از کمرش آویزاناند. گلهای همیشهبهار در پیشزمینه نیز از «باغچه شهری» میدان راسل، نزدیک خانه برن-جونز در روبهروی موزه بریتانیا، الهام گرفته شده بودند.
مطالعه بیشتر
- فهرست نقاشیهای ادوارد برن-جونز
- جان گوآلبرتو
- افسانههای شاه آرتور
یادداشتها
در متن اصلی، بخشی با عنوان یادداشتها آمده است، اما یادداشت جداگانهای در آن ذکر نشده است.
منابع
- موزهها و نگارخانه بیرمنگام، بخش آموزش، «پیشرافائلیها»، ۲۰۱۰؛ دسترسی در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۲.
- فرانتزن، ای. جی.، «جوانمردی، فداکاری و جنگ بزرگ: زمینههای قرونوسطایی ادوارد برن-جونز؛ معجزه شوالیه مهربان»، از مجموعه «تصاویر گویا: جستارهایی در بزرگداشت وی. ای. کولو»، انتشارات پیگاسوس، دانشگاه کارولینای شمالی در اشویل، ۲۰۰۱.
- ماککارتی، فیونا، «آخرین پیشرافائلی: ادوارد برن-جونز و تخیل ویکتوریایی»، فابر و فابر، ۲۰۱۱.
- پترسون، ر. تی.، «سر کنلم دیجبی»، جزئیات انتشار در متن اصلی ناقص است.
- ویلدمَن، استفان، «ادوارد برن-جونز: هنرمند-رویاپرداز ویکتوریایی»، انتشارات دانشگاه ییل، ۱۹۹۸.
- وود، کریستوفر، «برن-جونز»، فونیکس ایلوستریتد، ۱۹۹۷.
پیوندهای بیرونی
- شوالیه مهربان در موزه و نگارخانه بیرمنگام
- فوتوگراورِ شوالیه مهربان در موزه و نگارخانه بیرمنگام
- وبگاه موزه و نگارخانه بیرمنگام
- منبع آنلاین پیشرافائلیها؛ بیش از ۲٬۰۰۰ تصویر
- مجموعه آنلاین موزه و نگارخانه بیرمنگام
برچسبهای موضوعی
- نقاشیهای ادوارد برن-جونز
- آثار سال ۱۸۶۳
- مجموعه موزه و نگارخانه بیرمنگام
- نقاشیهای دارای تصویر عیسی مسیح
- اسب در هنر
- آب در هنر