عبارت مورد نظر خود را بنویسید
جرالد دیو (زاده ۱۹۵۲) شاعر و نویسنده ایرلندی است که در بلفاست متولد شد. او در دانشگاههای اولستر و گالوی تحصیل کرد و به عنوان استاد ادبیات انگلیسی در کالج ترینیتی دوبلین فعالیت داشت. آثار او شامل مجموعه شعرهای متعدد و مقالاتی در زمینه ادبیات و فرهنگ ایرلند است.
هانس پیتر کلر (۱۹۱۵-۱۹۸۸) شاعر آلمانی بود که مجموعههای شعری مانند «حتی طلا زنگ میزند» و «پانوپتیکوم از گوشه چشم» را سروده است. او در دهه ۱۹۶۰ به عنوان مدرس ادبیات در مدرسه حرفهای کتابداران دوسلدورف فعالیت میکرد.
ماری دیوِنپورت اونیل (۱۸۷۹-۱۹۶۷)، شاعر و نمایشنامهنویس برجسته ایرلندی، از دوستان نزدیک و همکاران W. B. Yeats بود. او که در ابتدا در هنرستان تحصیل کرد، به یکی از چهرههای کلیدی محافل ادبی دوبلین تبدیل شد و آثار متعددی در قالب شعر و نمایشنامه منتشر کرد.
لودویگ هاینریش فون نیکولای (۱۷۳۷-۱۸۲۰)، شاعر آلمانی دوران روشنگری، رئیس آکادمی علوم سن پترزبورگ و چهرهای برجسته در محافل فکری و ادبی اروپا بود. او با شخصیتهای بزرگی چون ولتر و دیدرو مراوده داشت و در دربار روسیه نیز مناصب مهمی را بر عهده گرفت.
پیرو لیگوریو (۱۵۸۳-۱۵۱۲) معمار، نقاش، باستانشناس و طراح باغ ایتالیایی در دوره رنسانس بود. او به عنوان معمار پاپی واتیکان زیر نظر پاپهای پل چهارم و پیوس چهارم کار کرد، فوارههای ویلا دِسته در تیولی را برای کاردینال ایپولیتو دوم دِسته طراحی نمود و به عنوان باستانشناس دربار در فرارا خدمت کرد. لیگوریو اشتیاق عمیقی به آثار کلاسیک رومی داشت.
کلود گیمون دولاتوش (۱۷۲۳-۱۷۶۰)، نمایشنامهنویس و شاعر فرانسوی قرن هجدهم بود. او بیشتر به خاطر تراژدی "ایفیژنی در تاورید" شناخته میشود که با وجود نقدهای متفاوت، موفقیت قابل توجهی کسب کرد. دولاتوش همچنین آثاری چون "مرس در گهواره" و "آهنگهای صومعه" را از خود به یادگار گذاشت.
سر اسطبلداران یکی از مقامات ارشد دربار سلطنتی مجارستان بودند که از حدود سال ۱۲۲۰ میلادی در زمره «بارونهای واقعی» قلمرو قرار گرفتند. این مقام مسئولیتهای مهمی در مدیریت اصطبلهای سلطنتی و امور مرتبط با اسبها بر عهده داشت.
دیوید ریز گریفیثز (۱۸۸۲-۱۹۵۳)، معروف به آمانوی، شاعر ولزی و برادر بزرگتر سیاستمدار جیم گریفیثز بود. او که از کودکی به عنوان معدنچی زغالسنگ کار میکرد، با وجود زندگی سخت، به عنوان شاعر و روزنامهنگار فعالیت داشت. گریفیثز برنده بیش از پنجاه صندلی در جشنوارههای شعر ولزی (ایستدفود) شد و آثارش همچنان مورد توجه است.
واکر وینسلو (۱۹۰۵-۱۹۶۹) شاعر و رماننویس آمریکایی بود که با نام مستعار هارولد مین، کتابی خودزندگینامهای درباره تجربیاتش در بیمارستانهای روانی منتشر کرد. او شخصیتی پرشور و تاثیرگذار بود که با هنری میلر دوست نزدیک بود. وینسلو با مشکلات الکل دست و پنجه نرم کرد، اما آثارش از جمله «اگر مردی دیوانه باشد» به شهرت رسید.
لیدی ایزابلا فینچ (۱۷۰۰-۱۷۷۱) بانوی حجره شاهدخت آمیلیا بود. او هرگز ازدواج نکرد اما با مهارت در عرصه سیاست، نفوذ قابل توجهی به دست آورد. ایزابلا در حل مشکلات شاهدخت نقش کلیدی داشت و با نخستوزیر وقت نیز مکاتبات مؤثری انجام داد.
جان شِبِر (۱۷۰۹-۱۷۸۸) نویسنده و طنزپرداز سیاسی بریتانیایی بود که بهخاطر آثار انتقادیاش از دولت و سیاستمداران معاصر شهرت یافت. او که ابتدا بهعنوان پزشک فعالیت میکرد، به دلیل نوشتههای تند و صریحش بارها مورد پیگرد قانونی قرار گرفت و حتی به زندان افتاد. با وجود این، شِبِر بعدها به حامی سیاستهای دربار جرج سوم تبدیل شد و مستمری دولتی دریافت کرد.
فرانسه وودنیک (۱۹۰۳-۱۹۸۶) منتقد ادبی، مقالهنویس، مترجم و شاعر اسلوونیایی بود که در دوره میاندوجنگ فعالیت داشت. او از چهرههای برجسته جریان چپ مسیحی اسلوونی و از حامیان خودمختاری فرهنگی و سیاسی اسلوونی در یوگسلاوی به شمار میرفت. وودنیک با ترجمه آثار لهستانی و نگارش مقالات و اشعار مذهبی، تأثیر قابل توجهی بر ادبیات اسلوونی گذاشت.
آنتاناس ماسینا (۲۷ ژانویه ۱۹۰۸ - ۲۷ ژانویه ۱۹۸۷) فیلسوف، اگزیستانسیالیست، مربی، الهیدان و شاعر لیتوانیایی بود. او با توسعه فلسفه فرهنگ استاسیس شالکوسکیس، فلسفه مسیحی و اگزیستانسیالیسم را تطبیق داد و بر اهمیت زبان بومی در آموزش تأکید کرد.
جیمز کاثورن، شاعر و مدیر مدرس انگلیسی قرن هجدهم، بیشتر بهخاطر تقلیدهای هنرمندانه از الکساندر پوپ و نقد مد چینیگرایی در اشعارش شناخته میشود. او کتابخانهای تاریخی در مدرس تونبریج ساخت و اشعارش تا یک قرن پس از مرگش محبوبیت خود را حفظ کردند.
ادی وودز، شاعر، نویسنده، ویراستار و ناشر آمریکایی، زندگی پرفرازونشیبی داشته است. او پس از سفر به نقاط مختلف جهان، در آمستردام ساکن شد و مجله «اینز اند آوتز» و انتشارات «اینز اند آوتز پرس» را تأسیس کرد. وودز با شخصیتهای برجستهای مانند تنسی ویلیامز همکاری داشت و آثار متعددی در زمینه شعر و نثر منتشر کرده است.
استفان گیلر (۱۸۳۳–۱۹۱۸)، زاده اوپاتوفک در لهستان کنگره، نقش فعالی در جنبش استقلال لهستان و قیام ۱۸۶۳ داشت. او به عنوان شاعر، معلم زبان و ادبیات لهستانی، و یکی از چهرههای برجسته دوره رمانتیسم لهستان شناخته میشود. گیلر در دورهای فعالیت میکرد که حکومت روسیه تزاری تلاش میکرد زبان لهستانی را از زندگی عمومی حذف کند.
رومان میخایلوویچ کوخار (۱۹۲۰–۲۰۰۷)، شاعر، نویسنده و استاد دانشگاه اوکراینی بود. او آثار ادبی گوناگونی از شعر و رمان تا نمایشنامه و پژوهشهای دانشگاهی خلق کرد و سالها در دانشگاههای کانزاس و فورت هیز تدریس کرد.
شی ژنگ (متوفی ۲۷۸)، ادیب، شاعر و سیاستمدار برجسته ایالت شو هان در اواخر دوره سه امپراتوری چین بود. او همچنین در اوایل سلسله جین به عنوان یک مقام دولتی خدمت کرد. زندگی او با مهاجرت از لوئویانگ به استان یی، خودآموزی در تاریخ و حکومت، و خدمت بلندمدت در کتابخانه سلطنتی همراه بود. نقش او در تسلیم شو هان و وفاداریاش به لیو شان قابل توجه است.
ماریان الن (۱۸۹۲-۱۹۵۳)، نویسنده و شاعر بریتانیایی، با شعر مشهور «باد در داونز» شناخته میشود. او در سیدنی متولد شد و بعدها به انگلستان مهاجرت کرد. الن در جنگ جهانی اول اشعار تاثیرگذاری در سوگ نامزدش، آرتور گرگ، سرود و بعدها به عنوان نویسنده و تصویرگر کتابهای کودک شهرت یافت.
پولوشکهفو روستایی در شهرستان زالای مجارستان است؛ جایی که نامش در فهرست مناطق مسکونی این شهرستان آمده و با چهرهای سرشناس چون فرنچ مِزو، شاعر و مدالآور المپیک، شناخته میشود.
