زندگی و آثار واکر وینسلو
واکر وینسلو (۲ فوریه ۱۹۰۵ – ۳ مه ۱۹۶۹) شاعر و رماننویس آمریکایی بود که با نام مستعار هارولد مین، کتابی خودزندگینامهای درباره تجربیاتش در بیمارستانهای روانی منتشر کرد. او شخصیتی پرشور و تاثیرگذار بود و با هنری میلر دوست نزدیک بود.
سالهای اولیه
وینسلو در آیداهو متولد شد. پدرش در دو سالگی او درگذشت و مادرش زمانی که پنج ساله بود دوباره ازدواج کرد. رفتار سختگیرانه پدرخواندهاش تاثیر منفی بر روان او گذاشت. در شانزده سالگی خانه را ترک کرد و به ارتش پیوست. تا هجده سالگی به الکل روی آورد.
زندگی در هاوایی و مشکلات شخصی
در دهه ۱۹۳۰، وینسلو در هونولولو به نوشتن شعر و رمان پرداخت. او به همراه همسرش کاترین که شاعر بود، در آنجا زندگی میکرد. مشکلات الکل او تشدید شد و به طور داوطلبانه به بیمارستان روانی مراجعه کرد. بعدها معلوم شد ازدواج او با کاترین قانونی نبوده است.
دورههای مختلف زندگی
وینسلو در شهرهای مختلف از جمله پورتلند، دنور و نیویورک زندگی کرد. در دنور با هلن سیمونز ازدواج کرد که خود نویسندهای بود. در نیویورک به دلیل اعتیاد به الکل در بیمارستان بلویو بستری شد. بعدها به یک مؤسسه مسیحی برای الکلیها منتقل شد و در آنجا به نوشتن ادامه داد.
دوستی با هنری میلر
در دهه ۱۹۴۰، وینسلو در بیگ سور کالیفرنیا با هنری میلر دوست شد. او در انتشار کتاب «آلر رتور نیویورک» به میلر کمک کرد. وینسلو در این دوره کتاب «اگر مردی دیوانه باشد» را نوشت که به پرفروشترین کتاب تبدیل شد.
سالهای پایانی
وینسلو در سالهای پایانی زندگی به عنوان مشاور در درمان الکلیها فعالیت کرد. با وجود مشکلات شخصی، دوستانش از جمله هنری میلر از او حمایت کردند. در ۱۹۶۹ به دلیل ذاتالریه در آپارتمانش درگذشت و در گورستان ال کارملو دفن شد.