جرالد دیو (زاده ۱۹۵۲) شاعر و نویسنده ایرلندی است که در بلفاست، ایرلند شمالی، متولد شد. او در خانوادهای متشکل از مادر، خواهر و مادربزرگش بزرگ شد و در دبیرستان اورانجفیلد در شرق بلفاست تحصیل کرد. دیو پس از مدتی زندگی در لندن، به ایرلند شمالی بازگشت و از دانشگاه جدید اولستر فارغالتحصیل شد.
او مدتی به عنوان کتابدار در کتابخانه مرکزی بلفاست کار کرد و سپس برای ادامه تحصیل به کالج دانشگاهی گالوی (UCG) رفت. دیو در آنجا پایاننامه خود را درباره ویلیام کارلتون، نویسنده قرن نوزدهمی، نوشت و به تدریس در بخش ادبیات انگلیسی پرداخت. اولین مجموعه شعر او، پناهگاهها، در سال ۱۹۷۸ منتشر شد و دو سال بعد جایزه بورسیه شعر از شورای هنر ایرلند را دریافت کرد.
زندگی و آثار بعدی
در گالوی، دیو با دوروتیا مل윈، همسر آیندهاش، آشنا شد و در شرق گالوی ساکن شد. مجموعه شعر دوم او، نامه لاندی، در سال ۱۹۸۵ منتشر شد و جایزه فلوشیپ مکآلی را دریافت کرد. این مجموعه به ریشههای فرهنگی و اجتماعی بلفاست و تاریخچه خانواده او میپردازد.
دیو در سال ۱۹۸۸ به عنوان استاد ادبیات انگلیسی در کالج ترینیتی دوبلین منصوب شد و تا سال ۲۰۱۷ در آنجا تدریس کرد. او همچنین به عنوان استاد مدعو در دانشگاههای بوستون و ویلانوا در آمریکا فعالیت داشته است. مجموعههای بعدی او مانند قطار صبحگاهی (۱۹۹۹) و دریاچه ژنو (۲۰۰۳) او را به عنوان شاعری مهم در سطح اروپا تثبیت کردند.
آثار و جوایز
دیو علاوه بر شعر، مقالات و کتابهایی در زمینه نقد ادبی و فرهنگ ایرلند منتشر کرده است. او جوایز متعددی دریافت کرده و آثارش به زبانهای مختلف ترجمه شده است.