عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پترا یانو، خواننده و بازیگر برجسته چک، با سه بار دریافت جایزه طلایی بلبل (Zlatý slavík) در سالهای ۱۹۸۷، ۱۹۸۸ و ۱۹۸۹ به عنوان بهترین خواننده زن سال، یکی از چهرههای شاخص موسیقی چک محسوب میشود. او با آلبومهای استودیویی و زنده متعدد، کارنامهای پربار در عرصه هنر دارد.
دیزی گراندوس، بازیگر کوبایی، از سال ۱۹۶۴ تاکنون در بیش از ۴۰ فیلم حضور داشته است. او برای بازی در فیلم «پرتره تِرِزا» در سال ۱۹۷۹ جایزه بهترین بازیگر زن را در جشنواره فیلم مسکو دریافت کرد. گراندوس با فیلمساز پاستور وگا ازدواج کرده بود.
پت هارمون، بازیگر سینمای آمریکا، بیش از ۱۳۰ فیلم بین سالهای ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۷ بازی کرد. زندگی حرفهای او با یک حادثه خشونتآمیز و محکومیت به زندان در سال ۱۹۳۵ پایان یافت. او در ایلینوی متولد شد و در کالیفرنیا درگذشت.
کانی سزون (۱۹۲۵-۲۰۰۴)، بازیگر سینما و تلویزیون آمریکا، بیش از ۳۰ اثر بین سالهای ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۴ خلق کرد. او با نقشهای کمدی فیزیکی در فیلمهای سهکلهپوک و نقش منشی سریال «پری میسون» شناخته شد. سزون پس از بازنشستگی، به اداره یک مرکز نگهداری از گربهها پرداخت.
ژاک مونو (۱۹۱۸-۱۹۸۵)، بازیگر برجسته فرانسوی، در طول فعالیت هنری خود در بیش از صد فیلم سینمایی از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۸۵ ایفای نقش کرد. کارنامه پربار او گواه استعداد و جایگاه وی در سینمای فرانسه است.
فیلم «ریو آباخو» اثری مستند و سیاهوسفید به کارگردانی انریکه داوی است که در سال ۱۹۶۰ در آرژانتین ساخته شد. این فیلم بازتابی ارزشمند از فضای سینمایی و اجتماعی دهه ۶۰ میلادی در آمریکای جنوبی محسوب میشود.
این نوشتار به معرفی و دستهبندی آثار سینمایی تولید شده در کشور دانمارک یا به زبان دانمارکی در طول دهه ۱۹۹۰ میلادی میپردازد؛ دورانی که شاهد تحولات بزرگی در سینمای این کشور بودیم.
دمیتری ایگورویچ کیسلیوف، کارگردان نامآشنای روسی، در سال ۱۹۷۸ متولد شد. او با کارگردانی فیلمهایی چون «آذرخش سیاه» و مجموعههای پرطرفدار «یولکی» و «لاندونگِراد»، جایگاه ویژهای در سینمای روسیه یافته است.
راکھی گلزار (زاده ۱۹۴۷) بازیگر نامدار هندی و بنگالی است که بیش از چهار دهه در بیش از ۱۰۰ فیلم حضور داشته. او با جوایز متعددی از جمله دو جایزه ملی فیلم و سه جایزه فیلمفیر، و همچنین نشان پادما شری، یکی از برجستهترین چهرههای سینمای هند محسوب میشود.
ویلهلم هینی، ورزشکار نروژی و قهرمان دوچرخهسواری جهان در سال ۱۸۹۴، با درخشش در مسابقات سرعت و پیست، نامی برای خود دست و پا کرد. اما شهرت اصلی او به عنوان مربی و مدیر دخترش، سونیا هینی، رقم خورد؛ اسکیتباز نمایشی افسانهای که بعدها به ستاره سینمای هالیوود تبدیل شد.
«بین ماه و مونتهویدئو» فیلمی کانادایی در ژانر علمی-تخیلی محصول سال ۲۰۰۰ است. این فیلم داستان مستعمرهای معدنی بر روی سیارکی نزدیک زمین را روایت میکند که در آن فقر بیداد میکند و تنها راه بازگشت به زمین، سوار شدن بر موشک گانگسترهای روسی است که هزینهای گزاف دارند. یک دلال ضایعات با همکاری یک شیاد، نقشهای برای سرقت پول رهبر مستعمره و فرار از این جهنم میکشند.
خولیو هرناندز کوردون، کارگردان، تهیهکننده و فیلمنامهنویس آمریکایی متولد ۱۹۷۵، با فیلمهای مستندگونه و استفاده از بازیگران غیرحرفهای، جایگاه ویژهای در سینمای آمریکای لاتین یافته است. آثار او چون «گاسولینا» و «قول میدهم هرج و مرج» جوایز متعددی را در جشنوارههای بینالمللی به ارمغان آوردهاند.
جایزه بهترین طراحی صحنه اکشن هنگ کنگ، افتخاری سالانه در سینمای این کشور است که به طراحان صحنههای رزمی اهدا میشود. این جایزه از سال ۱۹۸۳ اهدا شده و چهرههای برجستهای مانند جکی چان و سامو هونگ از برندگان آن هستند.
خوسه رودریگز سولترو (۱۹۴۳-۲۰۰۹) فیلمساز و هنرپیشه پورتوریکویی بود که در صحنهٔ هنر کوییر زیرزمینی نیویورک دهه ۱۹۶۰ فعالیت کرد. تنها سه فیلم از او از آن دوره باقی مانده است و آثار او اخیراً بهدلیل نقشش در سینمای مستقل بازشناسی شدهاند.
ریچارد تلمیج، بازیگر، بدلکار و کارگردان آلمانیتبار سینما، از دهه ۱۹۱۰ فعالیت خود را در هالیوود آغاز کرد. او با بازی در فیلمهای اکشن صامت و انجام بدلکاریهای خیرهکننده به شهرت رسید و بعدها به کارگردانی و ساخت فیلمهای پرحادثه روی آورد. تلمیج در ۸۸ سالگی درگذشت.
دیناناد مادوک (۱۹۰۲-۱۹۸۲)، یکی از برجستهترین ترانهسرایان بالیوود در دهههای ۴۰ تا ۶۰ میلادی بود. او با نوشتن بیش از ۸۰۰ ترانه و کارگردانی ۱۷ فیلم، میراث ماندگاری در سینمای هند بر جای گذاشت و نقش مهمی در معرفی آهنگسازانی چون نوشاد داشت.
کیم بوک-مان، استاد ارشد تکواندو (دان یازدهم)، از پیشگامان اولیه این هنر رزمی در جنوب شرق آسیا، به ویژه ویتنام، اندونزی، فیلیپین، مالزی، سنگاپور و هنگ کنگ در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ بود. او از سال ۱۹۴۱ تمرینات هنرهای رزمی را آغاز کرد و در ارتش کره جنوبی نیز خدمت نمود.
«گهنو لامای» (Gehenu Lamai) فیلمی درام نوجوانانه محصول ۱۹۷۸ سریلانکا به کارگردانی سومیترا پریس است. این فیلم با معرفی واسانتی چاتورانی، داستان عشق میان کوسوم، دختری از طبقه پایین، و نیمال، پسر خانوادهای مرفه را روایت میکند و به چالشهای اجتماعی و احساس گناه ناشی از تفاوت طبقاتی میپردازد.
وتای، سریال درام پلیسی به زبان تامیل سنگاپور، داستان واحدی ویژه را روایت میکند که به پروندههای سرد و حلنشده، بهویژه مربوط به جامعه هند، میپردازد. این سریال که توسط آنوراتا کاندراجو و عباس اکبر خلق شده، در چهار فصل از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ پخش شده و با استقبال گستردهای روبرو شده است.
یولی رایزمن، کارگردان و فیلمنامهنویس برجسته شوروی، با ساخت بیش از ۲۰ فیلم، از جمله اولین فیلم صدادار شوروی و آثاری چون «زندگی خصوصی» که نامزد اسکار شد، جایگاهی ویژه در تاریخ سینمای این کشور دارد. او با کسب ۷ جایزه استالین و لقب «هنرمند خلق اتحاد جماهیر شوروی» یکی از پرافتخارترین چهرههای فرهنگی دوران خود بود.
