عبارت مورد نظر خود را بنویسید
پلاکولیماب (Placulumab) پادتن تککلونی انسانی بود که برای درمان بیماریهای التهابی طراحی شد، اما توسعه آن توسط شرکت Teva Pharmaceutical Industries متوقف گردید. این دارو دیگر در دسترس نیست.
تیلورون (با نامهای تجاری آمیزین و لاوومکس) اولین ترکیب مصنوعی مولکول کوچک و شناخته شدهای است که به صورت خوراکی فعال بوده و اینترفرون تولید میکند. این دارو در برخی کشورها مانند روسیه به عنوان داروی ضدویروسی کاربرد دارد و علیه ویروس ابولا در موشها مؤثر بوده است.
درماتیت اسید آبیتیک نوعی التهاب پوستی تماسی است که اغلب در نوازندگان و ورزشکاران به دلیل تماس با کلوفون رخ میدهد. این عارضه باعث خارش و قرمزی در دست، صورت و گردن میشود.
تولیپ (TOLLIP) پروتئین آداپتور بازدارندهای است که نقش مهمی در مسیر گیرندههای شبه تول (TLR) و سیستم ایمنی ذاتی ایفا میکند. این پروتئین با تنظیم ارتباطات سلولی، به همجوشی اندولیزوزوم و اتوفاگوزوم کمک کرده و حذف التهاب را تسهیل مینماید.
«آبِ انگلستان» (Água de Inglaterra) دارویی مرموز در پرتغال قرن هجدهم بود که از پوست درخت سینکونا تهیه میشد و برای درمان مالاریا به کار میرفت. این دارو که از انگلستان وارد شد، با فراز و نشیبهایی در تاریخ داروسازی پرتغال جایگاه ویژهای یافت.
آمادهسازی بستر زخم (WBP) رویکردی سیستماتیک برای مدیریت زخم است که با شناسایی و رفع موانع بهبود، به نتایج موفقیتآمیزتری منجر میشود. این مفهوم که در ابتدا در جراحی پلاستیک مطرح شد، امروزه با استفاده از چارچوبهایی مانند TIME (مدیریت بافت، کنترل التهاب و عفونت، تعادل رطوبت، پیشرفت اپیتلیال) به طور گسترده در درمان زخمهای مزمن به کار میرود.
کلپامید، با نام تجاری برینالدیکس، یک داروی مدر از دسته پیپریدینها است که مانند دیورتیکهای تیازیدی عمل میکند. این دارو با مهار انتقالدهنده سدیم-کلراید در توبول دیستال نفرون، بازجذب سدیم و کلراید و در نتیجه آب را کاهش داده و به دفع آنها کمک میکند.
