عبارت مورد نظر خود را بنویسید
شورش شیخ احمد مدنی در منطقه گرمسیر ایران، از ژانویه ۱۷۳۰ تا مه ۱۷۳۴ ادامه داشت. این شورش در پی اخراج افغانها از ایران و بازگشت صفویان شکل گرفت و با وجود شکستهای اولیه، تا سرکوب نهایی آن در ژوئن ۱۷۳۴ ادامه یافت.
ابوطالب یحیی (951-1033) امام طایفه زیدی در مناطق جیلان و دیلمان ایران بود. او پس از برادرش المعایض احمد، امامت را به عنوان خلیفه به خود گرفت. علیرغم تبارش از امام حسن بن علی و جایگاه مهم در تاریخ زیدی، او هرگز به قلمرو یمن سفر نکرد.
ابو فارس عبدالله، ملقب به الواثق بالله (۱۶۰۸-۱۵۶۴)، یکی از پسران احمد المنصور و از حاکمان سلسله سعدی در مراکش بود. او بین سالهای ۱۶۰۳ تا ۱۶۰۸ بر بخشهایی از جنوب مراکش، مراکش و فاس حکومت کرد و درگیر نزاعهایی با برادر ناتنیاش زیدان ابو معالی بود.
احمد بروکوویچ، بازیکن سابق فوتبال اهل کرواسی، در پست هافبک بازی میکرد. او دوران حرفهای خود را در سال ۱۹۹۲ در تیم HNK دوبرونیک آغاز کرد و سپس به تیمهایی چون NK Varteks، لیتون اورینت، لوتون تاون و میلوال پیوست. بروکوویچ در سال ۲۰۰۵ به همراه لوتون تاون به لیگ یک صعود کرد و افتخارات فردی نیز کسب نمود.
مقبره خواجه خضر، بنایی تاریخی در جاتوارا، سونپات هند، اثر ابراهیم لودی در یادبود خواجه خضر، پسر دریا خان. این اثر معماری اسلامی از دوره لودیها، شاهدی بر تاریخ منطقه پایتخت ملی است.
عباس البیاتی، سیاستمدار ترکمن شیعه عراقی و عضو مجلس نمایندگان عراق است که از بنیانگذاران اتحاد اسلامی ترکمن عراق و یکی از اعضای کمیته تدوین قانون اساسی این کشور به شمار میرود.
احمد خلیل، مهاجم برجسته اماراتی، با سابقه درخشان در ردههای ملی و باشگاهی، از جمله قهرمانی در جام ملتهای آسیا و کسب جوایز متعدد، یکی از نمادهای فوتبال این کشور محسوب میشود. او با گلهای حساس و مهارتهای فردی خود، همواره در کانون توجهات بوده است.
میرزا نصیر احمد (۱۹۰۹-۱۹۸۲)، سومین خلیفه جامعه احمدیه، نقش مهمی در گسترش فعالیتهای تبلیغی، بهویژه در آفریقا و اروپا ایفا کرد. او نماینده جامعه احمدیه در مجلس ملی پاکستان بود و با وجود فشارهای سیاسی، رهبری جامعه را در دورهای پرتلاطم بر عهده داشت. طرح "نصرت جهان" برای خدمات درمانی و آموزشی در آفریقا و بنیانگذاری مسجد بشارت در اسپانیا از دستاوردهای اوست.
«دنیا نو» (Naya Sansar) فیلمی هندی محصول ۱۹۴۱ به کارگردانی ان. آر. آچاریا و نویسندگی خواجه احمد عباس است. این فیلم به روزنامهنگاری رادیکال در جامعه هند میپردازد و داستان آن درباره تقابل یک خبرنگار جوان و جسور با سردبیر محافظهکار روزنامهای خیالی به نام «سنسار» است. این اثر، نقطه عطفی در کارنامه عباس و الهامبخش نامگذاری استودیوی او شد.
رابرت شرلی، ماجراجوی انگلیسی، نقش کلیدی در نوسازی ارتش صفوی به سبک غربی داشت. همکاری او با شاه عباس بزرگ، صفویان را به نیرویی برابر با امپراتوری عثمانی تبدیل کرد و مسیر دیپلماتیک او در اروپا، اتحادهایی علیه عثمانی را رقم زد.
احمد ولد تغدی، دیپلمات سرشناس موریتانیایی، در سال ۱۹۵۴ متولد شد. او سابقه درخشانی در وزارت امور خارجه و همکاری موریتانی دارد و از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ وزیر امور خارجه این کشور بود. ولد تغدی همچنین سفیر موریتانی در سازمان ملل، اسرائیل و مراکش بوده است.
ابوبکر عباس، شناگر سودانی، در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۹ و المپیک ۲۰۲۰ توکیو نماینده کشورش بوده است. او در رشتههای شنای ۵۰ متر آزاد و ۱۰۰ متر قفس سینه رقابت کرده و پرچمدار سودان در مراسم افتتاحیه المپیک بود.
وتای، سریال درام پلیسی به زبان تامیل سنگاپور، داستان واحدی ویژه را روایت میکند که به پروندههای سرد و حلنشده، بهویژه مربوط به جامعه هند، میپردازد. این سریال که توسط آنوراتا کاندراجو و عباس اکبر خلق شده، در چهار فصل از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸ پخش شده و با استقبال گستردهای روبرو شده است.
احمد حفناوی، شناگر تونسی، با کسب مدال طلای المپیک ۲۰۲۰ در ۴۰۰ متر آزاد، نام خود را در تاریخ ورزش ثبت کرد. او رکوردهای قارهای متعددی را در اختیار دارد و مسیر درخشانی را در مسابقات جهانی و حرفهای طی کرده است.
احمد مرادبگوویچ (۱۸۹۸-۱۹۷۲) نویسنده، درامنویس و رماننویس بوسنیایی بود که از سن نوجوانگی در ادبیات فعال شد و پس از تحصیل در زاگرب، به عنوان کارگردان و مدیر تئاتر در شهرهای مختلف بوسنی و کرواسی خدمت کرد. آثار او شامل شعر، نمایشنامه و داستان است که بسیاری از آنها به تاریخ و فرهنگ بوسنی میپردازند.
«چنای به سنگاپور» فیلمی کمدی رمانتیک محصول ۲۰۱۷ به کارگردانی عباس اکبر است. این فیلم داستان فیلمسازی هندی به نام حارث را روایت میکند که برای یافتن سرمایهگذار به سنگاپور میرود و در این مسیر با چالشها، عشق و ماجراهای غیرمنتظرهای روبرو میشود.
ابوالعباس احمد سوم، معروف به مولای احمد، از سال ۱۵۴۳ تا ۱۵۶۹ فرمانروای حبسی در شمال آفریقا بود. دوران حکومت او با درگیریهای شدید با اسپانیا و عثمانی، شورشهای داخلی و تلاش برای حفظ قدرت همراه بود. او سرانجام در سال ۱۵۶۹ از تونس رانده شد و سالهای پایانی عمر خود را در تبعید گذراند.
