ابو فارس عبدالله، که با لقب الواثق بالله (۱۶۰۸ – ۱۵۶۴ میلادی) شناخته میشود، یکی از حاکمان سلسله سعدی در بخشهایی از کشور مراکش بود. او یکی از پسران احمد المنصور، حاکم مشهور این سلسله، و یکی از کنیزان حرمسرای او به نام الخیزوران (برخی نام او را الجوهر ذکر کردهاند) بود.
ابو فارس عبدالله در فاصله سالهای ۱۶۰۳ تا ۱۶۰۸ میلادی، بر مناطق جنوبی کشور، شهر مراکش و فاس حکومت میکرد. در این دوره، او درگیر درگیریهای متعددی با برادر ناتنی خود، زیدان ابو معالی (حاکم بین سالهای ۱۶۰۳ تا ۱۶۲۷)، بود.
تبارنامه و خانواده
ابو فارس عبدالله پسر احمد المنصور، ملقب به «المنصور الذهبی» (منصور طلایی)، بود که از قدرتمندترین حاکمان سلسله سعدی به شمار میرود. مادر او، الخیزوران، یکی از کنیزان حرمسرا بود. این موضوع گاهی در سلسله مراتب و ادعاهای جانشینی تأثیرگذار بود.
دوره حکومت
حکومت ابو فارس عبدالله کوتاه اما پرحادثه بود. او در دورانی که نزاعهای داخلی بر سر قدرت در میان پسران احمد المنصور شدت گرفته بود، بر بخشهایی از مراکش فرمانروایی میکرد. تمرکز حکومت او بر جنوب مراکش، مراکش و فاس بود. این دوره با رقابت و درگیری مستقیم با برادرش، زیدان ابو معالی، همراه بود که ادعای تاج و تخت را داشت.
نزاع با برادر
یکی از جنبههای مهم زندگی سیاسی ابو فارس عبدالله، رقابت و درگیری او با برادر ناتنیاش، زیدان ابو معالی، بود. این نزاعها بخشی از جنگ قدرت پس از مرگ احمد المنصور بود که ثبات مراکش را به چالش کشید. جزئیات دقیق این درگیریها و نتایج آن در منابع تاریخی به تفصیل ذکر شده است.
مرگ
ابو فارس عبدالله در سال ۱۶۰۸ میلادی درگذشت. مرگ او به پایان دوره حکومت او بر بخشهای مشخص شده مراکش منجر شد و به طور بالقوه بر توازن قدرت میان مدعیان تاج و تخت تأثیر گذاشت.