عبارت مورد نظر خود را بنویسید
لورن ال. داسون، جامعهشناس کانادایی، متخصص در مطالعه جنبشهای نوظهور مذهبی، شستشوی مغزی و تأثیر اینترنت بر دین است. تحقیقات اخیر او بر تروریسم مذهبی و رادیکالیزاسیون، بهویژه در میان تروریستهای داخلی، متمرکز است. داسون استاد دانشگاه واترلو و نویسنده کتابهای معتبری در زمینه جامعهشناسی دین است.
جودیت جیکوبسن، استاد دانشگاه کلمبیا، متخصص اپیدمیولوژی بالینی با تمرکز بر سرطان، آسم و نقش رفتار در پیشگیری از بیماریهاست. او همچنین بهعنوان یکی از بنیانگذاران جنبش حمایت از اسرائیل در دانشگاهها شناخته میشود و بهطور فعال علیه فعالیتهای ضداسرائیلی در محافل آکادمیک مبارزه میکند.
بتسی گرییر، نویسنده، سردبیر و سخنران آمریکایی، به عنوان مبتکر و محبوبساز مفهوم «کرافتویسم» شناخته میشود. او با تلفیق هنر و کنشگری، رویکردی نوین در فعالان اجتماعی ایجاد کرده است. گرییر با کتابهایی مانند «کرافتویسم: هنر ساخت و کنشگری» به ترویج این جنبش پرداخته است.
درک رابرت پولارد، زاده آوریل ۱۹۳۹، یک دانشمند شیمی هستهای و فعال برجسته در جنبش پیشاهنگی است. او بهعنوان کمیسر ارشد پیشاهنگی انگلستان و رئیس کمیته قانون اساسی سازمان جهانی پیشاهنگی فعالیت کرده است. پولارد به دلیل خدماتش به پیشاهنگی جهانی، نشان گرگ برنز را دریافت کرد و نقش کلیدی در بنیانگذاری برنامههای آموزشی اروپایی و بریتانیایی ایفا نمود.
ویلیام هنری هریسون هارت (۱۸۵۷-۱۹۳۴)، وکیل و استاد حقوق کیفری دانشگاه هوارد، از چهرههای برجسته در مبارزه با تبعیض نژادی بود. او با پیروزی در پرونده «هارت در برابر ایالت مریلند» (۱۹۰۵)، نقشی کلیدی در محدود کردن قوانین جیم کرو ایفا کرد. هارت همچنین بنیانگذار مدرسه مزرعهای هارت و از بنیانگذاران جنبش نیاگارا بود که مقدمهای برای تأسیس انجمن ملی پیشرفت رنگینپوستان (NAACP) شد.
توماس ویلیام مرسر، روزنامهنگار و فعال برجسته جنبشهای کارگری و تعاونی بریتانیا بود. او از کارگری ساده در خواربارفروشی تا مدیریت نهادهای تعاونی پیش رفت و با تألیف کتاب و فعالیت در اتحادیهها، نقشی کلیدی در توسعه آموزش و آگاهی کارگران ایفا کرد.
پاگودای سوله، استوپای بودایی برمهای در مرکز یانگون، نه تنها نمادی مذهبی که گنجینهای از تاریخ و سیاست معاصر میانمار است. این بنا با قدمتی افسانهای ۲۶۰۰ ساله، نقش محوری در جنبشهای دموکراتیک ۱۹۸۸، ۲۰۰۷ و ۲۰۲۱ ایفا کرده و بهعنوان میراث شهری ثبت شده است. معماری آن تلفیقی از سبک هندی و برمهای است و گفته میشود تار مویی از بودا را در خود نگهداری میکند.
پاوو هاویوکو (۱۹۳۱-۲۰۰۸) شاعر، نمایشنامهنویس و ناشر فنلاندی بود که به عنوان یکی از برجستهترین نویسندگان کشورش شناخته میشود. او بیش از ۷۰ اثر منتشر کرد و اشعارش به ۱۲ زبان ترجمه شده است. هاویوکو در جنبش مدرنیستی فنلاند پیشگام بود و تأثیر عمیقی بر ادبیات این کشور گذاشت.
الکساندر اتروشچنکاو، فعال سیاسی و روزنامهنگار بلاروسی، به دلیل پوشش خبری یک تظاهرات در سال ۲۰۱۱ به چهار سال زندان محکوم شد. او عضو جنبش زوبر بود و به دلیل فعالیتهای سیاسی بارها دستگیر و زندانی شد. اتروشچنکاو به عنوان زندانی عقیدتی توسط عفو بینالملل شناخته شد و پس از تحمل شکنجه، در سال ۲۰۱۱ آزاد گردید.
احیاگری پیونگیانگ یا جنبش بزرگ ۱۹۰۷، جنبش پروتستانتی بود که در پیونگیانگ (پایتخت کنونی کره شمالی) و اطراف آن رخ داد. این جنبش تحت تأثیر شخصیتهایی مانند کیل سان-جو، نخستین کشیش پرسبیتریانیسم کرهای، و آر.ای. هاردی، مبلغ کانادایی، شکل گرفت. این جنبش منجر به افزایش گرویدگان پروتستان و نهادینهسازی مسیحیت کرهای شد.
گراد جاما فرح، هجدهمین سلطان قبیله دُلبحَنت از دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۶۰ بود. او با نام مستعار «فرح» شناخته میشد تا از سلطان همردیف خود در قبیله محامود گراد تمیز داده شود. فرح به دلیل حمایت از جنبش SYL و مخالفت با استعمار بریتانیا مشهور است. او مانند نیاکانش از امضای پیمان با قدرتهای استعماری خودداری کرد و به سنت خودمختاری قبیله پایبند ماند.
وین بیدول ویلر (۱۸۶۹-۱۹۲۷) وکیل و رهبر بلندپایهٔ اتحادیهٔ ضد میخانه بود. او نقش کلیدی در تصویب اصلاحیه هجدهم قانون اساسی آمریکا داشت که تولید و فروش مشروبات الکلی را غیرقانونی اعلام کرد. ویلر با استفاده از روشهای سیاسی فشار و کمپینهای رسانهای، جنبش منع الکل را به پیروزی رساند، اما پس از اجرای ممنوعیت، به دلیل روشهای سختگیرانه و عدم انعطاف، نفوذش کاهش یافت.
جوان آنیکو اوکیا، سیاستمدار اوگاندایی عضو حزب جنبش مقاومت ملی، نخستین زنی است که به عنوان نماینده مجلس از منطقه مادِی اوکولو انتخاب شده است. او در انتخابات عمومی ۲۰۲۱ اوگاندا بدون رقیب پیروز شد و نقش کلیدی در حل مناقشه مرزی دیرینه بین مناطق مادِی اوکولو و ترگو ایفا کرد.
موشه زوی سگال (۱۹۰۴-۱۹۸۵)، شخصیتی برجسته در جنبشهای سیاسی و نظامی اسرائیل، از جمله ارتسل و لهی بود. او به دلیل نواختن شُوفار در دیوار ندبه برخلاف قوانین قیمومیت بریتانیا، و همچنین فعالیتهایش در دفاع از حقوق یهودیان در فلسطین، شناخته شده است.
انتخابات شورای قانونگذاری ریاست جمهوری مدرس در سپتامبر ۱۹۳۰ برگزار شد. حزب عدالت پیروز شد و پ. مونوسوامی نائیدو به عنوان اولین وزیر ارشد انتخاب گردید. حزب سوارج، به دلیل مشارکت در جنبش نافرمانی مدنی، در انتخابات شرکت نکرد.
پاول نشله (۱۹۳۷-۲۰۰۳) نقاش، تصویرگر، گرافیست و عکاس چکی بود که به عنوان یکی از چهرههای برجسته جنبش هنری دهه ۱۹۶۰ و آوانگارد غیرمطابق چکسلواکی شناخته میشود. آثار او که شامل نقاشی، طراحی، چاپ و عکاسی میشود، جوایز متعددی را برای او به ارمغان آورد. نشله با وجود محدودیتهای سیاسی دوران کمونیسم، به خلق آثار خلاقانه و تأثیرگذار ادامه داد.
آیسا بلک آگابا سیاستمدار اوگاندایی و نماینده مردم بوگانگایزی شرقی در پارلمان اوگانداست. او از اعضای جنبش مقاومت ملی است و در انتخابات ۲۰۲۱ به مجلس راه یافت.
مری بث ادلسون (۱۹۳۳-۲۰۲۱)، هنرمند آمریکایی و پیشگام جنبش هنر فمینیستی، در آثار خود به چالش هنجارهای مردسالارانه پرداخت. او در رشتههای متنوعی از جمله چاپ، نقاشی، عکاسی و اجرا فعالیت داشت و آثارش در موزههای معتبر جهان به نمایش درآمده است.
جان فرانسیس اودانل (۱۸۳۷-۱۸۷۴) روزنامهنگار و شاعر برجسته ایرلندی بود. او فعالیت حرفهای خود را از جوانی آغاز کرد و با نشریات متعددی همکاری داشت. اودانل اشعار و نوشتههای ملیگرایانهای در باب جنبش فینیان نیز منتشر کرد و آثار ادبی او پس از مرگش به چاپ رسید.
کتاب «شبهای کارگر» نوشته ژاک رانسیر، مجموعهای از نوشتههای کارگران در پاریس میانه قرن نوزدهم است که به تجربیات اولیه سوسیالیسم و آگاهی طبقاتی پرولتاریا میپردازد. این اثر که بر اساس رساله دکتری رانسیر نگاشته شده، نگاهی عمیق به ریشههای جنبشهای کارگری دارد.
