عبارت مورد نظر خود را بنویسید
یشیوا و تالموذ تورات مئا شعاریم، واقع در محله مئا شعاریم اورشلیم، از سال ۱۸۸۵ میلادی فعالیت خود را آغاز کرده است. این مرکز تحت رهبری رابی یوسف گرشون هورویتز، از رهبران جنبش میزراحی، تأسیس شد و در دوران قیمومیت بریتانیا به عنوان مقر اصلی این جنبش در اورشلیم استفاده میشد.
«ادمونتون، شهر ساختن» یک جنبش اجتماعی است که در ژوئیه ۲۰۱۲ در شهر ادمونتون، آلبرتا، کانادا شکل گرفت. این جنبش با هدف ارتقاء تصویر و شهرت شهر، توسط کریس لاباسیِر (کارآفرین) و ایمی شوستاک (مدیر هنری تئاتر) رهبری میشود. ایده اصلی این جنبش، تأکید بر پتانسیل بینظیر ادمونتون برای تبدیل ایدهها به واقعیت است.
جورج ویلیام مکآرتور رینولدز، نویسنده و روزنامهنگار بریتانیایی قرن نوزدهم، چهرهای شاخص در ادبیات پرمخاطب و جنبش چارتیسم بود. او با آثاری چون «رازهای لندن» شهرتی یافت که در دوران حیاتش از دیکنز و تاکرای نیز فراتر رفت و با پرداختن به فقر، جرم و جنایت و رادیکالیسم سیاسی، خوانندگان طبقات پایین و متوسط را مجذوب خود کرد.
نیکلاس کرسول (۱۷۵۰-۱۸۰۴) روزنویس انگلیسی بود که در ۲۴ سالگی به مستعمرات سیزدهگانه آمریکا سفر کرد. او در مدت اقامت سه ساله خود در ویرجینیا و مریلند، روزنوشتی از تجربیاتش همراه با دیدگاههای سیاسی و اجتماعی نگاشت. مخالفت کرسول با جنبش استقلالطلبی آمریکا باعث ناخرسندی از او شد و نهایتاً به انگلستان بازگشت.
للوآرش آپ لولین، شاعر برجسته ولزی در سدههای میانی، با نام مستعار «شاعر خوکها» شناخته میشد. او در دربار گوئینِد خدمت کرد و اشعار ستایشآمیزی برای فرمانروایان خود سرود. آثار او نمادی از ملیگرایی و تلاش برای اتحاد ولز است.
اولگا باتالینا، سیاستمدار روس و نماینده پیشین دوما، چهرهای شناختهشده در حزب روسیه واحد است. او بیشتر به دلیل مواضع سرسختانهاش علیه همجنسگرایی در روسیه و فعالیتش به عنوان حامی مجله کامپکت در آلمان شناخته میشود.
رمان «داستانسرا» نوشتهی ایمی تامسون، در سال ۲۰۰۳ توسط انتشارات ایس بوکس منتشر شد. این کتاب داستان یتیمی را روایت میکند که توسط یک داستانسرا، عضوی از انجمن داستانگویان ستارهگرد، به فرزندی پذیرفته میشود. برخلاف آثار پیشین نویسنده که به علمگرایی سخت میپرداختند، این رمان بر مضامینی مانند طول عمر و محیطزیست تمرکز دارد.
دیوید هریس (۱۹۴۶-۲۰۲۳)، روزنامهنگار و فعال برجسته آمریکایی، پس از تبدیل شدن به چهرهای شاخص در جنبش ضد جنگ ویتنام و مقاومت در برابر خدمت سربازی، ۵۰ سال در عرصه روزنامهنگاری ملی و بینالمللی درخشید و آثار متعددی از خود به جای گذاشت.
الن گریملی، ملقب به نلی گوردون، فعال برجسته ایرلندی در جنبش کارگری بود. او از نوجوانی در صنعت نساجی کار کرد و سپس به سازماندهی اتحادیههای کارگری، بهویژه برای زنان، پرداخت. گریملی به دلیل سخنرانیهای پرشور و فعالیتهای سیاسیاش شناخته شده بود.
گیوی تارگامادزه، سیاستمدار گرجی و از چهرههای کلیدی «جنبش ملی متحد» و «انقلاب گل رز» در سال ۲۰۰۳. او از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۰ ریاست کمیته دفاع و امنیت پارلمان گرجستان را بر عهده داشت و در دوران پرتنش با روسیه، از جمله جنگ ۲۰۰۸ بر سر اوستیای جنوبی، نقش مهمی ایفا کرد.
سابقهای سابق همجنسگرا افرادی هستند که پیشتر در جنبشهای ضدهمجنسگرایی برای تغییر گرایش جنسی خود تلاش کردند، اما بعدها آشکارا اعلام کردند همچنان گرایش غیر دگرجنسگرایانه دارند. این مقاله به بررسی سرنوشت فعالان و درمانشدگان این جنبش و آسیبهای درمان تبدیل میپردازد.
کورنل موراویتسکی (۱۹۴۱-۲۰۱۹)، فیزیکدان نظری و سیاستمدار لهستانی، بنیانگذار و رهبر «همبستگی جنگجو» بود. این سازمان، یکی از شاخههای رادیکال جنبش همبستگی در دهه ۱۹۸۰، خواهان پایان کمونیسم و استقلال کشورهای بلوک شرق از مسکو بود. موراویتسکی به دلیل فعالیتهای مخفی خود، سالها تحت تعقیب پلیس مخفی لهستان بود. پسر او، ماتئوش موراویتسکی، نخستوزیر فعلی لهستان است.
جنبش آموزش سوسیالیستی، معروف به جنبش چهار پاکسازی، حرکتی بود که مائو تسهتونگ در سالهای ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۵ در جمهوری خلق چین آغاز کرد. هدف اصلی این جنبش، حذف عناصر ضدانقلابی از ساختار بوروکراسی حزب کمونیست چین و تقویت آگاهی انقلابی در میان جوانان بود. این جنبش به عنوان مقدمهای برای انقلاب فرهنگی شناخته میشود.
خوان کارلوس کُرال (۱۹۳۳-۲۰۱۸) سیاستمدار سوسیالیست آرژانتینی بود که بههمراه آلفردو پالاسیوس، نقش برجستهای در تاریخ سوسیالیسم آرژانتین ایفا کرد. او از سال ۱۹۵۵ فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد و در مخالفت با حکومت ضدسوسیالیست خوان پرون شرکت جست. کُرال دو دوره بهعنوان نماینده مجلس انتخاب شد، اما پس از کودتای ۱۹۶۶ از سمت خود برکنار شد. او در دوران دیکتاتوری نظامی از گروههای چریکی فاصله گرفت و به ایدههای نائول مورنو برای ایجاد جنبشهای کارگری مستقل گرایش یافت.
فرانتس ساموئل کارپه، فیلسوف برجسته اسلوونیایی قرن هجدهم و رئیس دانشگاه اولوموتس بود. او که از پیروان لایبنیتس و لاک به شمار میرفت، به دلیل نقد دیدگاههای کانت و ترویج تجربهگرایی و دئیسم در مجامع علمی وین و اولوموتس شهرت داشت.
افیم یارچوک (۱۸۸۲-۱۹۳۷)، انقلابی یهودی اوکراینی و سندیکالیست انارشیست، در جریان انقلاب ۱۹۰۵ روسیه به سازمان پرچم سیاه پیوست. پس از تبعید به سیبری و مهاجرت به آمریکا، در انقلاب فوریه ۱۹۱۷ به روسیه بازگشت و رهبری جنبش انارشیستی در کرونشتات را بر عهده گرفت. با وجود همکاری اولیه با بلشویکها، سرکوب روزنامهاش و دستگیریهای مکرر توسط چکا، او را به مخالفتی سرسخت تبدیل کرد. در نهایت، در دوران پاکسازی بزرگ اعدام شد.
رابرت فوربس (۱۷۰۸-۱۷۷۵) اسقف انگلیکن غیرسوگندخور اسکاتلندی بود که بهعنوان اسقف راس و کیتنس در کلیسای اسقفی اسکاتلند خدمت کرد. او در ابردینشر متولد شد، در کالج ماریشال تحصیل کرد و بعداً بهعنوان کشیش در لیت منصوب شد. فوربس بهدلیل حمایت از جنبش یعقوبی دستگیر و زندانی شد، اما بعداً بهعنوان اسقف انتخاب شد. او نویسندهای پرکار بود و آثار مهمی مانند «شیر در ماتم» را تألیف کرد.
اسپیریتیسم در کاستاریکا جنبشی معنوی بود که از اوایل قرن بیستم در این کشور ظهور کرد و مورد توجه نخبگان فکری و سیاسی قرار گرفت. این جنبش با انتقاد از ماتریالیسم علمگرایی و خرافات مذهب کاتولیک، به دنبال تلفیق روشهای علمی و عقلانی در ارتباط با جهان روحانی بود. با وجود مخالفتهای شدید کلیسا، اسپیریتیسم در کاستاریکا رشد کرد و انجمنها و نشریاتی مانند «گرانو دِ آرنا» و «کلاروس دِ لونا» را به وجود آورد.
لورن ال. داسون، جامعهشناس کانادایی، متخصص در مطالعه جنبشهای نوظهور مذهبی، شستشوی مغزی و تأثیر اینترنت بر دین است. تحقیقات اخیر او بر تروریسم مذهبی و رادیکالیزاسیون، بهویژه در میان تروریستهای داخلی، متمرکز است. داسون استاد دانشگاه واترلو و نویسنده کتابهای معتبری در زمینه جامعهشناسی دین است.
پاوو هاویوکو (۱۹۳۱-۲۰۰۸) شاعر، نمایشنامهنویس و ناشر فنلاندی بود که به عنوان یکی از برجستهترین نویسندگان کشورش شناخته میشود. او بیش از ۷۰ اثر منتشر کرد و اشعارش به ۱۲ زبان ترجمه شده است. هاویوکو در جنبش مدرنیستی فنلاند پیشگام بود و تأثیر عمیقی بر ادبیات این کشور گذاشت.
