عبارت مورد نظر خود را بنویسید
«من باور دارم (ریمیکس)» تکآهنگی از هنرمند هیپهاپ نیوزیلندی، تِیاِیفیلاستایل، است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. این ترانه بهعنوان موسیقی اصلی فیلم «عروسی سیون» انتخاب شد و با همکاری رپرها، دیجیها و هنرمندان نیوزیلندی از جمله مارکو، فلوز، مانوئل باندی و لپی مارینر تولید گردید.
اپرای فرانچسکا دا ریمینی، اثر ریکاردو زاندونایی، داستانی عاشقانه و تراژیک را در چهار پرده روایت میکند. این اپرا که بر اساس نمایشنامهای از گابریله دانونزیو نوشته شده، نخستین بار در سال ۱۹۱۴ در تورین اجرا شد و همچنان به صورت گاهگاهی روی صحنه میرود. داستان حول محور فرانچسکا، دختری که به دلایل سیاسی به ازدواج جیووانی (معروف به جیانچیوتو) درمیآید، میچرخد. اما او به برادر جوان و خوشسیماي جیووانی، پائولو، علاقهمند میشود و این عشق ممنوعه سرانجام به فاجعه میانجامد.
لوئو پینچائو، ستاره اپرای کانتونی، نزدیک به هشت دهه بر صحنه ماند؛ از بازیگری در ۱۹۳۰ تا ثبت رکورد مسنترین خواننده اپرا در گینس و پرورش نسلهای متعدد از شاگردان.
لارنس کالینگوود (1887-1982) رهبر ارکستر، آهنگساز و تهیهکننده موسیقی انگلیسی بود که نقش مهمی در ارتقای استانداردهای موسیقی در اپرای سادلر ولز و همچنین در صنعت ضبط موسیقی ایفا کرد. او از شاگردان گلازونوف بود و آثار متعددی از آهنگسازان خارجی را برای اولین بار به صحنه بریتانیا آورد.
تئاتر آمریکایی لیِریک (ALT) یک کمپانی اپرا در نیویورک است که از سال ۲۰۰۵ به تولید آثار نوین اپرایی میپردازد. این مؤسسه با برنامههای حمایتی از نویسندگان و آهنگسازان جوان، آثاری مانند «بلیت طلایی» (بر اساس داستان چارلی و کارخانه شکلاتسازی) و سهگانه «پروژه پو» را به روی صحنه برده است.
اپرای «سقوط خانه آشر» اثر پیتر هَمیل و کریس جاج اسمیت، اقتباسی از داستان کوتاه ادگار آلن پو است. این اثر که ریشههایی در پراگرسیو راک دارد، در سال ۱۹۹۱ منتشر شد و بعدها توسط هَمیل بازسازی و منتشر گردید. اپرا هرگز به طور کامل اجرا نشده است.
«رسوایی حقیقت» اپرای راک کِوین گیلبرت است که پس از مرگش در سال ۲۰۰۰ منتشر شد. این آلبوم داستان صعود و سقوط جانی ویرجیل، خوانندهای مستعد را روایت میکند که در دام شهرت، سوءاستفاده شرکتهای موسیقی و اعتیاد میافتد. فرایند تولید آلبوم با چالشهای فنی و مرگ ناگهانی گیلبرت همراه بود، اما با تلاش همکاران او به پایان رسید.
کاستا دیوا میتواند به چند مورد اشاره داشته باشد: آریای معروف از اپرای نورما اثر بلینی، اقامتگاهی لوکس در کومو ایتالیا که قبلاً به این نام شناخته میشد، و دو فیلم ایتالیایی در سالهای ۱۹۳۵ و ۱۹۵۴.
نخبگان رقص بریتانیا در مراسم جایزه ملی رقص ۲۰۰۵، که توسط حلقه منتقدان برگزار شد، تقدیر شدند. این رویداد در ژانویه ۲۰۰۶ در خانه اپرای سلطنتی لندن برگزار شد و برترینهای رقص کلاسیک، مدرن و تئاتر موسیقی را معرفی کرد.
کارل برگمان، نوازنده ویولنسل و رهبر ارکستر برجسته آلمانی-آمریکایی بود که پس از فرار از انقلابهای ۱۸۴۸ اروپا، به آمریکا مهاجرت کرد. او رهبری ارکستر فیلارمونیک نیویورک را بر عهده گرفت و نخستین اجرای اپرای واگنر را در آمریکا به روی صحنه برد.
آندرهآ نوتزاری، تنور ایتالیایی سده نوزدهم، با نقشهای اصلیای که روسینی برای او نوشت و اجرای درخشان آنها در ناپل، به یکی از چهرههای برجسته اپرای ایتالیا تبدیل شد.
«عشق در عصر رواندرمانی» اپرای استرالیایی ساخته پل گرابوفسکی با متن جوآنا موریاسمیت است که در ۲۰۰۲ در ملبورن روی صحنه رفت و شش نامزدی جایزه هلمن گرفت.
HTML5 با افزودن عناصر ویدیو و صوت، امکان ادغام محتوای چندرسانهای را در صفحات وب فراهم کرد. در ابتدا، پشتیبانی از فرمتهای اوگ (Theora برای ویدیو و Vorbis برای صوت) به دلیل استانداردهای باز پیشنهاد شد، اما بعدها این توصیه حذف شد. این تصمیم به دلیل نگرانیهای مربوط به پتنتها و پشتیبانی محدود از سوی شرکتهای بزرگ گرفته شد.
هاینریش زونتهایم (۱۸۲۰-۱۹۱۲)، معروف به هوناس بر زونتهایمر، خواننده تنور و کمرزنگر مشهور آلمانی در اشتوتگارت بود. او با نقشهایی مانند الازار در اپرای «یهودی» هالوی و نقش اصلی در «اتلو» روسینی به شهرت بینالمللی رسید. زونتهایم که در خانوادهای یهودی متولد شد، در جوانی به مسیحیت پروتستان گروید اما پس از مرگ همسر غیریهودیاش، دوباره به یهودیت بازگشت.
رابرت پوماکوف، باس اپرای کانادایی، در ۲۵ فوریه ۱۹۸۱ در تورنتو متولد شد. او فارغالتحصیل مدرسه کُر سنت مایکل و مؤسسه موسیقی کورتیس است. پوماکوف در جشنوارههای معتبری مانند لومیناتو تورنتو و اپرای متروپولیتن نیویورک حضور داشته است.
اپرای «وصیتنامه» اثری کمدی-موزیکال از ویلهلم کینتسل است که در سال ۱۹۱۶ خلق شد. این اثر با تلفیقی از موسیقی غنی و داستان جذاب، مخاطبان را به سفری سرگرمکننده در دنیای اپرا میبرد.
کولین بلکشیر، متولد ۶ دسامبر ۱۹۷۹، یک فیلمساز و هنرمند چندرسانهای آمریکایی است. او به عنوان تهیهکننده، کارگردان و تدوینگر فیلم فعالیت میکند. از آثار برجسته او میتوان به فیلم کوتاه «دومین طبیعت» اشاره کرد که جوایز متعددی را از جشنوارههای بینالمللی کسب کرده است.
آنِت پ. جیمرسون، هنرمند آمریکایی چندرسانهای است که در نقاشی آکریلیک و روغن شهرت دارد و همچنین آثار آبرنگ، کار با قلم و جوهر، مداد رنگی و مجسمه میسازد. او نویسنده و تصویرگر کتابهای کودکان نیز هست.
لِنور مالن، هنرمند آمریکایی ساکن نیویورک، در زمینههای ویدیو آرت، عکاسی و اجرا فعالیت میکند. او برنده بورسیه گوگنهایم و جایزه NYFA در هنر میانرشتهای است. آثار او تلفیقی از زیستشناسی، فلسفه و مسائل سیاسی را با نگاهی انتقادی به جامعه معاصر بررسی میکنند.
محله اُپرا، واقع در بخش غربی منطقه اینِناشتات فرانکفورت، آلمان، با نام اُپرای قدیمی و خیابانهای لوکسش شناخته میشود. این محله از غرب به میدان اُپرا و از شرق به بورس فرانکفورت محدود میشود و خیابان عابرپیاده فرسگاس قلب تپنده آن است. این منطقه با بوتیکهای لوکس، رستورانهای شیک و هتلی مجلل، ترکیبی از زندگی شهری مدرن و تاریخ غنی را به نمایش میگذارد.
