عبارت مورد نظر خود را بنویسید
تئوبالد زیگلر، فیلسوف و مربی آلمانی، در ۹ فوریه ۱۸۴۶ در گوپینگن، وورتمبرگ زاده شد. او در دانشگاه توبینگن الهیات و فلسفه خواند و سپس به عنوان معلم در مدارس متوسطه در شهرهای مختلف تدریس کرد. زیگلر در ۱۸۸۲ به عنوان معاون مدیر یک مدرسه پروتستان در استراسبورگ و در ۱۸۸۶ به عنوان استاد فلسفه در دانشگاه استراسبورگ منصوب شد. از آثار مهم او میتوان به زندگینامه دیوید فریدریش اشتراوس و کتابی درباره فریدریش نیچه اشاره کرد.
مایکل لنیهان، متولد ۱۹۵۱ در ایرلند، اسقف اعظم سن پدرو سولا است. او پیش از این بهعنوان نخستین اسقف لاسهیبا و همچنین کشیش و سرپرست کلیسا در اسقفنشین کومایاگوا خدمت کرده است. لنیهان تحصیلات خود را در زمینه فلسفه و الهیات در دانشگاههای معتبر ایرلند و رم گذراند و در سال ۱۹۸۰ به کشیشی منصوب شد.
اوليور دی. کریسپ، متولد ۱۹۷۲، یک الهیدان بریتانیایی است که بهعنوان استاد الهیات تحلیلی در دانشگاه سنت اندروز مشغول به کار است. او پیش از این استاد الهیات سیستماتیک در دانشکده الهیات فولر بود. کریسپ در زمینههای الهیات تحلیلی، فلسفی و تاریخی تخصص دارد و آثارش بر روی الهیدانان اصلاحطلب آمریکایی قرن هجدهم و نوزدهم متمرکز است.
یوهانس کوکسیوس (۱۶۰۳-۱۶۶۹) الهیدان هلندی و مفسّر برجسته عهد عتیق بود. او با تمرکز بر الهیات عهد (Covenant Theology) و تأکید بر حضور مسیح در تمام بخشهای کتاب مقدس، مکتب فکری «کوکسیانی» را بنیان نهاد. آثار اصلی او شامل فرهنگ لغت عبری-کلدانی و رسالهای جامع در باب الهیات عهد است که تأثیر عمیقی بر مباحثات دینی قرن هفدهم هلند گذاشت.
سیرل دسبرولais، کشیش یسوعی، نمایشنامهنویس و استاد فلسفه، در سال ۱۹۴۰ در کلکته به دنیا آمد. او با تأسیس گروه «جستجو در خدمت و اتحاد» و تأثیرپذیری از الهیات رهاییبخش، به دنبال ایجاد وحدت و اقدام عادلانه در هند بود. آثار نمایشی و کتابهای او به موضوعات اجتماعی و فلسفی میپردازند.
کورادو بافیله، کاردینال ایتالیایی کلیسای کاتولیک، در ۴ ژوئیه ۱۹۰۳ در لاکویلا متولد شد. او پس از تحصیل در رشتههای شیمی، حقوق و الهیات، به عنوان کشیش منصوب شد. بافیله به عنوان نماینده پاپ در آلمان و سپس به عنوان رئیس مجمع علل القدیسین خدمت کرد. او در ۳ فوریه ۲۰۰۵ در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت و در زمان مرگ، مسنترین عضو کالج کاردینالها بود.
این مقاله به مطالعه الهیات سیاسی مسیحی در خاورمیانه میپردازد و نشان میدهد چگونه با وجود اقلیتهای مسیحی، رهبران دینی تلاش میکنند تا با میراث تاریخی مسیحیت و فرایندهای سیاسی منطقه کنار بیایند و گفتمانهای متنوعی درباره رابطه دین و سیاست شکل بگیرد.
جرمی بگبی، الهیدان نظاممند و موسیقیدان آموزشدیده، از چهرههای شاخص پیوند الهیات و هنر است. او در دانشگاه دوک و کمبریج تدریس کرده و بر نقش موسیقی در الهیات مسیحی تمرکز دارد.
کالج ریدلی، موسسهای الهیات مسیحی در ملبورن استرالیا، از سال ۱۹۱۰ با رویکرد انجیلی فعالیت میکند. این کالج با کلیسای انگلستان و کالج الهیات استرالیا وابسته است و دورههای حضوری و غیرحضوری در زمینههای مختلف وزارتی مسیحی ارائه میدهد.
مدرسه الهیات کرین، یک مؤسسه آموزشی یونیورسالیست در دانشگاه تافتس، در سال ۱۸۶۹ تأسیس و در ۱۹۶۸ تعطیل شد. این مدرسه یکی از سه مؤسسه الهیات یونیورسالیست در قرن نوزدهم آمریکا بود. با تغییر نامهای متعدد، از جمله «مدرسه الهیات کالج تافتس» و «مدرسه الهیات کرین»، این مؤسسه در طول تاریخ خود ۴۳۵ مدرک اعطا کرد. با وجود چالشهای مالی و اداری، کرین تا سال ۱۹۶۸ فعالیت داشت و سرانجام به دلیل کمبود منابع مالی تعطیل شد.
چیکو ویتاکر، معمار، سیاستمدار و فعال اجتماعی برجسته برزیلی، الهامگرفته از الهیات رهاییبخش، سالها در سیاست و فعالیتهای اجتماعی نقش داشته است. وی از اعضای فعال نهادهای مذهبی و اجتماعی، از جمله کمیسیون کاتولیک برای عدالت و صلح و همچنین عضو هیئت مشاوران ویکیلیکس است.
پائولو بنّی (1553–1625) فیلسوف، انسانگرا و الهیدان ایتالیایی بود که در رم و پادووا به تدریس و تألیف میپرداخت. با وجود منازعات فکری و برخورد با مرجعیت، او نویسندهای پُرکار در حوزههای فلسفه، الهیات و ادبیات بود.
یاکوب نیکولای مولر (۱۷۷۷-۱۸۶۲)، معروف به ژاک-نیکولا مولر، فیلسوف و دانشمند نروژی دوره رمانتیک بود. او پس از تحصیل در کپنهاگ و برلین، به مطالعه در زمینههای زمینشناسی و فلسفه پرداخت. گرویدن به کاتولیک، مسیر زندگی او را تغییر داد و منجر به مهاجرت به آلمان و بلژیک شد. مولر آثار مهمی در فلسفه و الهیات منتشر کرد و سالهای پایانی عمر خود را در دانشگاه کاتولیک لوون گذراند.
بوریس استارک (۱۹۰۹-۱۹۹۶)، مبلغ و کشیش ارتدوکس روسی، در کرونشتات متولد شد. پس از مهاجرت به فرانسه، مهندسی برق خواند اما به الهیات روی آورد. پس از سالها خدمت در پاریس، به روسیه بازگشت و در شهرهایی مانند کستروما و یاروسلاول به فعالیت مذهبی پرداخت.
کلیساهای باپتیست قارهای، انجمنی از کلیساهای باپتیست کالوینیست بودند که در ژوئن ۱۹۸۳ با اعتقاد به الهیات عهد جدید تشکیل شدند. ریشههای این جنبش به نشریه «بازنگری اصلاحات باپتیست» در ۱۹۷۲ و «شمشیر و ملاط» در تگزاس بازمیگردد. اختلافات الهیاتی، بهویژه در زمینه الهیات عهد، منجر به تشکیل این انجمن مستقل شد.
کریستینا کونبائوم-اشمیت، متولد ۱۹۶۴ در براونشوایگ، یک اسقف لوتری آلمانی است. او در زمینه الهیات انجیلی لوتری تحصیل کرده و از سال ۱۹۹۵ به عنوان کشیش فعالیت میکند. کونبائوم-اشمیت در سال ۲۰۱۹ به عنوان اسقف ارشد کلیسای انجیلی لوتری شمال آلمان انتخاب شد و همچنین معاون رئیس کمیته ملی آلمان در فدراسیون جهانی لوتری است.
تامس استرانگ ممکن است به چند شخصیت برجسته اشاره داشته باشد: از جمله ل. تامس استرانگ سوم، رئیس کالج لیول در مؤسسه الهیات باپتیست نیواورلئان، تامس استرانگ (اسقف) الهیدان و اسقف انگلیسی، تامی استرانگ فوتبالیست انگلیسی، و تامس وزلی استرانگ شهردار لندن.
جوئل نفتالی مارتینز، اسقف مکزیکی-آمریکایی کلیسای متدیست متحد، در سال ۱۹۹۲ انتخاب شد. پیش از این، به عنوان کشیش و سرپرست ناحیه در کلیساهای متدیست و متدیست متحد، و همچنین به عنوان مقام رسمی در حوزه وزارتخانههای قومی فعالیت داشت. او متولد ۱۹۴۰ در تگزاس است و تحصیلات خود را در دانشگاه تگزاس و مدرسه الهیات پرکینز تکمیل کرد. مارتینز به دلیل تلاشهایش در زمینه حقوق کارگران، مسائل قومی و همکاری بین کلیساها شناخته میشود.
مایر جوزینت (۱۵ ژوئن ۱۹۲۴ - ۳ اکتبر ۲۰۰۱) یک ربای، محقق تلمودی و عضو هیئت علمی آکادمی یهودی آیدا کراون در شیکاگو و کالج الهیات عبری در اسکاکی، ایلینوی بود. او که در لیتوانی متولد شد، در اردوگاههای مرگ نازیها زندانی شد و پس از آزادی به آمریکا مهاجرت کرد. جوزینت به عنوان یک مربی یهودی در شیکاگو فعالیت کرد و صدها دانشجو را تربیت نمود.
یوهانس اولتوویت-مو (۱۹۴۱-۲۰۱۲) رهبر کلیسا، مشاور و کارمند دولتی نروژی بود. او پس از تحصیل در الهیات و خدمت به عنوان کشیش در نیروی دریایی نروژ، به ترجمه کتاب مقدس پرداخت. سپس به عنوان مدیر اجرایی در شورای ملی کلیسای نروژ و مشاور در ارزیابی حکومتداری فعالیت کرد.
