زندگینامه
یاکوب نیکولای مولر، زاده ۶ فوریه ۱۷۷۷ در پورسگرون نروژ، پسر یک پزشک بود. پس از تحصیل در دانشگاه کپنهاگ و کسب شهرت به دلیل نبوغ خود، در آزمون خدمات مدنی دانمارک موفق شد و بورس تحصیلی برای ادامه مطالعات در زمینشناسی و کانیشناسی دریافت کرد. او به همراه دوستش هاینریش استفنس در برلین و فرایبرگ نزد آبراهام گوتلوب ورنر تحصیل کرد. سپس به پاریس رفت و زیر نظر رنه ژوست آویی و ژرژ کوییه آموزش دید. مولر پس از آن در دانشگاه ینا نزد فریدریش شلینگ به تحصیل پرداخت.
در سال ۱۸۰۴، پس از تجربهای معنوی در دوران بیماری، به کلیسای کاتولیک در هامبورگ پیوست و با الیزابت شارلوت آلبرتی ازدواج کرد. خواهر همسرش با لودویگ تیک ازدواج کرده بود. گرویدن به کاتولیک باعث شد او از خدمات دولتی در دانمارک-نروژ محروم شود و به دنبال شغل آکادمیک در آلمان برود. پس از مدتی اقامت در مونستر و حمایت فریدریش لئوپولد تسو اشتولبرگ-اشتولبرگ، در دبیرستانی در نورنبرگ تدریس کرد و سپس به عنوان مربی شاهزاده کینسکی مشغول به کار شد. او در شهرهایی مانند درسدن، وین، بن و دوسلدورف تدریس کرد و در نهایت به عنوان استاد افتخاری در دانشگاه کاتولیک لوون بلژیک منصوب شد. مولر از ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۲ فلسفه تدریس کرد و در ۳۰ نوامبر ۱۸۶۲ در لوون درگذشت.
آثار
مولر در نشریاتی مانند Zeitschrift für speculative Physik و Kritische Journal der Philosophie مقالاتی منتشر کرد. بین سالهای ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۲، سلسله مقالاتی درباره فلسفه آلمانی در Revue de Bruxelles نوشت. از آثار مهم او میتوان به:
- Speculative Darstellung der Christenthums (لایپزیگ، ۱۸۱۹)
- Das absolute Princip der Ethik (لایپزیگ، ۱۸۱۹)
- Johannes Scotus Erigena und seine Irrthümer (ماینز، ۱۸۴۴)
- De l'état de la philosophie moderne en Allemagne (لوون، ۱۸۴۳)