عبارت مورد نظر خود را بنویسید
کرانتی (۱۹۸۱)، فیلمی تاریخی و حماسی به کارگردانی مانوج کومار، داستان مبارزه برای استقلال هند از استعمار انگلیس بین سالهای ۱۸۲۵ تا ۱۸۷۵ را روایت میکند. این فیلم با بازی ستارگانی چون دیلیپ کومار، مانوج کومار، شاشی کاپور و هما مالینی، یکی از پرفروشترین و گرانترین فیلمهای تاریخ سینمای هند محسوب میشود و به عنوان بزرگترین اثر میهنپرستانه هند شناخته میشود.
شهرداری تاهمک در ایالت یوکاتان مکزیک، با پیشینهای کهن از دوران مایاها و معماری دوران استعمار، مقصدی جذاب برای درک فرهنگ و تاریخ منطقه است.
پارک توپخانه سلطنتی (Royal Artillery Park) در هالیفاکس، نوا اسکوشیا، بخشی مهم از پایگاه نیروهای کانادا است. این مکان میزبان فرماندهی لشکر پنجم کانادا و قدیمیترین مهمانسرای افسران نظامی کانادا (۱۸۱۶) و کتابخانه نظامی کمبریج (۱۸۱۰) است. تاریخچه این پارک به دوران استعمار و فتح مناطق جدید بازمیگردد.
هنریکه دی منزس، اشرافزاده و دولتمرد پرتغالی، از سال ۱۷۲۷ تا ۱۷۸۷ میزیست. او سفیر پرتغال در مادرید بود و در مذاکرات ازدواجهای سلطنتی بین خاندانهای پرتغال و اسپانیا نقش داشت.
سن لورنزو، دهکدهای در پورتوریکو، مرکز اداری شهرداری سن لورنزو است. این منطقه با جمعیتی بالغ بر 2,045 نفر در سال 2010، دارای میدانی مرکزی، ساختمانهای شهرداری و کلیسای کاتولیک است. تاریخچه و معماری این مکان با قوانین اسپانیایی و دوران استعمار گره خورده است.
کانال تلویزیونی فاکس نست متعلق به فاکس اینترنشنال چنلز در پرتغال بود که در ۱۴ آوریل ۲۰۰۸ راهاندازی و در ۱ ژوئیه ۲۰۱۱ با کانال فاکس موزیک جایگزین شد. برنامههای این کانال عمدتاً شامل سریالها و فیلمهای تلویزیونی بود.
«آبِ انگلستان» (Água de Inglaterra) دارویی مرموز در پرتغال قرن هجدهم بود که از پوست درخت سینکونا تهیه میشد و برای درمان مالاریا به کار میرفت. این دارو که از انگلستان وارد شد، با فراز و نشیبهایی در تاریخ داروسازی پرتغال جایگاه ویژهای یافت.
ریتا فونتانیا، فوتبالیست پرتغالی، متولد ۱۳ نوامبر ۱۹۹۳، با سابقه بازی در تیم ملی پرتغال و باشگاه اسپورتینگ سیپی. او که پیش از فوتبال به تنیس میپرداخت، مسیر حرفهای خود را در فوتبال با تیم بوآویستا آغاز کرد و سپس به اتلتیکو مادرید و در نهایت به اسپورتینگ پیوست.
پدرو ایپولیتو، مدیر و بازیکن سابق فوتبال اهل پرتغال، متولد ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۸ است. او در حال حاضر هدایت تیم تازهتأسیس ملاکا در لیگ دسته سوم مالزی را بر عهده دارد.
لاواکی نامولائولو ماموئه، خطیب برجسته و اولین رهبر جنبش مقاومت «ماو» در ساموآی تحت استعمار آلمان بود. او در سال ۱۹۰۹ به سایپان تبعید شد و در راه بازگشت به ساموآ در سال ۱۹۱۵ درگذشت. او نماد مبارزه برای حفظ استقلال و سنتهای ساموآ بود.
سازمان «دختران وابسته جادوگران اولیه آمریکا» انجمنی مبتنی بر تبار برای زنانی است که مستقیماً از نوادگان افرادی هستند که در دوران استعمار آمریکا به جادوگری متهم شدهاند. این سازمان در سال ۱۹۸۵ تأسیس شد و عضویت در آن تنها با دعوت و اثبات تبار ممکن است.
واندرسون دِ ماسِدو کوستا، فوتبالیست برزیلی متولد ۱۹۹۲، با سابقه بازی در باشگاههای متعدد داخلی و خارجی، از جمله در لیگهای برزیل، پرتغال و کره جنوبی، در پست مهاجم فعالیت میکند.
فیلیپه (۱۵۳۳-۱۵۳۹)، ششمین فرزند و سومین پسر شاه ژان سوم پرتغال و کاترین اتریش، از سال ۱۵۳۷ تا زمان مرگش در سال ۱۵۳۹، ولیعهد پرتغال بود. او پس از درگذشت برادرش مانوئل، این مقام را به ارث برد و پس از مرگ زودهنگام خودش، برادر کوچکترش ژوائو مانوئل ولیعهد شد.
باشگاه ورزشی خورخه آنتونیس (AD Jorge Antunes)، مستقر در ویزیلا پرتغال، با سابقهای غنی در فوتسال، افتخارات ملی متعددی از جمله دو قهرمانی جام حذفی پرتغال را در کارنامه دارد.
استادیوم کامپو گرانده ورزشگاه پیشین لشبونه پرتغال بود که توسط تیمهای اسپورتينگ CP و بنفیکا استفاده میشد. این ورزشگاه در ۱۹۵۴ پس از بازشدن استادیوم دا لوز بسته شد.
این مقاله تاریخچه، معماری و کاربری جدید صومعه و کلیسای باروک سنت پدرو دو آلکانتارا را در ساو روکه دو پیکو، آزور پرتغال بررسی میکند؛ از دوران بنا تا بازسازی و تبدیل به اقامتگاه جوانان.
این مقاله به بررسی چگونگی ورود آثار هنری آفریقا به مجموعههای غربی، از دوران استعمار تا قرن بیستم، میپردازد. تأثیر هنر آفریقا بر جنبشهای هنری مدرن در غرب و چالشهای مربوط به نمایش، درک و بازپسدهی این آثار مورد بحث قرار گرفته است.
آنتونیو ده آمارال ده منسیس نوزدهمین و آخرین فرمانروای پرتغالی سیلان بود که از سال ۱۶۵۶ تا ۱۶۵۸ در این سمت خدمت کرد.
«دِر فروند» (Der Freund)، مجلهای هنری و ادبی که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ توسط اکزل اشپرینگر منتشر میشد. این مجله با سردبیری کریستین کرشت و اکهارت نیکل در کاتماندو، نپال، به دلیل طراحی بصری خاص، مصاحبههای عمیق و مقالات متنوع، جوایز متعددی را از آن خود کرد.
انتخابات مقننه پرتغال در ۱ ژانویه ۱۸۶۰ برگزار شد. احزاب اصلی شامل مورخان (Históricos)، میگلیستها (Miguelistas) و تجدیدطلبان (Regeneradores) بودند. نتایج این انتخابات در تاریخ سیاسی پرتغال تأثیرگذار بود.
