55 مقاله — صفحه 1 از 5
پروتئین اچامپی۱۹ یک پروتئین انسانی است که توسط ژن اچامپی۱۹ کدگذاری میشود. این پروتئین نقش مهمی در فرآیندهای سلولی ایفا میکند و مطالعه آن میتواند به درک بهتر عملکردهای زیستی کمک کند.
ژن SCZD11، واقع در کروموزوم ۱۰، پروتئینی را کدگذاری میکند که در ارتباط با مستعدسازی اسکیزوفرنی در انسانها نقش دارد. این ژن بخشی از مکانیسمهای ژنتیکی پیچیدهای است که در بروز این اختلال روانی دخیل هستند.
پروتئین FSCB، کدگذاریشده توسط ژن FSCB در کروموزوم ۱۴، در انسان نقش مهمی در ساختار اسپرم ایفا میکند. این پروتئین در غلاف الیافی اسپرم، بهویژه در ستونهای طولی و سطح اصلی تاژک اسپرم، قرار میگیرد.
پروتئین TACC1، کدگذاریشده توسط ژن TACC1، یک پروتئین با عملکرد ناشناخته است که احتمال دارد در سرطان پستان نقش داشته باشد. این ژن در نزدیکی FGFR1 روی کروموزوم ۸ قرار دارد که در برخی از سرطانهای پستان تکثیر میشود.
پروتئین شبهکلش ۱۸ (KLHL18) یک پروتئین انسانی است که توسط ژن KLHL18 کدگذاری میشود. برای بررسی عملکرد این پروتئین، از جانداران مدل مانند موشهای ناکاوت شرطی استفاده شده است. آزمایشهای انجامشده شامل غربالگری فنوتیپی استاندارد و بررسیهای عمیق ایمونولوژیکی است.
عضو ۲آ۱ خانواده ناقلهای آلی آنیونی (SLCO2A1)، که به عنوان ناقل پروستاگلاندین (PGT) نیز شناخته میشود، پروتئینی است که در انسان توسط ژن SLCO2A1 کدگذاری میشود. این پروتئین در جذب و پاکسازی پروستاگلاندینها در بافتهای مختلف نقش دارد.
پروتئین HAND2، کدگذاریشده توسط ژن HAND2، در مورفولوژی قلب، رشد اندامها و تشکیل عصبهای رودهای نقش دارد. این پروتئین در تعامل با ژنهایی مانند GATA4 و NKX2.5، در تکوین قلب و پیشگیری از نقایص مادرزادی دخیل است. همچنین، HAND2 در ایجاد محیط مناسب برای لانهگزینی جنین و پیشگیری از سرطان اندومتر نقش دارد.
Nav1.7 یک کانال سدیم ولتاژ-درباره است که در انتقال سیگنالهای درد نقش کلیدی دارد. جهشهای این ژن میتوانند باعث اختلالات درد شدید مانند اریتروملژیا یا بیحسی مادرزادی شوند. این کانال هدفی مهم برای توسعه داروهای ضد درد است.
گیرنده چشایی نوع ۲ عضو ۴۳ یک پروتئین است که در انسانها توسط ژن TAS2R43 کدگذاری میشود. این پروتئین نقش مهمی در شناسایی مزهها ایفا میکند و بخشی از خانواده گیرندههای چشایی نوع ۲ است.
موشهای تراریخته، با تغییر ژنتیکی هدفمند، به عنوان مدلهای آزمایشگاهی برای مطالعه بیماریهای انسانی و توسعه دارو استفاده میشوند. این مدلها از دهه ۱۹۷۰ میلادی با پیشرفتهای محققانی مانند برینستر و پالمیتر توسعه یافتند و امروزه در تحقیقات سرطان، دیابت و سایر بیماریها نقش کلیدی دارند.
چارچوب خواندن باز ۱۳۵ کروموزوم ۹، پروتئینی است که در انسانها توسط ژن C9orf135 کدگذاری میشود. این پروتئین نقش مهمی در فرآیندهای سلولی ایفا میکند و شناخت آن میتواند به درک بهتر عملکردهای زیستی کمک کند.
میکروآرانای میآر-۹۶ یک مولکول تنظیمکننده بیان ژن است که در فرآیندهای شنوایی نقش حیاتی دارد. جهش در این میکروآرانای با کاهش شنوایی ارثی در انسان و موش مرتبط است. این مولکول با هدف قرار دادن ژنهای خاص، عملکرد سلولهای موئی گوش داخلی را تحت تأثیر قرار میدهد.
