64 مقاله — صفحه 5 از 6
هربرت ادلزبرونر، دانشمند علوم رایانه اتریشی-آمریکایی، از چهرههای شاخص هندسه محاسباتی و توپولوژی محاسباتی است؛ برنده جایزه واترمن و استاد دانشگاه دوک و ISTA.
میچیآکی تاکاهاشی، ویروسشناس ژاپنی و سازنده نخستین واکسن آبلهمرغان، با الهام از تجربه فرزندش واکسن «اوکا» را ساخت؛ واکسنی که به تأیید جهانی رسید.
فرانسیس جان لوئیس، گیاهشناس انگلیسی و استاد دانشگاههای آلبرتا و قاهره، مسیر علمی خود را از لندن و لیورپول آغاز کرد و تا سالهای جنگ جهانی دوم در قاهره ماند.
ویلهلم هاآکه، جانورشناس آلمانی و مدیر موزه استرالیای جنوبی، با پژوهشهایش درباره اکیدنا، تکسوراخیان و نظریه اورتوژنز در تاریخ تکامل جای گرفت.
والنتینا گرکو، زیستشناس ایتالیایی و استاد ژنتیک در دانشگاه ییل، با پژوهش روی سلولهای بنیادی پوست و فولیکول مو، نقش آنها را در باززایی بافت، ترمیم زخم و سرطان بررسی میکند.
جان هوزیا واشبرن، شیمیدان و مدیر دانشگاهی آمریکایی بود. او بهعنوان نخستین رئیس کالج کشاورزی و مکانیک رودآیلند (دانشگاه رودآیلند امروزی) و مدیر مدرسه ملی کشاورزی (پیشدرآمد دانشگاه دلاور ولی) شناخته میشود.
جان براونینگ (۱۸۳۱-۱۹۲۵) مخترع و سازنده برجسته ابزارهای دقیق علمی بود که مسیر کسبوکار خانوادگی را از ابزارهای دریانوردی به تجهیزات علمی تغییر داد. او با نوآوریهایش در طیفنمایی، نجوم و اپتومتری، و همچنین تأسیس انجمن اپتیک بریتانیا، نقشی کلیدی در پیشرفت علم در قرن نوزدهم ایفا کرد.
لین کوارمبی، دانشمند برجسته، استاد دانشگاه و سیاستمدار کانادایی است که پژوهشهایش در زمینه بیماریهای مژگانی (سیلیوپاتیها) و کنشگریهایش برای عدالت جنسیتی و تغییرات اقلیمی، چهرهای شاخص از او ساخته است.
مریدیت اسمال، استاد بازنشسته انسانشناسی دانشگاه کرنل و نویسنده پرآوازه علمی است. او سالها رفتار انسان و نخستیسانان را بررسی کرد و با تمرکز بر تلاقی زیستشناسی و فرهنگ، دیدگاههای نوینی در زمینه فرزندپروری ارائه داد. کتاب «بچههای ما، خودِ ما» اثر شناختهشده اوست.
ویلیام مکللان، مهندس برق آمریکایی، در سال ۱۹۶۰ با ساخت کوچکترین موتور الکتریکی جهان، چالش معروف ریچارد فاینمن، فیزیکدان برنده جایزه نوبل را پذیرفت و برنده شد. این موتور مینیاتوری تنها ۲۵۰ میکروگرم وزن داشت.
کالیپادا پاهان، عصبشناس هندیآمریکایی و استاد دانشگاه راش، پژوهشگر برجستهای است که کارهایش درباره استاتینها، دارچین، چربی و حافظه، مسیر تازهای در پژوهشهای پارکینسون، آلزایمر و اماس گشوده است.
گئورگی افرموف، دانشمند و سیاستمدار برجسته مقدونیهای بود که نقشی کلیدی در توسعه مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی در کشورش ایفا کرد. او با وجود سختیهای دوران کمونیسم، مسیر علمی خیرهکنندهای را پیمود و به مقام وزارت و سفارت نیز رسید.
