لین کوارمبی کیست؟
لین کوارمبی دانشمند، کنشگر و سیاستمدار کانادایی است. او در دانشگاه سایمون فریزر در برنابی، بریتیش کلمبیا، به عنوان استاد و رئیس گروه زیستشناسی مولکولی و بیوشیمی فعالیت میکند. کوارمبی در انتخابات فدرال ۲۰۱۵ کانادا، نامزد حزب سبز در منطقه برنابی شمالی-سیمور بود و هماکنون نیز نقبال سیاستهای علمی حزب سبز کانادا را بر عهده دارد.
پژوهش و تحصیلات
کوارمبی پیش از آنکه برای تکمیل دکترای بیوشیمی به دانشگاه کانکتیکات برود، کارشناسی علوم دریایی و کارشناسی ارشد اقیانوسنگی زیستی را در دانشگاه بریتیش کلمبیا به پایان رساند. او به عنوان پژوهشگر پسادکتری در آزمایشگاه آلفرد گیلمن، برنده جایزه نوبل، در مرکز پزشکی جنوب غربی دانشگاه تگزاس و سپس در آزمایشگاه کریس هارتزل در دانشگاه اموری مشغول به کار شد؛ جایی که نخستین جایگاه عضویت هیئت علمی خود را نیز دریافت کرد. در سال ۲۰۰۰، او آزمایشگاه خود را به دانشگاه سایمون فریزر منتقل کرد.
پژوهشهای کوارمبی بر درک نشانهها و سازوکارهای فروریختن مژگک (Deflagellation) متمرکز بوده است؛ فرآیندی که در آن سلولها، مژگکهای خود را به درون محیط رها میکنند. مژگکها در بیشتر سلولهای یوکاریوتی و سلولهای بدن انسان یافت میشوند. هرگونه نقص در توانایی سلول برای شکلگیری یا نگهداری مژگکها میتواند به بیماریهایی موسوم به سیلیوپاتیها منجر شود که علائمی چون بیماری کلیوی کیستی، نابینایی و چاقی را به همراه دارند.
کوارمبی با استفاده از جلبک سبز تکسلولی مژگکدار به نام کلامیدوموناس رینهاردتی به عنوان ارگانیسم مدل، اعضای خانواده مرتبط با نیمای کینازهای سرین/ترئونین را شناسایی کرد که هم در فروریختن مژگک و هم در مونتاژ و نگهداری آن نقش دارند. گروه پژوهشی او متعاقباً نشان داد که پروتئین NEK8 در مژگکها جایگیری میکند و جهشها در این پروتئین، جایگیری مژگکی آن را مختل کرده و نوع شدیدی از بیماری کلیوی کیستی نوجوانان موسوم به نفرونوفتیزیس را ایجاد میکنند؛ این امر پیوند مهم میان مژگکها و بیماری کلیوی کیستی را برجسته میسازد.
کار کوارمبی توسط شورای پژوهشهای علوم طبیعی و مهندسی کانادا (NSERC)، مؤسسات سلامت کانادا (CIHR) و بنیاد کلیه کانادا (KFoC) تأمین مالی شده است. در سال ۲۰۱۱، NSERC با اهدای مکمل شتابدهنده اکتشاف، برنامه پژوهشی کوارمبی را قدردانی کرد؛ برنامهای که ویژه پژوهشگرانی با پتانسیل بالای تبدیل شدن به رهبران بینالمللی در حوزه خود رزرو شده است.
کوارمبی به تدریس برجسته مقطع کارشناسی شناخته میشود و در سال ۲۰۱۱ جایزه تعالی تدریس دانشگاه سایمون فریزر را دریافت کرد. او در سال ۲۰۱۵، مشترکاً برنده جایزه نورا و تد استرلینگ در حمایت از مناقشه شد.
زندگی شخصی
کوارمبی در برنابی، بریتیش کلمبیا زندگی میکند. او نقاش است و آثار هنری الهامگرفته از علمش در مجله The Scientist به چاپ رسیده است. پسر بزرگش، جیکوب شیهی، در تورنتو انتاریو زندگی میکند و شرکتی به نام PressureNET را اداره میکند.
کنشگری و سیاست
در مه ۲۰۱۰، کوارمبی پس از آنکه برنامه کرسیهای پژوهشی برتری کانادا هیچ دانشمند زنی را برای نوزده جایزه خود انتخاب نکرد، مقالهای در روزنامه اتاوا سیتیزن درباره برابری جنسیتی در علم و فناوری کانادا نوشت. این کنشگری باعث شد روزنامه ونکوور سان او را به عنوان یکی از ۱۰۰ زن تأثیرگذار بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۱۰ معرفی کند. او در طول مسیر حرفهایاش، عضو فعال کمیته زنان در زیستشناسی سلولی انجمن آمریکایی زیستشناسی سلولی بوده است.
کوارمبی وبلاگی به نام The Crux دارد که در آن درباره فرآیند علم و وضعیت تأمین مالی پژوهشها در کانادا مینویسد و میزبان نوشتههای مهمان در موضوعات مختلف علمی و اقلیمی نیز هست. آثار او در وبلاگ ادبی Numero Cinq نیز به نمایش درآمده است.
در سالهای اخیر، کوارمبی به مدافعی برای اقدام در قبال تغییرات اقلیمی تبدیل شده است. در مه ۲۰۱۲، او به گروه رایدهندگان اقدام برای تغییر اقلیمی (VTACC) در اعتراضی ضد زغالسنگ پیوست؛ جایی که قطار حامل زغالسنگ از وایومینگ به بندر دلتاپورت برای صادرات را مسدود کردند. سیزده معترض از جمله کوارمبی به دلیل تجاوز به حریم تحت قانون ایمنی راهآهن دستگیر شدند. او همچنین از سخنرانان برجسته راهپیمایی اقلیمی مردم در ونکوور بود.
در نوامبر ۲۰۱۴، زمانی که کوارمبی در اعتراضات خط لوله نفت ترنس ماونتین شرکت داشت، به دلیل اهانت مدنی دستگیر شد. اما پس از کشف این موضوع که او و سایر معترضان به دلیل اشتباه در مختصات جیپیاس مندرج در دستور دادگاه، از خط ممنوعه عبور نکردهاند، اتهامات رد شد.
در دسامبر ۲۰۱۴، کوارمبی اعلام کرد که برای نامزدی حزب سبز کانادا در منطقه برنابی شمالی-سیمور برای انتخابات فدرال پیش رو اقدام خواهد کرد. او در ژانویه ۲۰۱۵ به عنوان نامزد تأیید شد و در نهایت با کسب پنج درصد آرا در جایگاه چهارم ایستاد.