59 مقاله — صفحه 1 از 5
خائومه ماتئو (۱۳۸۲-۱۴۵۲)، نقاش سبک گوتیک والنسیا، شاگرد و همکار پِرِه نیکولائو بود. او از ۱۴۰۲ تا ۱۴۵۳ در والنسیا فعالیت داشت و آثاری چون «ستایش شبانان» و «میلاد مسیح» از او باقی مانده است. وی همچنین در تزئینات تالار طلایی لوتجا د لا سدا مشارکت داشت.
ژان باپتیست گوستاو پلانش (۱۸۰۸-۱۸۵۷)، منتقد برجسته هنر و ادبیات فرانسه، در دوران دانشجویی پزشکی به محافل هنری راه یافت. او با نویسندگانی چون آلفرد دو وینی همکاری داشت و از سال ۱۸۳۰ تا پایان عمر، مقالات خود را در نشریه "Revue des deux mondes" منتشر کرد. پلانش به صداقت در نقد شهرت داشت و میراث خود را صرف سفرهای هنری به ایتالیا کرد.
آرمن اوهانیان، هنرمند چندوجهی ارمنی، زندگی پرفراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. او که در ابتدا به عنوان رقاص و بازیگر درخشید، بعدها به نویسندگی و ترجمه روی آورد و آثار ماندگاری از خود بر جای گذاشت. اوهانیان در دوران انقلاب مشروطه ایران نیز فعال بود و به ترویج هنر و فرهنگ در میان زنان ایرانی کمک کرد.
این مقاله به بررسی چگونگی ورود آثار هنری آفریقا به مجموعههای غربی، از دوران استعمار تا قرن بیستم، میپردازد. تأثیر هنر آفریقا بر جنبشهای هنری مدرن در غرب و چالشهای مربوط به نمایش، درک و بازپسدهی این آثار مورد بحث قرار گرفته است.
سال ۱۹۵۳ نقطه عطفی در تاریخ هنرهای تجسمی شوروی بود. این سال شاهد برگزاری نمایشگاههای مهمی در لنینگراد و مسکو، انتصاب چهرههای برجسته هنری به سمتهای مدیریتی و همچنین درگذشت هنرمندان تاثیرگذاری چون ولادیمیر تاتلین و ورا موخینا بود.
ژورژ لِمن نقاش بلژیکی بود که از سال 1888 عضو Les XX شد. او به نئوامپرسیونیسم تعلق داشت و آثاری مانند The Beach at Heist، Aline Marechal و Vase of Flowers را خلق کرد. ایون سورریس از کارگاه او در Brussels بین سالهای 1892 تا 1894 درس آموخت.
فرانسس بسی بورلیسون (۱۸۷۵-۱۹۷۴)، مجسمهساز، هنرمند گرافیک و طراح داخلی انگلیسی، از دانشآموختگان مدرسه هنر اسلید بود. آثار او شامل مجسمه مسیح در بنای یادبود جنگ کالج بیمونت و محراب کلیسای بانوی ما در رمزی است.
گئورگیوس یاکوویدیس، نقاش برجسته یونانی و از چهرههای کلیدی مکتب مونیخ، بنیانگذار و نخستین مدیر گالری ملی یونان در آتن بود. آثار او که اغلب شامل صحنههای اساطیری، زندگی روزمره و پرتره کودکان بود، تأثیر عمیقی بر هنر یونان گذاشت.
ماتیس هارینگز (۱۵۹۳-۱۶۶۷)، نقاش برجسته دوران طلایی هلند، در لئوواردن متولد و درگذشت. او به خاطر تواناییاش در به تصویر کشیدن دقیق حالات چهره سوژهها شهرت داشت و آثارش گاه با کارهای ویبراند دی گست اشتباه گرفته میشود.
کارل فردریک هیل، نقاش و طراح سوئدی، با مناظر جوی دوران ابتدایی فعالیت هنری و طرحهای خیالی پس از ابتلا به بیماری روانی شناخته میشود. او مسیری پرفراز و نشیب را طی کرد و آثارش پس از مرگش به شهرت جهانی رسید.
فلورانس آسترال (۱۸۹۲-۱۹۶۸)، سوپرانوی اپرای استرالیایی، به خاطر اجرای نقشهای چالشبرانگیز وگنری شهرت داشت. او با وجود نداشتن فرصت اجرا در جشنواره بایرویت و اپرای متروپولیتن نیویورک، صدایی بینظیر و قدرتمند داشت که تحسین بسیاری را برانگیخت. مقالهای به زندگی، حرفه و میراث او میپردازد.
مارسل دوشان، هنرمند پیشرو، با مفهوم 'رِدیمِید' هنر را بازتعریف کرد. او اشیاء معمولی تولیدی را انتخاب، نامگذاری و امضا میکرد تا به چالش کشیدن دیدگاه سنتی هنر و تمرکز بر ایده به جای اجرای صرف بپردازد.
