229 مقاله — صفحه 19 از 20
ویلیام اس. یلو راب جونیور (۱۹۶۰-۲۰۲۱)، هنرپیشه، نویسنده، کارگردان، مربی، نمایشنامهنویس و شاعر برجسته از قبیله آسینیبوئین بود. آثار او در تئاترهای معتبر آمریکا اجرا شد و او در دانشگاههای متعددی تدریس کرد. یلو راب با جوایز متعددی مورد تقدیر قرار گرفت و میراث او در مرکز هری رانسوم دانشگاه تگزاس نگهداری میشود.
هاکوب هاکوبیان، شاعر برجسته ارمنی، با خلق آثاری انقلابی چون «برش دیگر» و «انقلاب»، بنیانگذار شعر پرولتری ارمنستان شد. او که به «ماکسیم گورکی ارمنی» مشهور بود، مفتخر به دریافت لقب شاعر خلق ارمنستان و گرجستان گردید.
فرانسیسکو توبار گارسیا (۱۹۲۸-۱۹۹۷)، شاعر، نمایشنامهنویس، داستانکوتاهنویس، مقالهنویس، روزنامهنگار، منتقد ادبی، دیپلمات و استاد دانشگاه برجسته اکوادوری بود. او با آثاری چون «Amargo» و «Autobiografía admirable de mi tía Eduvigis» جایگاهی ویژه در ادبیات اسپانیاییزبان دارد.
آدهار لال سِن، شخصیت برجسته اوایل سده نوزدهم و از مریدان نزدیک راماکریشنا، در دوران حیات کوتاه خود درخششی چشمگیر در علم، ادبیات و معنویت داشت. او با وجود موفقیتهای حرفهای و ادبی، عمیقاً تحت تأثیر آموزههای راماکریشنا قرار گرفت و جایگاهی ویژه در میان پیروان او یافت.
سناء شعلان، نویسنده معاصر اردنی، با دکترای ادبیات، استاد دانشگاه و فعال حقوق بشر، آثار درخشانی در رمان، داستان کوتاه، نمایشنامه و ادبیات کودک خلق کرده و جوایز متعددی را در سطح ملی و بینالمللی از آن خود کرده است.
کراپیوین (Krapivin) یک نام خانوادگی مردانه روسی است که از واژه 'کراپیوا' به معنای گزنه گرفته شده است. همتای زنانه آن کراوینا است. این نام خانوادگی به چهرههای شناختهشدهای مانند ناتلا کراوینا (تهیهکننده فیلم اوکراینی) و ولادیسلاو کراوین (نویسنده برجسته روسی) اطلاق شده است.
مقاله «رمان» به بررسی معانی مختلف این واژه میپردازد؛ از تعریف ادبی آن به عنوان یک روایت داستانی طولانی تا کاربردهای دیگر در نام مکانها، افراد، پزشکی، هنر، قانون و شرکتها. هدف ارائه تصویری جامع از گستره معنایی این کلمه است.
قاسمبک یشمامبتوف (۱۹۱۰-۱۹۸۴)، نویسنده، نمایشنامهنویس، مترجم و عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. او آثار بزرگان ادبیات جهان را به قرقیزی ترجمه کرد و خود نیز در دو زبان روسی و قرقیزی آثاری منتشر نمود.
لودویگ هاینریش فون نیکولای (۱۷۳۷-۱۸۲۰)، شاعر آلمانی دوران روشنگری، رئیس آکادمی علوم سن پترزبورگ و چهرهای برجسته در محافل فکری و ادبی اروپا بود. او با شخصیتهای بزرگی چون ولتر و دیدرو مراوده داشت و در دربار روسیه نیز مناصب مهمی را بر عهده گرفت.
کنت مور (1907-1996)، ادیب و نویسنده سرشناس انگلیسی، عمر خود را وقف مطالعات شکسپیر و تئاتر دوره رنسانس انگلستان کرد. او سالها استاد ادبیات انگلیسی در دانشگاه لیورپول بود و آثار متعددی در این زمینه از خود به یادگار گذاشت.
هکتور آباد فاسیولینسه، نویسنده، مقالهنویس، روزنامهنگار و ویراستار برجسته کلمبیایی، یکی از نامدارترین نویسندگان پس از دوران «جنبش ادبی آمریکای لاتین» است. او با رمان پرفروش «آنگوستا» و خاطرات تکاندهنده «فراموشی که خواهیم بود» شناخته میشود. آثار او اغلب به موضوعات اجتماعی، سیاسی و انسانی میپردازند.
الاسترلینگ میگلز (۱۸۵۳-۱۹۳۴) پیشگام کالیفرنیا، نویسنده و مورخ ادبی بود. او بنیانگذار جامعه ادبی کالیفرنیا (۱۹۱۳) و به عنوان «اولین مورخ ادبی کالیفرنیا» (۱۹۱۹) شناخته شد. آثار مهم او شامل «داستان پروندهها» (۱۸۹۳) و «ادبیات کالیفرنیا» (۱۹۱۸) است.
