فرانسیسکو توبار گارسیا
فرانسیسکو توبار گارسیا (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۲۸ در کیتو – درگذشتهٔ ۱ فوریه ۱۹۹۷ در کیتو) شاعر، نمایشنامهنویس، داستانکوتاهنویس، مقالهنویس، روزنامهنگار، منتقد ادبی، دیپلمات و استاد دانشگاه برجستهٔ اکوادوری بود.
او دارای مدرک دکتری ادبیات از دانشگاه کاتولیک پونتیفیس اکوادور بود. توبار گارسیا به عنوان استاد مدعو در دانشگاه ملی لا پلاتا در آرژانتین، دانشگاه سوربن در پاریس و دانشگاه کمپلوتنسه مادرید تدریس کرد. او همچنین به عنوان دیپلمات برای دولت اکوادور در کشورهای اسپانیا، هائیتی و ونزوئلا خدمت کرد. علاوه بر این، ریاست بخش انتشارات خانه فرهنگ اکوادور را بر عهده داشت.
فرانسیسکو توبار گارسیا در ۱ فوریه ۱۹۹۷ بر اثر سرطان ریه درگذشت.
آثار برجسته
شعر
- Amargo (کیتو: انتشارات Presencia، ۱۹۵۱)
- Segismundo y Zalatiel (کیتو: انتشارات Presencia، ۱۹۵۲)
- Naufragio y otros poemas (کیتو: انتشارات Casa de la Cultura، ۱۹۶۲)
- Dhanu (مادرید: دفتر آموزش ایبرو-آمریکایی، ۱۹۷۸)
- Ebrio de eternidad (کیتو: انتشارات Banco Central de Ecuador، ۱۹۹۲)
نمایشنامه
- Tres piezas de teatro (کیتو: انتشارات Casa de la Cultura، ۱۹۶۲)
- Grandes comedias (کیتو: انتشارات Casa de la Cultura، ۱۹۸۱)
رمان
- Pares o nones (مادرید: انتشارات Planeta، ۱۹۷۹) - برنده جایزه ماربلا در اسپانیا
- La corriente era libre (بوگوتا: انتشارات Paulinas، ۱۹۷۹)
- Autobiografía admirable de mi tía Eduvigis (کیتو: انتشارات El Conejo، ۱۹۹۱) - شاهکار فرانسیسکو توبار گارسیا از دید منتقدان
داستان کوتاه
- Los quiteños (کیتو: انتشارات Central de Publicaciones، ۱۹۹۱)