یِودوکیم فیلیپوویچ زیابلووسکی (۳۱ ژوئیه ۱۷۶۳ – ۳۰ مارس ۱۸۴۶) جغرافیدان و دانشمند روسی بود. او در سال ۱۷۹۷ به عنوان استاد تاریخ و جغرافیا، و بعدها آمار، در مدرسه متوسطه معلمان سنپترزبورگ (که پس از ۱۸۰۳ به مؤسسه تربیت معلم تغییر نام داد) منصوب شد. از ۱۸۱۶ تا ۱۸۳۳ در دانشگاه سنپترزبورگ تدریس کرد و در سال ۱۸۱۸ به عنوان استاد ممتاز و در ۱۸۴۶ به عنوان عضو افتخاری دانشگاه انتخاب شد.
از آثار مهم زیابلووسکی میتوان به:
- جغرافیا توصیفی مختصر دولت روسیه (سنپترزبورگ، ۱۷۸۷)
- جغرافیا توصیفی جدید امپراتوری روسیه (سنپترزبورگ: س. سلوانوفسکی، ۱۸۰۷)
- توصیف آماری امپراتوری روسیه با مرور آماری اروپا (سنپترزبورگ، ۱۸۰۸)
- دوره جامع جغرافیا (سنپترزبورگ، ۱۸۱۸-۱۸۱۹)
او همچنین در زمینه جنگلبانی فعالیت داشت و کتاب مقدمهای بر جنگلبانی (سنپترزبورگ، ۱۸۰۴) را تالیف کرد.