آتلانتیک هایلندز، نیوجرسی: گشتی در تاریخ، جغرافیا و فرهنگ

معرفی آتلانتیک هایلندز

آتلانتیک هایلندز، بورویی در شهرستان مونموث ایالت نیوجرسی، در منطقه بِی‌شور (Bayshore Region) واقع شده است. جمعیت این منطقه طبق سرشماری سال ۲۰۲۰ ایالات متحده، ۴٬۴۱۴ نفر بوده که افزایشی ۰.۷ درصدی نسبت به سال ۲۰۱۰ را نشان می‌دهد. این شهر به خاطر موقعیت مکانی‌اش که مشرف به اقیانوس اطلس است، نامگذاری شده است.

یکی از ویژگی‌های برجسته آتلانتیک هایلندز، کوه میچیل (Mount Mitchill) است که بلندترین نقطه در ساحل شرقی ایالات متحده، جنوب مین به شمار می‌رود و مشرف به دریاست. این بورگ در ۲۸ فوریه ۱۸۸۷ از بخش‌هایی از شهرک میدل‌تاون تأسیس شد و در ۱ سپتامبر ۱۸۹۱ مجدداً بازسازی شد.

آتلانتیک هایلندز بخشی از طرح استراتژیک منطقه‌ای بِی‌شور بوده است؛ طرحی که با هدف احیای اقتصاد منطقه، بر نقاط قوت تاریخی، بافت مسکونی متراکم، تاریخ دریایی و زیبایی‌های طبیعی خط ساحلی خلیج راریتان تأکید داشت. این طرح بعدها در طرح جامع شهرستان در سال ۲۰۱۶ ادغام شد.

تاریخچه

این شهر مشرف به محل تلاقی اقیانوس اطلس و خلیج راریتان در نزدیکی سندی هوک (Sandy Hook) قرار دارد و تپه‌های آن بلندترین نقطه در ساحل شرقی ایالات متحده، جنوب مین را تشکیل می‌دهند.

برای صدها سال، ساکنان اولیه این منطقه، قوم لنپی (Lenape) بودند که در سواحل و نهرهای آتلانتیک هایلندز زندگی می‌کردند. لنپی‌ها با اروپاییان تجارت می‌کردند و به گروهی از مهاجران انگلیسی، منطقه‌ای را فروختند که کل شبه‌جزیره را پوشش می‌داد و پورتلند پوینت (Portland Poynt) نام گرفت. در سال ۱۶۶۷، این منطقه به ۱۰ قطعه زمین تقسیم شد و اولین ساکنان اروپایی آتلانتیک هایلندز امروزی را تشکیل دادند.

در سال ۱۶۶۷، مستعمره‌نشینان اولین مجلس نیوجرسی را در آتلانتیک هایلندز امروزی برگزار کردند. در دوران انقلاب آمریکا، وفاداران به تاج و تخت بریتانیا و میهن‌پرستان آمریکا در درگیری‌های مکرری در این سرزمین‌ها با یکدیگر روبرو شدند. نیروهای انگلیسی پس از شکست در نبرد مونموث در سال ۱۷۷۸ توسط جورج واشینگتن، از این منطقه عقب‌نشینی کردند.

در اواخر قرن نوزدهم، مزارع متعدد توسط توسعه‌دهندگان تفریحی، گروه‌های کلیسایی و سازندگان که هسته ویکتوریایی شهر را ایجاد کردند، تقسیم شدند و هزاران بازدیدکننده و ساکن دائمی را جذب کردند.

در سال ۱۸۷۹، نقشه‌برداری برای تعیین خیابان‌ها و قطعات زمین برای جامعه‌ای دائمی آغاز شد. انجمن آتلانتیک هایلندز توسط اعضای برجسته کلیسای متدیست تأسیس شد و این سازمان جامعه آتلانتیک هایلندز را توسعه داد.

افراد و گروه‌ها از شهر نیویورک و مناطق اطراف برای کمپ زدن در کنار آب در کلونی‌های چادری به این منطقه می‌آمدند. یک آمفی‌تئاتر روباز با ظرفیت زیاد و آکوستیک عالی ساخته شد. یک سالن سرپوشیده نیز ساخته شد که برای سرگرمی بازدیدکنندگان در جلسات کمپ مورد استفاده قرار می‌گرفت. در سال ۱۸۸۷، آتلانتیک هایلندز به عنوان یک بورگ تأسیس شد و شامل زمینی در امتداد خلیج راریتان بود.

ساخت‌وسازهای عمده از دهه ۱۸۸۰ تا ۱۹۰۰ انجام شد که شامل هتل‌ها، کلبه‌ها، خانه‌های اجاره‌ای و خانه‌های شخصی بود. یک اسکله به داخل خلیج ساخته شد تا کشتی‌های بخار از شهر نیویورک را پذیرا باشد. بیست سال بعد شاهد توسعه سریع در این جامعه بود. سیستم آب و فاضلاب ساخته شد، کلبه‌ها بنا شدند و سیستم راه‌ها تکمیل گشت. در این دوره توسعه، یک آتش‌نشانی سازماندهی شد.

تعدادی کلیسا در دهه ۱۸۸۰ تأسیس شدند: کلیسای باپتیست مرکزی، کلیسای پرسبیترین اول، کلیسای کاتولیک رومی سنت اَگنِس، کلیسای متدیست اول و کلیسای باپتیست سنت پاول.

آتلانتیک هایلندز در دوران ممنوعیت الکل (Prohibition Era) به پناهگاهی برای قاچاقچیان تبدیل شد.

خدمات کشتی بخار مهم‌ترین وسیله حمل‌ونقل در زمان تأسیس بورگ بود و تا دهه ۱۹۴۰ ادامه یافت. در دهه ۱۸۹۰، خدمات راه‌آهن به آتلانتیک هایلندز رسید و هایلندز و مناطق جنوبی را به روی گردشگران باز کرد. در دهه ۱۹۲۰، ۲۶ قطار مسافربری روزانه از این بورگ عبور می‌کرد. راه‌آهن مرکزی نیوجرسی اسکله بزرگی در انتهای خیابان اول ساخت. چندین قطار همزمان می‌توانستند تا انتهای اسکله ادامه دهند تا مسافران کشتی بخار را تخلیه کنند. از دهه ۱۹۱۰ تا ۱۹۴۰، کشتی‌های بخار سندی هوک و مونموث در آب‌ها تردد می‌کردند و بازرگانان و گردشگران را به آتلانتیک هایلندز می‌آوردند.

خط افق شهر نیویورک از ارتفاعات و خط ساحلی این بورگ قابل مشاهده است. قایق‌های تفریحی، ماهیگیری و رفت‌وآمد در بندر آن لنگر می‌اندازند. بندر شهرداری بین سال‌های ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۰ با بودجه شهرداری، ایالتی و فدرال ساخته شد. این بندر بزرگترین بندر در ساحل شرقی است و میزبان ۷۱۵ شناور، از جمله خدمات کشتی سریع به شهر نیویورک است که در سال ۱۹۸۶ معرفی شد. در سال ۱۹۶۶، اسکله راه‌آهن مرکزی نیوجرسی در آتش سوخت. مسیر ریلی آن اکنون توسط مسیر هنری هادسون استفاده می‌شود.

خانه‌های ییلاقی در ضلع شرقی بورگ که در دهه ۱۹۲۰ خانه‌های ییلاقی تابستانی بودند، اکنون در تمام طول سال مسکونی هستند. پورتلند پوینت، ساختمانی پنج طبقه برای سالمندان، مسکن را برای سالمندان فراهم می‌کند.

جغرافیا

طبق گزارش اداره سرشماری ایالات متحده، این بورگ مساحتی کل ۴.۵۶ مایل مربع (۱۱.۸۲ کیلومتر مربع) دارد که شامل ۱.۲۶ مایل مربع (۳.۲۷ کیلومتر مربع) خشکی و ۳.۳۰ مایل مربع (۸.۵۴ کیلومتر مربع) آب (۷۲.۳۵٪) می‌شود.

این شهرک با جوامع هایلندز و شهرک میدل‌تاون در شهرستان مونموث هم‌مرز است.

جوامع غیررسمی، مناطق و نام‌های مکانی که بخشی یا تمام آن در این بورگ قرار دارند شامل برِونت پارک (Brevent Park)، هیل‌ساید (Hillside)، هیلتون (Hilton)، هیلتون پارک (Hilton Park)، ناوسینک (Navesink) و استون چرچ (Stone Church) هستند.

آتلانتیک هایلندز دارای آب و هوای نیمه‌گرمسیری مرطوب (Cfa) است و دمای میانگین ماهانه از ژانویه تا ژوئیه متغیر است. منطقه سختی‌پذیری بسته به ارتفاع، ۷a یا ۷b است.

جمعیت‌شناسی

سرشماری ۲۰۱۰

سرشماری سال ۲۰۱۰ ایالات متحده، ۴٬۳۸۵ نفر، ۱٬۸۷۰ خانوار و ۱٬۱۸۶ خانواده را در این بورگ ثبت کرد. تراکم جمعیت ۳٬۴۰۱.۲ نفر در هر مایل مربع (۱٬۳۱۳.۲ نفر در کیلومتر مربع) بود. ۲٬۰۰۲ واحد مسکونی با تراکم متوسط ۱٬۵۵۲.۹ واحد در هر مایل مربع (۵۹۹.۶ واحد در کیلومتر مربع) وجود داشت. ترکیب نژادی ۹۳.۱۸٪ (۴٬۰۸۶ نفر) سفیدپوست، ۱.۴۴٪ (۶۳ نفر) سیاه‌پوست یا آفریقایی-آمریکایی، ۰.۲۵٪ (۱۱ نفر) بومی آمریکایی، ۲.۱۷٪ (۹۵ نفر) آسیایی، ۰.۰۰٪ (۰ نفر) اهل جزایر اقیانوسیه، ۱.۲۵٪ (۵۵ نفر) از نژادهای دیگر و ۱.۷۱٪ (۷۵ نفر) از دو یا چند نژاد بودند. اسپانیایی‌تبار یا لاتین‌تبار از هر نژادی ۵.۱۳٪ (۲۲۵ نفر) جمعیت را تشکیل می‌دادند.

از ۱٬۸۷۰ خانوار، ۲۵.۵٪ دارای فرزندان زیر ۱۸ سال بودند؛ ۵۱.۹٪ زوج‌های متاهل ساکن با هم بودند؛ ۸.۶٪ سرپرست خانوار زن بدون شوهر بودند و ۳۶.۶٪ خانواده غیرمستقل بودند. ۳۰.۴٪ از کل خانوارها را افراد تشکیل می‌دادند و ۱۱.۲٪ شامل فردی تنها با سن ۶۵ سال یا بیشتر بود. میانگین اندازه خانوار ۲.۳۴ و میانگین اندازه خانواده ۲.۹۶ بود.

۱۹.۶٪ از جمعیت زیر ۱۸ سال، ۵.۵٪ بین ۱۸ تا ۲۴ سال، ۲۴.۹٪ بین ۲۵ تا ۴۴ سال، ۳۴.۴٪ بین ۴۵ تا ۶۴ سال و ۱۵.۶٪ ۶۵ سال یا بیشتر بودند. میانگین سنی ۴۵.۰ سال بود. به ازای هر ۱۰۰ زن، ۹۵.۲ مرد وجود داشت. به ازای هر ۱۰۰ زن ۱۸ سال و بالاتر، ۹۴.۲ مرد وجود داشت.

نظرسنجی جامعه آمریکا (American Community Survey) اداره سرشماری در سال‌های ۲۰۰۶–۲۰۱۰ نشان داد که (با دلار تعدیل شده بر اساس تورم سال ۲۰۱۰) درآمد سرانه خانوار ۸۲٬۱27 دلار (با حاشیه خطا +/- ۱۰٬۵۱۱ دلار) و درآمد سرانه خانواده ۱۰۰٬۱۱۷ دلار (+/- ۱۶٬۵۶۲ دلار) بود. مردان درآمد سرانه ۷۳٬۰۲۱ دلار (+/- ۱۸٬۸۰۸ دلار) در مقابل ۵۱٬۲07 دلار (+/- ۶٬۱۵۵ دلار) برای زنان داشتند. درآمد سرانه برای بورگ ۴۱٬۷۸۵ دلار (+/- ۴٬۸۶۴ دلار) بود. حدود ۲.۵٪ از خانواده‌ها و ۵.۳٪ از جمعیت زیر خط فقر بودند، از جمله ۶.۹٪ از افراد زیر ۱۸ سال و ۲.۰٪ از افراد ۶۵ سال یا بیشتر.

سرشماری ۲۰۰۰

طبق سرشماری سال ۲۰۰۰ ایالات متحده، ۴٬۷۰۵ نفر، ۱٬۹۶۹ خانوار و ۱٬۲۵۸ خانواده در این بورگ ساکن بودند. تراکم جمعیت . ۲٬۰۵۶ واحد مسکونی با تراکم متوسط . وجود داشت. ترکیب نژادی بورگ ۹۴.۳۷٪ سفیدپوست، ۲.۳۰٪ آفریقایی-آمریکایی، ۰.۰۶٪ بومی آمریکایی، ۱.۲۳٪ آسیایی، ۱.۰۲٪ از نژادهای دیگر و ۱.۰۲٪ از دو یا چند نژاد بود. اسپانیایی‌تبار یا لاتین‌تبار از هر نژادی ۳.۵۱٪ جمعیت را تشکیل می‌دادند.

تعداد ۱٬۹۶۹ خانوار وجود داشت که از این تعداد، ۲۶.۵٪ دارای فرزندان زیر ۱۸ سال بودند، ۵۰.۷٪ زوج‌های متاهل ساکن با هم بودند، ۹.۶٪ سرپرست خانوار زن بدون شوهر بودند و ۳۶.۱٪ خانواده غیرمستقل بودند. ۲۹.۷٪ از کل خانوارها را افراد تشکیل می‌دادند و ۱۱.۴٪ شامل فردی تنها با سن ۶۵ سال یا بیشتر بود. میانگین اندازه خانوار ۲.۳۹ و میانگین اندازه خانواده ۳.۰۰ بود.

در بورگ، توزیع سنی جمعیت ۲۱.۴٪ زیر ۱۸ سال، ۶.۲٪ بین ۱۸ تا ۲۴ سال، ۳۱.۸٪ بین ۲۵ تا ۴۴ سال، ۲۶.۵٪ بین ۴۵ تا ۶۴ سال و ۱۴.۱٪ ۶۵ سال یا بیشتر بود. میانگین سنی ۴۰ سال بود. به ازای هر ۱۰۰ زن، ۹۳.۵ مرد وجود داشت. به ازای هر ۱۰۰ زن ۱۸ سال و بالاتر، ۸۸.۳ مرد وجود داشت.

درآمد سرانه خانوار در بورگ ۶۴٬۹۵۵ دلار و درآمد سرانه خانواده ۷۹٬۰۴۴ دلار بود. مردان درآمد سرانه ۶۰٬۸۵۷ دلار در مقابل ۳۶٬۰۶۰ دلار برای زنان داشتند. درآمد سرانه برای بورگ ۳۴٬۷۹۸ دلار بود. حدود ۴.۴٪ از خانواده‌ها و ۴.۹٪ از جمعیت زیر خط فقر بودند، از جمله ۵.۰٪ از افراد زیر ۱۸ سال و ۱۲.۹٪ از افراد ۶۵ سال یا بیشتر.

ورزش

کمیته تفریحات آتلانتیک هایلندز رویدادهای متعددی را در طول سال در شهر برگزار می‌کند، از جمله مجموعه کنسرت‌های تابستانی در بندر، و برنامه‌های جوانان مانند بسکتبال در زمستان و فوتبال در پاییز.

پارک‌ها و تفریحات

آتلانتیک هایلندز دارای سیستم پارک بزرگی با هشت پارک متعلق به بورگ و دو پارک تحت نظارت شهرستان است. یکی از پارک‌های بزرگتر، لنپی وودز (Lenape Woods) است. این پارک که در میان درختان بلند و دامنه‌های شیب‌دار قرار گرفته، تقریباً مساحت جنگل‌های طبیعی و تالاب‌های آب شیرین را پوشش می‌دهد که سرچشمه رودخانه منی مایند کریک (Many Mind Creek) هستند. گروه‌های متعددی از ساکنان محلی داوطلبانه برای نگهداری از این جنگل‌ها وقت صرف می‌کنند. شهرستان مونموث دو پارک را در شهر اداره می‌کند: مسیر هنری هادسون (Henry Hudson Trail) و منظره‌گاه کوه میچیل (Mount Mitchill Scenic Overlook). مسیر هنری هادسون از مرز آبردین/کیپورت در تقاطع جاده لوید و خیابان کلارک تا مرز آتلانتیک هایلندز در خیابان A امتداد دارد و برای اتصال به هایلندز گسترش یافته است. منظره‌گاه کوه میچیل در حدود ارتفاع از سطح دریا قرار دارد، در بلندترین ارتفاع طبیعی از مین تا یوکاتان، و چشم‌اندازهایی از سندی هوک، خلیج سندی هوک، خلیج راریتان و خط افق نیویورک را ارائه می‌دهد. این مکان همچنین میزبان یادبود ۹/۱۱ شهرستان مونموث است.

هنر و فرهنگ

تاریخ این شهر را می‌توان در موزه عمارت اشتراوس به سبک کوئین آن و موزه دریایی محلی آموخت. اقامتگاه‌ها را می‌توان در تعدادی کلبه و مهمان‌خانه مانند بلو بی این (Blue Bay Inn) یافت.

مکان‌های تفریحی شامل تئاتر فرست اَوِنیو (First Avenue Playhouse) است که تئاتر شام و نمایش عروسکی ارائه می‌دهد. جاذبه‌های دریایی شامل یک کلوپ قایق‌رانی، مارینا و قایق‌های چارتر برای ماهیگیری و گشت و گذار است. سایر اماکن مورد علاقه شامل تعدادی فروشگاه سوغاتی، گالری و مؤسسات غذاخوری است.

آتلانتیک هایلندز همچنین میزبان دو جشنواره فیلم سالانه است.

بر اساس طرح جامع شهرستان مونموث، آتلانتیک هایلندز به عنوان مرکز هنر، فرهنگ و سرگرمی (ACE Hub) تعیین شده است؛ به شهرداری‌هایی گفته می‌شود که دارای تمرکز بالایی از فعالیت‌های هنری و فرهنگی هستند و به عنوان مقصدی برای بازدیدکنندگان و ساکنان عمل می‌کنند، که معمولاً شامل صحنه شبانه فعال در مجاورت فعالیت‌های فرهنگی مذکور است. تنها هشت شهر در شهرستان مونموث این عنوان را دارند و دو شهر دیگر به عنوان مراکز ACE در حال ظهور تعیین شده‌اند.

دولت

دولت محلی

آتلانتیک هایلندز تحت فرمت دولتی بورگ نیوجرسی اداره می‌شود که در ۲۱۸ شهرداری (از ۵۶۴ شهرداری) در سراسر ایالت استفاده می‌شود و این رایج‌ترین شکل دولت در نیوجرسی است. هیئت حاکمه شامل شهردار و شورای بورگ است و تمام سمت‌ها به صورت انتخاب عمومی در انتخابات سراسری نوامبر بر اساس وابستگی حزبی انتخاب می‌شوند. شهردار برای دوره چهار ساله مستقیماً توسط رأی‌دهندگان انتخاب می‌شود. شورای بورگ شامل شش عضو است که برای دوره‌های سه ساله به صورت متناوب انتخاب می‌شوند و هر سال دو کرسی در چرخه سه ساله به رأی گذاشته می‌شود. فرمت دولتی بورگ که توسط آتلانتیک هایلندز استفاده می‌شود، یک دولت با شهردار ضعیف / شورای قوی است که در آن اعضای شورا به عنوان نهاد قانون‌گذار عمل می‌کنند و شهردار در جلسات ریاست می‌کند و تنها در صورت تساوی رأی می‌دهد. شهردار می‌تواند مصوبات را وتو کند، مشروط بر اینکه با اکثریت دو سوم آرا توسط شورا لغو شود. شهردار انتصابات کمیته‌ها و ارتباطات را برای اعضای شورا انجام می‌دهد و بیشتر انتصابات با توصیه و موافقت شورا توسط شهردار انجام می‌شود.

شهردار کنونی آتلانتیک هایلندز، لورتا گلاکستین (جمهوری‌خواه) است که دوره وی در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ به پایان می‌رسد. اعضای شورای بورگ عبارتند از: لوری هوهن‌لایتنر (رئیس شورا، دموکرات، ۲۰۲۳)، ویتو کولاسوردو (دموکرات، ۲۰۲۵)، جان کرولی (دموکرات، ۲۰۲۳)، آیلین کاساک (دموکرات، ۲۰۲۵)، برایان دوهِرتی (دموکرات، ۲۰۲۴) و جیمز مورفی (جمهوری‌خواه، ۲۰۲۴).

نمایندگی فدرال، ایالتی و شهرستانی

آتلانتیک هایلندز در منطقه ششم کنگره قرار دارد و بخشی از منطقه ۱۳ قانون‌گذاری ایالت نیوجرسی است.

سیاست

تا مارس ۲۰۱۱، در مجموع ۳٬۲۳۸ رأی‌دهنده ثبت‌نام شده در آتلانتیک هایلندز وجود داشت که از این تعداد ۸۴۲ نفر (۲۶.۰٪) دموکرات، ۸۰۰ نفر (۲۴.۷٪) جمهوری‌خواه و ۱٬۵۸۹ نفر (۴۹.۱٪) مستقل ثبت‌نام کرده بودند. هفت رأی‌دهنده به عنوان لیبرترین یا سبز ثبت‌نام کرده بودند.

در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۲، باراک اوباما (دموکرات) ۵۰.۲٪ آرا (۱٬۱۶۷ رأی) را کسب کرد، پیش از میت رامنی (جمهوری‌خواه) با ۴۸.۳٪ (۱٬۱۲۴ رأی) و سایر نامزدها با ۱.۵٪ (۳۵ رأی)، از مجموع ۲٬۳۴۲ رأی ریخته شده توسط ۳٬۳۲۹ رأی‌دهنده ثبت‌نام شده در بورگ (۱۶ رأی باطل)، با مشارکت ۷۰.۴٪. در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۸، جان مک‌کین (جمهوری‌خواه) ۴۹.۳٪ آرا (۱٬۲۸۷ رأی) را کسب کرد، پیش از باراک اوباما (دموکرات) با ۴۷.۵٪ (۱٬۲۴۲ رأی) و سایر نامزدها با ۱.۸٪ (۴۸ رأی)، از مجموع ۲٬۶۱۲ رأی ریخته شده توسط ۳٬۴۵۴ رأی‌دهنده ثبت‌نام شده در بورگ، با مشارکت ۷۵.۶٪. در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۴، جورج دبلیو بوش (جمهوری‌خواه) ۵۰.۷٪ آرا (۱٬۳۵۰ رأی) را کسب کرد، جلوتر از جان کری (دموکرات) با ۴۶.۳٪ (۱٬۲۳۲ رأی) و سایر نامزدها با ۰.۹٪ (۳۰ رأی)، از مجموع ۲٬۶۶۳ رأی ریخته شده توسط ۳٬۴۶۴ رأی‌دهنده ثبت‌نام شده در بورگ، با مشارکت ۷۶.۹٪.

در انتخابات فرمانداری ۲۰۱۳، کریس کریستی (جمهوری‌خواه) ۶۴.۵٪ آرا (۹۸۹ رأی) را کسب کرد، پیش از باربارا بونو (دموکرات) با ۳۳.۲٪ (۵۰۹ رأی) و سایر نامزدها با ۲.۳٪ (۳۶ رأی)، از مجموع ۱٬۵۴۷ رأی ریخته شده توسط ۳٬۳۵۷ رأی‌دهنده ثبت‌نام شده در بورگ (۱۳ رأی باطل)، با مشارکت ۴۶.۱٪. در انتخابات فرمانداری ۲۰۰۹، کریس کریستی (جمهوری‌خواه) ۵۶.۹٪ آرا (۱٬۰۲۰ رأی) را کسب کرد، پیش از جان کورزاین (دموکرات) با ۳۳.۷٪ (۶۰۴ رأی)، کریس داگت (مستقل) با ۶.۹٪ (۱۲۴ رأی) و سایر نامزدها با ۱.۸٪ (۳۲ رأی)، از مجموع ۱٬۷۹۴ رأی ریخته شده توسط ۳٬۳۰۹ رأی‌دهنده ثبت‌نام شده در بورگ، با مشارکت ۵۴.۲٪.

حمل و نقل

جاده‌ها و بزرگراه‌ها

در سال ۲۰۱۱، بورگ در مجموع ... مایل جاده داشت که ... مایل توسط شهرداری، ... توسط شهرستان مونموث و ... توسط وزارت حمل و نقل نیوجرسی نگهداری می‌شد.

بزرگراه نیوجرسی ۳۶ اصلی‌ترین بزرگراهی است که از آتلانتیک هایلندز عبور می‌کند. نزدیکترین جاده با دسترسی محدود، پارک‌وی گاردن استیت (Garden State Parkway) است که از طریق بزرگراه ۳۶ قابل دسترسی است.

حمل و نقل عمومی

آتلانتیک هایلندز ایستگاهی برای کشتی فری سی‌استریک (SeaStreak Ferry) است که روزانه از اسکله ۳۴ شرقی و اسکله ۱۱/وال استریت (با سرویس اتوبوس شاتل به مرکز مالی جهانی) در منهتن تردد می‌کند.

اِن‌جِی ترانزیت (NJ Transit) خدمات را به نیوآرک در مسیر ۶۱ و حمل و نقل اتوبوس محلی در مسیر ۸۳۴ ارائه می‌دهد.

آموزش

منطقه آموزشی آتلانتیک هایلندز دانش‌آموزان را در مدارس دولتی از پیش‌دبستانی تا کلاس ششم در مدرسه ابتدایی آتلانتیک هایلندز ثبت‌نام می‌کند. بر اساس سال تحصیلی ۲۰۱۸–۲۰۱۹، این منطقه که شامل یک مدرسه است، ۳۱۱ دانش‌آموز و ۳۰.۵ معلم تمام وقت (بر اساس FTE) داشت، که نسبت دانش‌آموز به معلم ۱۰.۲:۱ بود.

برای دانش‌آموزان کلاس هفتم تا دوازدهم، دانش‌آموزان مدارس دولتی در دبیرستان منطقه‌ای هنری هادسون، یک دبیرستان جامع شش ساله و منطقه مدرسه دولتی منطقه‌ای که به دانش‌آموزان هر دو منطقه آتلانتیک هایلندز و هایلندز خدمات می‌دهد، تحصیل می‌کنند. بر اساس سال تحصیلی ۲۰۱۸–۲۰۱۹، دبیرستان ۳۳۱ دانش‌آموز و ۳۹.۱ معلم تمام وقت (بر اساس FTE) داشت، که نسبت دانش‌آموز به معلم ۸.۵:۱ بود. کرسی‌های هیئت مدیره نه نفره این منطقه دبیرستانی بر اساس جمعیت شهرداری‌های تشکیل‌دهنده تخصیص می‌یابد، که چهار کرسی به آتلانتیک هایلندز اختصاص دارد.

افراد برجسته

افرادی که در آتلانتیک هایلندز متولد شده‌اند، ساکن آن بوده‌اند یا به نحوی با آن ارتباط نزدیک داشته‌اند عبارتند از:

• جف اندرسون (Jeff Anderson) (متولد ۱۹۷۰)، بازیگر، معروف به نقش رندال گریوز در فیلم کلرکس (Clerks) کوین اسمیت.
• انگلبرت برنر (Engelbert Brenner) (–۱۹۸۶)، سولیست ارکستر فیلارمونیک نیویورک که به صورت محلی به عنوان رهبر ارکستر شهرداری، باغبان درختان و عضو کلوپ قایق‌رانی فعال بود.
• دونالد براون (Donald Brown) (متولد ۱۹۸۷)، دونده که در NFL برای تیم‌های ایندیاناپولیس کولتز و سن دیگو چارجرز بازی کرده است.
• لئونارد اس. کولمن جونیور (Leonard S. Coleman Jr.) (متولد ۱۹۴۹)، آخرین رئیس لیگ ملی، از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۹ که این سمت توسط لیگ برتر بیسبال حذف شد.
• استیو کورودموس (Steve Corodemus) (متولد ۱۹۵۲)، نماینده منطقه ۱۱ قانون‌گذاری در مجلس عمومی نیوجرسی از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۸، و عضو شورای بورگ آتلانتیک هایلندز از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸.
• سیسلی کوتینگهام (Cicely Cottingham)، هنرمند معروف به خاطر نقاشی‌ها و آثار کاغذی‌اش.
• بورگوین دیلر (Burgoyne Diller) (۱۹۰۶–۱۹۶۵)، نقاش انتزاعی.
• پیتر ای. فلمینگ جونیور (Peter E. Fleming Jr.) (۱۹۲۹–۲۰۰۹)، وکیل مدافع جنایی.
• آنا جنووزه (Anna Genovese) (۱۹۰۵–۱۹۸۲)، تاجر و همسر دوم ویتو جنووزه (Vito Genovese)، گنگستر.
• ویتو جنووزه (Vito Genovese) (۱۸۹۷–۱۹۶۹)، مجری گنگستر که به شکل‌گیری ظهور مافیای آمریکا کمک کرد و بعدها رهبری خانواده جنایتکار لوسیانو را بر عهده گرفت که به خانواده جنایتکار جنووزه تغییر نام داد.
• استیون گلاکستین (Steven Gluckstein) (متولد ۱۹۹۰)، ورزشکار ترامپولین.
• جان ای. هال (John A. Hall) (۱۸۷۷–۱۹۱۹)، بازیکن فوتبال دانشگاهی که سرمربی تیم فوتبال کارلایل ایندیانز در سال ۱۸۹۸ بود.
• امرسون هارت (Emerson Hart) (متولد ۱۹۶۹)، ترانه‌سرا، خواننده، گیتاریست و تهیه‌کننده که خواننده اصلی و ترانه‌سرای گروه راک آلترناتیو تونیک (Tonic) است.
• ریمر کلر (Reamer Keller) (۱۹۰۵–۱۹۹۴)، کاریکاتوریست که اغلب ۵۰ کارتون در هفته می‌کشید و برای دهه‌ها هزاران کارتون را به طور مرتب سالانه منتشر می‌کرد.
• برنارد اف. مارتین (Bernard F. Martin) (۱۸۴۵–۱۹۱۴)، سیاستمدار اهل شهر نیویورک که در سنای ایالت نیویورک خدمت کرد.
• روت کراوفورد میچل (Ruth Crawford Mitchell) (۱۸۹۰–۱۹۸۴)، مدافع مهاجران و طراح اتاق‌های ملیت در دانشگاه پیتسبرگ.
• ناوشون مورنو (Knowshon Moreno) (متولد ۱۹۸۷)، دونده که در NFL برای تیم‌های دنور برانكوز و میامی دلفینز بازی کرده است.
• داچ استرایکر (Dutch Stryker) (۱۸۹۵–۱۹۲۶)، بازیکن بیسبال لیگ برتر.
• جری واستو (Jerry Vasto) (متولد ۱۹۹۲)، بازیکن سابق بیسبال MLB که برای تیم‌های کلرادو راکیز و کانزاس سیتی رویالز بازی کرده است.
• مکس واینبرگ (Max Weinberg) (متولد ۱۹۵۱)، درامر و شخصیت تلویزیونی.
• بیل ونزل (Bill Wenzel) (۱۹۱۸–۱۹۸۷)، کاریکاتوریست معروف به خاطر هنر دختران خوب (good girl art) خود.

منابع

پیوندهای خارجی