ویلی داهتی (زاده ۱۹۵۹) هنرمندی از ایرلند شمالی است که عمدتاً در زمینه عکاسی و ویدئوآرت فعالیت میکند. او دو بار نامزد دریافت جایزه ترنر شده است.
زندگی و آثار
داهتی در شهر درِی ایرلند شمالی متولد شد و از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ در دانشگاه اولستر در بلفاست تحصیل کرد. او در کودکی شاهد واقعه خونین یکشنبه در درِی بود، و بسیاری از آثارش تحت تأثیر این رویداد و درگیریهای ایرلند شمالی (The Troubles) شکل گرفتهاند. برخی از آثار او تصاویری از رسانهها را اقتباس و بازآفرینی میکنند.
آثار داهتی به بررسی این موضوع میپردازند که یک تصویر واحد میتواند معانی چندگانهای داشته باشد. او معتقد است این علاقه ممکن است از تجربه شخصیاش در خونین یکشنبه و آگاهی بعدیاش از این واقعیت که بسیاری از عکسهای این حادثه حقیقت کامل را نشان نمیدادند، نشأت گرفته باشد. برخی از نخستین آثار داهتی شامل نقشهها و تصاویر مشابه همراه با متنهایی هستند که به شیوهای شبیه به هنر زمینی ریچارد لانگ، اما با این تفاوت که گاهی متن با تصویر در تضاد است.
ویدئوهای داهتی اغلب در فضاهای بسته نمایش داده میشوند که حس کلاستروفوبی را القا میکنند. خود ویدئوها گاهی حال و هوایی شبیه به فیلمهای نوآر دارند.
داهتی به اهمیت گالری اورچارد در درِی به عنوان مکانی که در سالهای شکلگیریاش امکان دیدن هنر مدرن را برای او فراهم کرد، اذعان دارد. او همچنین در نمایشگاه dOCUMENTA (13) شرکت داشته است.
مجموعهها
آثار داهتی در مجموعههای دائمی موزههای معتبری نگهداری میشود، از جمله:
- گالری آلبرایت-ناکس، بوفالو، نیویورک
- موزه هنر دالاس، تگزاس
- گالری شهر دوبلین، هیو لین
- موزه هنر معاصر دِه پونت، تیلبورگ
- موزه ایرلندی هنر مدرن، دوبلین
- موزه هنر مدرن، نیویورک
- تیت، لندن
- موزه کارنگی، پیتسبرگ
- موزه مدرن مودِرن، استکهلم
- کیاسما، هلسینکی
- دِه اپِل، آمستردام
بازخورد منتقدان
ریان کولتر در روزنامه آیریش تایمز نوشته است: «داهتی بیتردید مهمترین هنرمند نسل خود در ایرلند شمالی است.» آیدان دان نیز در همین روزنامه از «شهرت بینالمللی» داهتی سخن گفته و نمایشگاه او در ژوئن ۲۰۱۳ در آرت بسل را «خیرهکننده» توصیف کرده است.
آن استوارت، کیوریتور هنر موزههای ملی ایرلند شمالی، میگوید: «موزه اولستر مدتهاست که ویلی داهتی را تحسین میکند، به ویژه به دلیل شیوههای عمیقاً تأثیرگذاری که در آثارش برای کاوش مفاهیمی مانند هویت، قلمرو و نظارت به کار میبرد. آثار او اغلب با لایهبندی متن و تصویر همراه است که حس ابهام ایجاد کرده و با پیشداوریها و فرضیات بیننده بازی میکند.»