ویلیام جی. ای. بیلی؛ مردی که رادیوم را دارو جا زد

William J. A. Bailey
📅 22 خرداد 1405 📄 404 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

ویلیام جی. ای. بیلی، فروشنده‌ای که با ادعای درمانگری و تبلیغ محصولات رادیواکتیو مانند رادیثور ثروتی اندوخت؛ اما راه او به فاجعه‌ای مرگبار و رسوایی شبه‌علم پزشکی انجامید.

ویلیام جان آلویسیوس بیلی (۲۵ مه ۱۸۸۴ تا ۱۷ مه ۱۹۴۹) مخترع و فروشنده آمریکایی داروهای تجاری بود. او که از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل نشده بود، به‌دروغ خود را پزشک معرفی کرد و رادیوم پرتوزا را درمانی برای سرفه، آنفولانزا و بسیاری بیماری‌های معمولی جلوه داد.

آزمایشگاه‌های رادیوم بیلی در ایست اورنج، نیوجرسی، بارها توسط کمیسیون تجارت فدرال آمریکا بررسی شد؛ با این حال، بیلی از فروش دستگاه‌ها و محصول‌هایش ثروت زیادی به دست آورد. یکی از این محصولات، محرک جنسی به نام آریوم بود که به عنوان ترمیم‌کننده‌ای برای بازگرداندن «شادی و شور جوانی» به زندگی زوج‌ها تبلیغ می‌شد.

زندگی اولیه

بیلی در ۲۵ مه ۱۸۸۴ در بوستون، ماساچوست، به دنیا آمد و در مدرسه لاتین بوستون تحصیل کرد. او بعدها به دانشگاه هاروارد راه یافت، اما تحصیلاتش را به پایان نرساند.

فعالیت حرفه‌ای و تبلیغ رادیوم

در سال ۱۹۱۸، بیلی ادعا کرد افزودن رادیوم به آب آشامیدنی می‌تواند ده‌ها بیماری را درمان کند؛ از بیماری‌های روانی و سردرد گرفته تا دیابت، کم‌خونی، یبوست و آسم.

چهار سال بعد، او از طریق شرکت وابسته شیمی‌دانان رادیوم در فروش محصول‌هایی مانند قرص‌های رادیومی آریوم موفقیت‌هایی به دست آورد؛ محصولی که با شعار «رادیوم! نیروی ابرمرد می‌بخشد» تبلیغ می‌شد. همین شرکت محصول‌های دیگری نیز می‌فروخت: لیناریوم، پمادی رادیوم‌دار برای دردها و کوفتگی‌ها؛ دنتاریوم، خمیردندان رادیوم‌دار برای دندان و لثه؛ و کاپاریوم، تونیک موی رادیوم‌دار.

اما شهرت بیلی بیش از هر چیز به رادیثور گره خورد؛ دارویی تجاری و بی‌اعتبار که امروز یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های فریبکاری پزشکی با مواد پرتوزا به شمار می‌رود. او رادیثور را با حل کردن نمک‌های رادیوم در آب تولید می‌کرد؛ محصولی که در هر بطری حدود یک میکروکوری از رادیوم-۲۲۶ و یک میکروکوری از رادیوم-۲۲۸ داشت. بیلی ادعا می‌کرد اثر درمانی آن از تحریک دستگاه غدد درون‌ریز می‌آید و آن را با شعارهایی مانند «درمانی برای مردگان زنده» و «آفتاب همیشگی» به بازار عرضه کرد.

رادیثور در واقع ترکیبی کشنده با اثر تدریجی بود. این محصول به مرگ ایبن بایرز در سال ۱۹۳۲ انجامید؛ مردی که پس از نوشیدن حدود ۱۴۰۰ بطری رادیثور بر اثر سرطان ناشی از تابش جان باخت.

بیلی حدود سال ۱۹۳۰ دستگاهی به نام رادیو اندوکریناتور را نیز ساخت؛ منبعی پرتوزا در محفظه‌ای که قرار بود روی پوست بسته شود.

سال‌های جنگ و مرگ

در جریان جنگ جهانی دوم، بیلی مدیر بخش الکترونیک شرکت آی‌بی‌ام بود.

او در ۱۷ مه ۱۹۴۹ بر اثر سرطان مثانه درگذشت. حدود دو دهه بعد، هنگام نبش قبر، بدن او به‌شدت آسیب‌دیده بر اثر تابش گزارش شد؛ وضعیتی که برخی آن را «ویران‌شده بر اثر تابش» توصیف کردند.

مطالعه بیشتر

  • فریبکاری پزشکی با مواد پرتوزا
  • تاریخ رادیوم در پزشکی
  • تبلیغات شبه‌علمی در قرن بیستم

جمع‌بندی

داستان بیلی هشداری درباره تبلیغات بی‌پشتوانه، اعتماد کورکورانه به «علم» و سودجویی از ترس مردم از بیماری است. رادیوم که روزی نماد نوآوری بود، در دستان او به ابزار فریب و بیماری تبدیل شد و پرونده رادیثور یکی از تاریک‌ترین نمونه‌های شبه‌علم پزشکی باقی ماند.