زندگی و دوران حکومت
ویلهلم چهارم (۹ ژانویه ۱۴۵۵ – ۶ سپتامبر ۱۵۱۱) آخرین فرمانروای دوکنشین یولیش-برگ بود. او فرزند گرهارد هفتم (دوک یولیش-برگ) و سوفی زاکسن-لاونبورگ به شمار میرفت. پس از درگذشت پدرش در سال ۱۴۷۵، ویلهلم جایگاه پدر را گرفت و دوک یولیش-برگ شد.
ویلهلم در سال ۱۴۷۲ با کنتس ثروتمند الیزابت ناسائو-ساربروکن ازدواج کرد، اما این ازدواج چندان دوام نداشت و الیزابت در ۱۴۷۹ درگذشت. ویلهلم در ۱۴۸۱ بار دیگر ازدواج کرد؛ همسر دومش سیبیل براندنبورگ، دختر آلبرت سوم آشیل (ناخبر براندنبورگ) بود. با این حال، هیچیک از این ازدواجها پسری به دنیا نیاورد و مسئله جانشینی دوکنشین را به یک بحران تبدیل کرد.
اتحاد تاریخی کلیوز
ویلهلم برای حل مشکل جانشینی، در سال ۱۴۹۶ اتحاد کلیوز را با جان دوم (دوک کلیوز) منعقد کرد. بر اساس این توافق، دوکنشینهای یولیش-برگ و کلیوز-مارک قرار شد با هم متحد شوند. ویلهلم تنها یک دختر پنجساله به نام ماریا داشت که نامزدیاش با جان سوم (پسر ششساله جان دوم) در همان زمان قطعی شد. این دو در نهایت در سال ۱۵۰۹ با هم ازدواج کردند.
اتحاد کلیوز یک حرکت استراتژیک هوشمندانه بود که از فروپاشی دوکنشین یولیش-برگ پس از نبود وارث مذکر جلوگیری کرد.
ویلهلم در سال ۱۵۱۱ درگذشت و دخترش را به عنوان آخرین بازمانده خاندان یولیش بر جای گذاشت. او در صومعه آلتنبرگ به خاک سپرده شد. پس از او، دامادش جان سوم جانشین وی شد و در سال ۱۵۲۱ دوکنشین کلیوز-مارک را نیز به ارث برد. بدین ترتیب، جان سوم به نخستین فرمانروای دوکنشینهای متحد یولیش-کلیوز-برگ تبدیل شد؛ سرزمینی که تا سال ۱۶۶۶ پابرجا ماند.