ویلیام اچ. برنهام: پیشگام بهداشت روان در آموزش

William H. Burnham
📅 7 اسفند 1404 📄 816 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

ویلیام اچ. برنهام (1855-1941)، روانشناس آموزشی آمریکایی، از پیشگامان ترویج بهداشت روان در نظام آموزشی بود. او معتقد بود با پیشگیری از اختلالات روانی، یادگیری مؤثرتر می‌شود. برنهام با تأکید بر رشد فردی دانش‌آموزان و آموزش معلمان، به دنبال ارتقای سلامت روان در محیط‌های آموزشی بود.

ویلیام اچ. برنهام: پیشگام بهداشت روان در آموزش

ویلیام اچ. برنهام (1855–1941) یک روانشناس آموزشی آمریکایی بود که نقش مهمی در ترویج بهداشت روان در نظام آموزشی ایفا کرد. او این مفهوم را به معنای اتخاذ اقداماتی برای پیشگیری از مشکلات یا اختلالات روانی به منظور کمک به یادگیری مؤثرتر دانش‌آموزان تعریف می‌کرد.

زندگی‌نامه

ویلیام اچ. برنهام در سال 1855 در دانبارتون، نیوهمپشایر متولد شد. او در سال 1882 مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه هاروارد و در سال 1888 مدرک دکتری خود را از دانشگاه جانز هاپکینز دریافت کرد. سپس توسط جی. استنلی هال برای تدریس در دانشگاه کلارک استخدام شد و تا زمان بازنشستگی خود در سال 1926 در آنجا ماند. برنهام و هال در هر دو دانشگاه جانز هاپکینز و کلارک در زمینه مطالعه نظام آموزشی و رشد کودکان همکاری نزدیکی داشتند.

در دوران تحصیل برنهام، آمریکا در حال بهبودی از جنگ داخلی و در قلب انقلاب صنعتی دوم بود. در این دوره، تقاضا برای آموزش بهتر افزایش یافت. مردم از نحوه تمرکز مدارس متوسطه و کالج‌ها صرفاً بر اعطای دیپلم و نه تربیت «مردان توانمند» ناراضی بودند. در نتیجه، تغییری در آموزش رخ داد تا بر رشد فردی دانش‌آموز تمرکز شود، نه فقط بر اطلاعاتی که می‌آموختند. از آنجایی که این حوزه تخصص برنهام بود، او الهام گرفت تا این وضعیت را مطالعه و مشاهده کند تا به بهبود نظام آموزشی کمک کند. او کتاب‌های متعددی در مورد چگونگی بهبود نظام آموزشی و اینکه چگونه دانش‌آموز به عنوان یک کل باید دغدغه اصلی معلمان و مدرسه باشد، نوشت.

دستاوردهای علمی

ویلیام اچ. برنهام مشاهده کرد که مدارس متوسطه و کالج‌ها عمدتاً به محصول تحصیلی فرد توجه داشتند، نه به رشد شخصی او. او دستورالعمل‌ها و اصولی را برای ایجاد مسیری جدید در آموزش تدوین کرد. او یادداشت‌ها، نتایج و یافته‌های خود را در قالب کتاب‌ها و مقالات منتشر شده ارائه داد. برخی از این کتاب‌ها عبارتند از: «تاریخ آموزش به عنوان یک موضوع حرفه‌ای»، «کتابشناسی‌های روانشناسی آموزشی»، «ذهن سالم» و «گروه به عنوان محرکی برای فعالیت ذهنی». در سرتاسر این کتاب‌ها، به راحتی می‌توان دریافت که برنهام بهداشت را جزء اساسی و ضروری آموزش می‌دانست. او در این کتاب‌ها توضیح داد که چگونه می‌توان بهداشت روانی را بهبود بخشید و چگونه می‌توان به آن دست یافت تا همه دانش‌آموزان موفق باشند.

برنهام بیان کرد که اولین گام برای بهبود بهداشت روان، آموزش معلمان در مورد اصول سلامت روان و نحوه آموزش آن به کودکان است. او مصمم بود به مربیان بیاموزد که هدف اصلی آن‌ها باید ترویج بهداشت روان خوب در دانش‌آموزانشان باشد و صرفاً بر آموزش آن‌ها تمرکز نکنند. برنهام از طریق پرسشنامه‌ای که به دانش‌آموزان، معلمان و مدیران مدارس داد، دریافت که معلمان نیز از سلامت روانی ضعیف رنج می‌برند. او علت را کمبود دانش و این واقعیت تشخیص داد که کلاس‌های درس آن‌ها بیش از حد شلوغ است. او نتیجه گرفت که کاهش اندازه کلاس، آموزش مناسب در زمینه بهداشت روان و زمان اضافی برای توجه به این موضوع، منجر به سلامت روانی بهتر هم برای معلمان و هم برای دانش‌آموزان خواهد شد.

هنگامی که معلمان برای آموزش و ترویج بهداشت روان خوب در دانش‌آموزان مجهزتر شدند، مدارس می‌توانستند بر بهداشت روان تأکید کرده و اقداماتی را برای تحقق آن اجرا کنند. برنهام در یکی از کتاب‌های خود به نام «بهداشت مطالعه خانگی» بیان می‌کند که سپردن کارهای خانگی به کودکان، مانع رشد فردی آن‌ها می‌شود. او توضیح می‌دهد که خانه مکانی است که کودک باید در آنجا شخصیت فردی خود را کشف و پرورش دهد؛ تکالیف منزل منجر به بهداشت روانی ضعیف‌تر می‌شود، زیرا کودکان زمان کافی برای رشد و تمرکز بر خود خارج از مدرسه ندارند. او همچنین بر تأثیر منفی تکالیف بر عملکرد کاری که انجام می‌شود، تأکید کرد؛ این موضوع را در «بهداشت مطالعه خانگی» ذکر کرده اما جزئیات بیشتری را در «گروه به عنوان محرکی برای فعالیت ذهنی» ارائه می‌دهد. برنهام توضیح می‌دهد که مطالعات نشان داده‌اند که افراد در محیط گروهی بهتر از زمانی که تنها کار می‌کنند، عمل می‌کنند. این نشان می‌دهد که نتایج دانش‌آموز از مطالعه خانگی، پایین‌تر از نتایجی است که اگر در کلاس درس و با همسالان تکمیل شود، به دست می‌آید.

مسئله دیگری که برنهام در پر استنادترین کتاب خود، «ذهن سالم»، به آن پرداخت، این بود که برای داشتن بهداشت روانی خوب، فرد باید از حداکثر آزادی برخوردار باشد. او توضیح می‌دهد که همه با سلامت روانی خوب به دنیا می‌آیند و این محیطی است که در آن رشد می‌کنند، همراه با رفتار والدینشان، که می‌تواند باعث زوال آن شود. او توصیه می‌کند که جامعه، و به طور خاص والدین، باید از فرزندان خود فاصله بگیرند و اجازه دهند خودشان تصمیم بگیرند، زیرا کنترل مانع رشد و سلامت روانی خوب می‌شود. او می‌گوید کودکان را به حال خود رها کنید و سعی نکنید دوران کودکی را با مشکلات و مسائل بزرگسالان «خراب» کنید، بلکه به آن‌ها اجازه دهید به طور طبیعی رشد کنند.

تأثیرات ماندگار

برنهام یک حامی و مروج اصلی بهداشت روان بود. او پیشگام و حامی بزرگ بهداشت روان بود، بنابراین درگذشت او ضایعه بزرگی محسوب می‌شد.

منابع

  • روانشناسان آمریکایی قرن بیستم
  • فارغ‌التحصیلان دانشکده پزشکی جانز هاپکینز
  • هیئت علمی دانشگاه کلارک
  • فارغ‌التحصیلان کالج هاروارد
  • متولدین 1855
  • متوفیان 1941
  • افراد اهل دانبارتون، نیوهمپشایر

جمع‌بندی

تلاش‌های ویلیام اچ. برنهام در زمینه بهداشت روان آموزشی، تأثیری ماندگار بر درک ما از ارتباط سلامت روان و یادگیری گذاشت. او با رویکردی جامع، بر اهمیت ایجاد محیطی حمایتی برای رشد سالم دانش‌آموزان و معلمان تأکید داشت و راه را برای رویکردهای مدرن در آموزش هموار کرد.