ویلیام آرمسترانگ (۱۷۹۵–۱۸۴۷) سیاستمدار آمریکایی و از جمهوریخواهان جفرسونی بود. او در تاریخ سیاسی تنسی بهویژه بهعنوان شهردار نشویل شناخته میشود و نامش بعدها با اجرای سیاستهای فدرال درباره جابهجایی بومیان آمریکا پیوند خورد.
سالهای آغازین زندگی
آرمسترانگ در سال ۱۷۹۵ به دنیا آمد. پدرش کلنل جیمز آرمسترانگ و مادرش سوزان (ولز) آرمسترانگ بود.
زندگی حرفهای و سیاسی
او در جنگ ۱۸۱۲ شرکت کرد و در نبرد نیواورلئان، در هشتم ژانویه ۱۸۱۵، جنگید. پس از آن وارد عرصه مدیریت شهری شد و از سال ۱۸۲۹ تا ۱۸۳۳ شهرداری نشویل را بر عهده داشت.
در سال ۱۸۳۵، اندرو جکسون، رئیسجمهور وقت، آرمسترانگ را به سرپرستی اداره امور بومیان آمریکا در قلمرو غربی منصوب کرد. او در این نقش، اجرای کوچ اجباری چروکیها از جورجیا، کارولینای جنوبی، کارولینای شمالی، تنسی، تگزاس و آلاباما به قلمرو سرخپوستان، که امروز اوکلاهما نام دارد، را بر عهده گرفت. برادرش، سرگرد فرانسیس ولز آرمسترانگ، نیز در جایگاهی مشابه خدمت کرد.
زندگی شخصی و مرگ
آرمسترانگ در ۱ ژوئیه ۱۸۲۳ با نانسی اروین ازدواج کرد. آنها سه پسر به نامهای جیمز تروپر، دیوید اروین و فرانسیس آرمسترانگ، و چهار دختر به نامهای مری الیزابت، مارگارت، سوزان ولز و نانسی اروین داشتند.
او در ۱۲ ژوئن ۱۸۴۷ در کشتزار خود در سرزمین ملت چاکتاو درگذشت و در فورت کافی، اوکلاهما، به خاک سپرده شد.