تفرجگاه ساحل غربی، که در Playa de Poniente (ساحل غربی) شهر بنیدورم اسپانیا واقع شده، یکی از سه ساحل زیبای این شهر توریستی محسوب میشود. این تفرجگاه شاهکاری از همکاری کارلوس فراتر و خاویر مارتی گالی، شرکای معمار، است. کارلوس فراتر در سال ۲۰۰۶ با همراهی خاویر و دیگران، دفتر معماری بارسلون (OAB) را تأسیس کرد.
این پروژه در سالهای اخیر جوایز متعددی را به خود اختصاص داده است. از جمله میتوان به جایزه اول مسابقه ASPRIMA در سال ۲۰۰۶ برای بهترین توسعه گردشگری، جایزه اول هشتمین دوره جوایز سرامیک برای معماری که توسط ASCER برگزار شد، و تقدیر ویژه در جایزه اروپایی فضای عمومی شهری ۲۰۱۰ اشاره کرد. استقبال بینظیر از این طرح به قدری بود که دستور توسعه ۵۰۰ متر دیگر به آن داده شد.
پیشزمینه
بنیدورم در دو دهه اخیر شاهد رشد اقتصادی و شهری سریعی بوده است. در پاسخ به رشد چشمگیر صنعت گردشگری، این شهر به مکانی با تراکم جمعیتی بسیار بالا، اما تنها در ماههای خاصی از سال، تبدیل شده است. در نتیجه، این منطقه با چالشهایی نظیر ترافیک سنگین، سیستم زهکشی نامناسب و مشکلات دسترسی روبرو بود. ایده ساخت این گذرگاه جدید توسط کارلوس فراتر و خاویر مارتی گالی در یک مسابقه طراحی مطرح شد؛ مسابقهای که هدف آن تطبیق خط ساحلی با مشکلات موجود بود. عملیات ساخت در سال ۲۰۰۹ به پایان رسید.
طراحی
شکل ظاهری
فرم کلی طراحی، از شکل امواج و صخرهها الهام گرفته شده است. وجود بخشهای پیشآمده، فضای قابل استفاده بیشتری را بدون ایجاد اختلال در ساحل شنی زیرین فراهم میکند. این امر به افراد اجازه میدهد تا در امتداد تفرجگاه تردد کنند و همزمان، سایبانی برای ساحلروها در پایین ایجاد میکند. علیرغم منحنیهای به ظاهر تصادفی، در این طراحی پایبندی دقیقی به مجموعهای از قوانین هندسی خاص وجود دارد که ساخت آن را تسهیل میکند.
رنگ
استفاده از رنگ، گرادیان جذابی را ایجاد میکند که برای تعطیلات گردشگران بسیار مناسب است. طیف دلنشین و شاداب رنگها، فضایی روشن و پرنشاط را القا میکند. علاوه بر این، رنگها به عنوان یک نقطه عطف عمل کرده و به گردشگران کمک میکنند تا محل دقیق خود را در ساحل تشخیص دهند. این باور عمومی وجود دارد که این گونه رنگها نور خورشید را منعکس کرده و اثر خنککنندگی دارند که برای آب و هوای گرم تابستان این منطقه از اسپانیا مطلوب است.
مصالح
کاشیها
کاشیهای سرامیکی که به طور ویژه برای این پروژه توسط Keramia Ceramics توسعه یافتهاند، دارای ترکیب شیمیایی ایدهآلی هستند. برخی از ویژگیهای این مصالح شامل مقاومت در برابر تغییر رنگ ناشی از سیلیس (شن ساحل)، مقاومت در برابر لکه، ضد لغزش بودن و دوام طولانیمدت است. همچنین، این کاشیها غیر متخلخل هستند تا آب را جذب نکنند. اشکال دایرهای و مثلثی با استفاده از قالبهای دایکات شکل گرفتهاند و با شیبهای موجدار تفرجگاه به خوبی هماهنگ هستند. ملات مورد استفاده، مادهای نوآورانه و پیشرفته به نام ملات تیکسوتروپیک است.
نورپردازی
نورپردازی نیز یکی دیگر از جنبههای بهرهوری بالا در این پروژه است. رنگ سفید و شکل قوسی غشای بتنی، هزینههای روشنایی را کاهش میدهد. این امر همچنین به کاهش آلودگی نوری کمک کرده و امکان استفاده بهتر در شب را فراهم میآورد. مزیت دیگر، الگوی ریتمیکی است که نور بر روی نمای خارجی ایجاد میکند.
جزئیات
نردهها از جنس فولاد ضد زنگ و نیمکتها از چوب ساخته شدهاند. هر دو به گونهای طراحی شدهاند که مینیمال بوده و از ترکیب اصلی تفرجگاه چیزی کم نکنند. نیمکتها بخش مهمی از آنچه لایه سوم و بالایی طرح محسوب میشود، هستند. آنها به عنوان مکانی برای استراحت، ملاقات یا تفکر عمل میکنند؛ این کاربرد برای هویت تفرجگاه به عنوان فضایی واسط و متمایز، حیاتی است.
پوشش گیاهی
پوشش گیاهی نیز در این لایه سوم گنجانده شده و عنصری زنده و مهم به سازه میافزاید. گونههای گیاهی شامل Phoenix Dactylifera (نخل خرما) و انواع گلها هستند. در برنامهریزی برای فضای سبز مناسب، ملاحظات گستردهای صورت گرفته است.
تمام مصالح به کار رفته در این پروژه کمنگهداری هستند که پایداری آن را تقویت میکند.
فرایند
طراحی
در طول فرایند طراحی، فراتر روشهای مختلف نمایشی را که در طول زمان تکامل یافته بودند، مجدداً تأیید کرد و شامل طراحیها، مدلهای مقوایی و مدلهای دیجیتال بود. برخی از این آثار حتی در نمایشگاههایی در سراسر جهان مانند پاریس، شیکاگو و زادگاهش بارسلون به نمایش درآمدهاند.
ساخت
به دلیل شکل منحصربهفرد، فرایند ساخت پیچیده بود و نیازمند همکاری چندین تولیدکننده و شرکت بود. در ابتدا، سیستمی از قالبهای چوبی ساخته شد که در نهایت منجر به تشکیل بتن مسلح گردید.