ورانیتس (به سیریلیک صربی: Вранић) روستایی در حومه بلگراد، صربستان است که در شهرداری بارایوو قرار دارد. این روستا در غربیترین نقطه شهرداری واقع شده و در شرق بزرگراه ایبار قرار دارد. با رشد روستا، بخشهایی از آن تا بزرگراه گسترش یافته است. ورانیتس پیش از این جزئی از شهرداری اومکا بود که در سال ۱۹۶۰ منحل شد و بین شهرداریهای چوکاریتسا و بارایوو (ورانیتس و ملیک) تقسیم گردید.
تاریخ
کلیسای چوبی ورانیتس در سال ۱۸۲۳ ساخته شد. در زیر بنیاد این کلیسا، یافتههای باستانشناسی کشف شد که قدمت آن به ۵۰۰۰ سال پیش برمیگردد. این کلیسا بر روی بنیاد کلیسای قدیمیتری از قرن هجدهم ساخته شده که در شورشهای مرزی کوچا (۱۷۸۸) و قیام اول صربستان (۱۸۰۴) نقش داشت. کلیسا دارای پایه مستطیلشکل است و از الوارهای بلوط ساخته شده و با ورقهای چوبی پوشانده شده است. با وجود ایکوناستاز و دیوار در نار텍س، داخل کلیسا به سه بخش تقسیم شده است. این کلیسا به دلیل درهای غربی منقوش و به زیبایی کندهکاریشده مشهور است. در این کلیسا حدود ۵۰ اثر هنری نگهداری میشود، از جمله آیکونهایی ساخته شده توسط هنرمندان ناشناس و همچنین نقاشان آیکون مانند ایلیا پتروویچ و نیکولا یانکوویچ، صنایع دستی هنری و کتابهایی از قرن هفدهم. یکی از ارزشمندترین اشیا، صلیب بزرگ کندهکاریشده حاجی-روویم از سال ۱۸۰۰ است. به عنوان یکی از قدیمیترین آثار باقیمانده از این نوع در صربستان، این کلبه چوبی به عنوان بنای تاریخی تحت حفاظت قانون قرار گرفته است.
جمعیت
ورانیتس یک سکونتگاه روستایی است که به لطف نزدیکی به بزرگراه، در سه دهه گذشته به دومین سکونتگاه پرجمعیت شهرداری پس از بارایوو تبدیل شده است. جمعیت ورانیتس در سال ۲۰۱۱، ۴۲۳۳ نفر بود.
زیرمجموعههای روستایی
با رشد ورانیتس، چند زیرمجموعه روستایی (دهکدههای کوچک) مانند راشیتسا کرای و تاراییش در اطراف آن توسعه یافتند.