کنسرتو ویلون (مازولی)
کنسرتو ویلون (راهپیمایی) اثر میسی مازولی، در سال ۲۰۲۱ به سفارش ارکستر سمفونیک ملی، ارکستر سمفونیک سینسیناتی و رادیو بیبیسی ۳ ساخته شد. این اثر که با حمایت آرکو کالابورتیو خلق شد، برای نخستین بار در ۳ فوریه ۲۰۲۲ با اجرای جنیفر کوه و ارکستر سمفونیک ملی به رهبری جما نیو در مرکز کندی اجرا شد.
ساختار اثر
این قطعه حدود ۲۰ دقیقه طول میکشد و در پنج موومان تنظیم شده است:
- راهپیمایی در مارپیچ
- سنت ویتوس
- ای جان من
- استخوان به استخوان، خون به خون
- راهپیمایی صعودی
مازولی در یادداشت برنامه اثر نوشته است که کنسرتو او «تکنواز را به عنوان پیشگو، جادوگر، شفاگر و شخصیتی شبیه نوازنده فلوت جادویی به تصویر میکشد که ارکستر را از طریق پنج طلسم درمانی به هم پیوسته رهبری میکند.»
سازبندی
این کنسرتو برای ویلون تکنواز و ارکستری شامل دو فلوت (دومی با پیکولو)، دو ابوا، دو کلارینت (دومی با کلارینت باس)، دو فاگوت (دومی با فاگوت کُنتر)، چهار هورن، دو ترومپت، دو ترومبون، توبا، دو نوازنده پرکاشن، هارپ و سازهای زهی نوشته شده است.
بازخوردها
مایکل آندور برودور از واشینگتن پست این کنسرتو را «اثری نگرانکننده» توصیف کرد که «مانند درِ تلهای باز میشود یا لحظهای که به خواب میروید.» او افزود: «کوه نه اینکه بر فراز ارکستر سوار باشد، بلکه درگیر کشمکشی طولانی با آن بود—سولوهایش مانند تاندونی در بدن موسیقی منقبض میشدند.» آلاستیر مکآلی از فایننشال تایمز نیز از این اثر ستایش کرد و گفت: «این اثر با کنتراستهای خیرهکننده بین نتهای بالای روحانی و بمهای عمیق، همراه با پورتامنتوهایی بین این دو نهایت، جادویی است.»
با این حال، اندرو کلمنتس از گاردین نقدی منفیتر ارائه داد و نوشت: «سولو کادنتزای پرجوش و خروش و گذرهای زیبایی وجود دارد که در آن هارمونیکهای ویلون تکنواز بر زنجیرهای از گامهای نزولی از سازهای بادی چوبی معلق میشوند. اما موسیقی دائماً به سمت مقصدی حرکت میکند که هرگز به آن نمیرسد، و روایت ۲۰ دقیقهای آن به اندازه کافی پرحادثه نیست تا عدم رسیدن به آن مقصد را توجیه کند.»