معرفی اثر
چهار شعر سمفونیک بر اساس آثار آرنولد بکلین، اپوس ۱۲۸، اثری چهاربخشی از ماکس رگر برای ارکستر است که بر پایه چهار نقاشی از آرنولد بکلین، از جمله جزیره مردگان، ساخته شده است. رگر این آثار را در سال ۱۹۱۳ در ماینینگن تصنیف کرد.
پیشینه تاریخی
در حالی که شعرهای سمفونیک در حدود سال ۱۹۰۰ رایج بودند، رگر معمولاً به ساخت موسیقی انتزاعیتر میپرداخت. او این آثار را «گردشی در قلمرو موسیقی برنامهای» نامید.
ساختار و اجرا
چهار بخش با تمپوهای متضاد (کند-تند-کند-تند) تنظیم شدهاند. این اثر برای ارکستر سمفونیک با سازبندی غنی شامل ویلن سولو، هارپ، و پرکاشن نوشته شده است.
بخشهای برجسته
- درویشکِ ویلننواز: الهامگرفته از نقاشی «درویش» با کنتراست ویلن سولو و گروههای زهی.
- در بازی امواج: تصویری موسیقایی از کفهای درخشان دریا و بازی نایادها.
- جزیره مردگان: بازتابی از جشن باخان با استفاده از کنترپوان و هارمونی پیچیده.