تیسکابرینکن (Tyska Brinken) خیابانی در گاملا استن، شهر قدیمی استکهلم، سوئد است. این خیابان از انتهای خیابان کیندستوگاتان آغاز شده و پس از عبور از کنار کلیسای آلمانی، به میدان مالارتورگت میرسد. خیابانهای اسکوماکارگاتان، پرستگاتان، وسترلانگگاتان، استورا نیگاتان، لیلا نیگاتان و مونکبروگاتان آن را قطع میکنند و به طور موازی با خیابانهای شونفلدتس گرند و لئونستدتس گرند امتداد مییابد.
این خیابان در قرنهای ۱۵ و ۱۶ میلادی با نامهای «واتوبرینکن» (شیب آب) و «اسکوماکاربرینکن» (شیب کفشدوزها) شناخته میشد. در سال ۱۶۱۲ به «تیسک کیرکبرینکن» و در ۱۶۷۹ به «تیسکابرینکن» تغییر نام داد. نام فعلی آن در سال ۱۸۸۰ تثبیت شد. نام این خیابان به نزدیکی کلیسای آلمانی و محله آلمانینشین اشاره دارد. در قرون وسطی، آلمانیها تأثیر قابل توجهی در استکهلم داشتند: نیمی از جمعیت و اعضای شورای شهر آلمانی بودند، اتحادیه هانزه تجارت را در دست داشت، ثروتمندترین شهروندان آلمانی بودند و زبان و فرهنگ آلمانی در همه جا حضور داشت.
در سال ۱۵۷۱، پادشاه جان سوم تشکیل یک محله آلمانی و گورستان آلمانی را تأیید کرد. بین سالهای ۱۶۳۸ تا ۱۶۴۲، آلمانیها کلیسای فعلی را ساختند. بخش غربی استورا نیگاتان در حدود سال ۱۷۰۰ به نام «یوکوم بریگارز گرند» (کوچه یوکوم سازنده آبجو) نامگذاری شد که به افتخار یوکوم آلشتدت، سازنده آبجوی آلمانیتبار بود.
کاوشهای باستانشناسی در تقاطع لیلا نیگاتان و تیسکابرینکن در سال ۱۹۹۳، بقایای دیوار قدیمی شهر و ردپایی از آنچه ابتدا به عنوان برج دفاعی قرن چهاردهمی «بوکتورنِت» شناخته میشد، را آشکار ساخت. تحقیقات بعدی نشان میدهد که این بقایا احتمالاً مربوط به سیستم دفاعی ساخته شده در دهه ۱۵۶۰ است.
ساختمان راکوکو در شماره ۲۰-۲۲، معروف به «ساختمان کلیسای آلمانی»، در سال ۱۸۶۹ ساخته شد. این ساختمان از ادغام سه ملک قرون وسطایی ایجاد شده است. پنجرههای کور محل اتصال این سه ملک را نشان میدهند. ساختمان دهه ۱۸۷۰ در گوشه خیابان لیلا نیگاتان، شماره ۱۸، طراحی آلبرت تورنکویست (۱۸۱۹-۱۸۹۸) است.