ترپاسیا چیست؟
ترپاسیا (Trepassia) یک فسیل ۵۷۹ میلیون ساله متعلق به رنجومورفهای دوره ادیاکاران است. گای م. ناربون، استاد دانشگاه کوئینز در انتاریوی کانادا، به همراه همکارانش این فسیل را در سال ۲۰۰۹ برای نخستین بار کشف کرد. سه سال بعد، مارتین دی. براسیر توضیحات تکمیلی بیشتری را به شرح ترپاسیا افزود.
نام این سرده از واژه فرانسوی trépassés گرفته شده که به معنای «آنانی که برای همیشه رفتهاند» (یا لاشهها) است و همچنین ادای احترامی است به جامعه محلی ترپاسی در نیوفاندلند. در ابتدا، این جاندار با نام Charnia wardi توصیف شد؛ حتی در یک مقاله علمی در سال ۲۰۱۶ نیز با این نام مترادف به آن اشاره شد.
ریختشناسی
ترپاسیا یکی از قدیمیترین رنجومورفهای شناختهشده است و طول آن از یک متر نیز فراتر میرفت. بلندترین نمونههای T. wardae نیز به همین اندازه رسیدند. این رنجومورف، موجودی بلند و باریک بود؛ ساختار آن از شاخههای یکطرفه تشکیل شده بود که شاخههای اولیه و ثانویه از یک ساقه مرکزی بالا میرفتند. همانطور که در دستههای شاخههای ثانویه دیده میشود، شاخههای اولیه قابلیت چرخش اندکی را داشتند.
نمونههای بالغ ترپاسیا ضخامت قابلتوجهی داشتند که مقطع عرضی استوانهایِ برگشته آن را به وضوح نشان میدهد. استراتژی تغذیه معلقِ Trepassia wardae به این شکل بود که از پتالودیوم (ساختار گلبرگمانند) بلند و باریک خود برای تغذیه مداوم در تمامی ارتفاعاتِ بالای کف دریا استفاده میکرد.
ترپاسیا بهطور غیرجنسی تکثیر میشده است. جانداران بلندتر، توسط خوشههای بزرگی از نوزادان احاطه شده بودند.
رشد این موجود با اضافه شدن شاخههای جدید در نوک برگشته اتفاق میافتاد. به احتمال زیاد ارتباطی بین روش تولیدمثل آن و اندازه بزرگ بدنش وجود دارد.
پراکندگی
فسیلهای ترپاسیا در اسپنیاردز بی (Spaniard's Bay) واقع در شبهجزیره آوالون نیوفاندلند و همچنین در پارک اکولوژیک میستکن پوینت (Mistaken Point) در نیوفاندلندِ کانادا یافت شدهاند. تاکنون، ترپاسیا تنها در منطقه نیوفاندلند کشف شده است.