توماس، کنت پرش، در سال ۱۱۹۵ میلادی زاده شد و پسر جفری سوم، کنت پرش، و ماتیلدای ساکسونی بود. او در هفت سالگی، پس از مرگ پدرش، تحت قیمومت مادرش و همسر جدیدش، انگوران سوم، ارباب کوسی، به عنوان کنت پرش منصوب شد.
در سال ۱۲۱۶، بارونهای انگلیسی در جنگ اول بارونها علیه پادشاه جان بیزمین شورش کردند و تاج و تخت انگلستان را به لویی هشتم، پادشاه فرانسه، پیشنهاد دادند. با مرگ پادشاه جان، تاج و تخت به هنری سوم، پسر او، رسید. در نهایت، لویی هشتم از ادعای خود بر تاج و تخت انگلستان صرفنظر کرد، اما در این مدت با نیروهای ویلیام مارشال، ارل اول پنبروک، جنگید. توماس به عنوان فرمانده نیروهای فرانسوی در نبرد سرنوشتساز لینکلن در سال ۱۲۱۷ کشته شد.
توماس با هلیسند رتل، دختر هیو دوم، کنت رتل، ازدواج کرد، اما این ازدواج فرزندی در پی نداشت. بیوه او پس از مرگ توماس با گارنیه دو تراینل، سرور مارینی، ازدواج کرد.
پس از مرگ توماس در سال ۱۲۱۷، فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه، کنترل قلعههای مولنلامارش، بنمولن و بلِم را به دست گرفت. عموی توماس، ویلیام، که اسقف شالون نیز بود، به عنوان کنت پرش جانشین او شد.