نظریههای برنامهریزی شهری
برنامهریزی شهری بر پایه مفاهیم علمی، تعریفها، روابط رفتاری و فرضیات شکل گرفته است. امروزه ۹ نظریه اصلی در این حوزه وجود دارد که شامل رویکرد جامعگرایانه، رویکرد تدریجی، رویکرد تحولگرایانه، رویکرد تعاملی، رویکرد ارتباطی، رویکرد حمایتی، رویکرد برابریخواهانه، رویکرد رادیکال و رویکرد انسانگرایانه هستند.
پیشینه
برنامهریزی شهری میتواند شامل نوسازی شهری باشد که با تطبیق روشهای برنامهریزی بر روی شهرهای در حال افول انجام میشود. همچنین، این حوزه با چالشهای بزرگ ناشی از رشد شهری، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، مواجه است.
جنبش شهر زیباسازی
این جنبش تحت تأثیر شهرهای اروپایی قرن نوزدهم شکل گرفت و هدف آن ایجاد هماهنگی بصری و اجتماعی در شهرها بود.
برنامهریزی مشارکتی
این رویکرد بر مشارکت تمام جامعه در فرآیندهای برنامهریزی تأکید دارد و هدف آن جلوگیری از درگیری بین گروههای مخالف است.