کتاب «ایزدبانوان عبری» نوشته رافائل پاتای، مورخ و مردمشناس یهودی، در سال ۱۹۶۷ منتشر شد. پاتای در این کتاب استدلال میکند که یهودیت اولیه دارای عناصر چندخدایی بود، به ویژه پرستش ایزدبانوان و مفهوم «مادر الهه».
پیشینه موضوع
پاتای نخستین بار در کتاب «انسان و معبد در اسطوره و آیین یهودی کهن» (۱۹۴۷) به این موضوع پرداخت و شواهد متنی ارائه کرد که در آثار بعدیاش تکرار نشد.
نظریه اصلی
کتاب با تفسیر شواهد باستانشناسی و متون کهن، پرستش موجودات مؤنث را اثبات میکند. ایزدبانوان معرفیشده در کتاب شامل اشیره، عنات، آستارته، اشیمه، کروبهای معبد سلیمان، ماترونیت (شکیناه) و مفهوم «عروس شبات» هستند.
ویرایشهای بعدی کتاب با افزودن یافتههای باستانشناسی جدید و تشریح آیین ییحودیم (اتحاد خدا با شکیناه) غنیتر شد. همچنین، شناسایی مجسمههای ستونی به عنوان نماد اشیره برای نخستین بار در این کتاب انجام گرفت.
انتشارات بعدی
ویرایش سوم و گسترشیافته کتاب در سال ۱۹۹۰ توسط انتشارات دانشگاه ایالتی وین منتشر شد.