دو نوع اصلی تاکسی در مراکش
در مراکش عمدتاً با دو مدل تاکسی سر و کار خواهید داشت:
- پتیتاکسی (Petit Taxi) برای جابهجایی درونشهری
- گرندتاکسی (Grand Taxi) برای سفرهای منطقهای و بینشهری
حملونقل درونشهری
شهرهای مراکش دارای تاکسیهای اختصاصی برای جابهجایی در محدوده شهر هستند. با وجود اینکه برخی کلانشهرها اتوبوسهای شهری هم دارند، اما بیشتر مردم ترجیح میدهند برای رفتوآمد نقطهبهنقطه از پتیتاکسی استفاده کنند.
حملونقل منطقهای
برای سفر به مقاصد خارج از شهر، میتوانید بین اتوبوسهای عمومی (برای مقاصد نزدیک) یا اتوبوسهای خصوصی لوکس (برای مسیرهای طولانی و بیناستانی) و گرندتاکسیها یکی را انتخاب کنید.
پتیتاکسیها (Petits Taxis)
پتیتاکسیها خودروهای کوچکی هستند که به رنگ مختص هر شهر رنگآمیزی شدهاند. ظرفیت این تاکسیها نهایتاً سه مسافر بهعلاوه راننده است. این تاکسیها ایستگاههای خاص خود را دارند که اغلب با ایستگاه گرندتاکسیها مشترک است؛ با این حال، معمولاً مسافران با علامت دادن یا صدا زدن، تاکسیهای خالی را متوقف میکنند.
معمولاً مسافر کل تاکسی را برای سفر خود اجاره میکند و کرایه سفر را پرداخت مینماید؛ فرقی نمیکند تنها باشد یا گروه سهنفره. اگر صندلی خالی وجود داشته باشد، راننده ممکن است مسافر دیگری را که مسیر مشابهی دارد سوار کند.
در اکثر شهرها، رانندگان برای مقاصد محبوب تعرفههای ثابتی دارند که بر اساس مسافت و زمان روز (نرخ شبانه گرانتر است) تغییر میکند. تاکسیهای شهرهای شلوغی مثل کازابلانکا یا مراکش عموماً گرانتر از شهرهایی مثل ناضور هستند.
برای جلوگیری از سوءاستفاده رانندگان از گردشگران خارجی، برخی شهرها استفاده از تاکسیمتر را الزامی کردهاند. در این حالت کرایه بر اساس مسافت محاسبه میشود. پس از ساعت ۹ شب، کرایهها معمولاً ۵۰ درصد افزایش مییابد. بروشورهای اطلاعرسانی به گردشگران توصیه میکنند حتماً روی استفاده از متر اصرار کنند یا پیش از حرکت روی قیمت ثابت توافق نمایند.
پتیتاکسیها خودروهای دیزلی کوچکی مثل فیات اونو یا پژو ۲۰۵ هستند. این ماشینها عموماً مدل قدیمی (دهه ۹۰ میلادی) بوده و داخل آنها نسبت به استانداردهای اروپایی فرسوده است؛ هرچند مدلهای جدیدتری مثل داسیا لوگان (که در مراکش تولید میشود) هم دیده میشوند. برای حمل بار، بیشتر ماشینها یک جعبه چوبی ساده باز روی سقف دارند که وسایل اضافه بدون هیچ بست محکمی روی آن قرار میگیرد؛ اما چون سرعت درون شهر پایین است، این روش چندان خطرناک نیست. شماره ثبت محلی و عبارت پتیتاکسی نیز روی بغل همین باربند سقف نوشته میشود.
رنگبندی پتیتاکسیها در شهرهای مختلف
رنگ تاکسیها در هر شهر متفاوت است:
- آبی: الراشیدیه، سعیدیه، رباط، شفشاون
- آبی روشن: طنجه (با خط افقی زرد)، مکناس
- قرمز: ناضور، ازیلال، کازابلانکا، فاس، وجده
- سفید: ورززات، تارودانت، الجدیده، قنیطره
- خرمایی: مراکش
- نارنجی: برکان، اگادیر
- زرد: میدلت، سله
- زرد روشن: تطوان
- سبز: ازرو، اکلیل، ایفران
- سبز روشن: المحمدیه
گرندتاکسیها (Grands Taxis)
برخلاف پتیتاکسیها که مختص ترافیک شهری هستند، گرندتاکسیها بیشتر برای جابهجایی بین شهرها یا روستاها استفاده میشوند. این تاکسیها بهصورت اشتراکی کار میکنند. در ایستگاههای اصلی، گرندتاکسیهای زیادی جمع میشوند. این سیستم شبیه تاکسی اشتراکی است اما بدون جدول زمانی و نظارت دولتی. هر تاکسی مسیری تقریباً ثابت به سمت یک مقصد دارد و تمام مسافرانِ آن مسیر، یک تاکسی را به اشتراک میگذارند. وقتی ماشین پر شود (۴ مسافر در صندلی عقب و ۲ مسافر در صندلی شاگرد)، حرکت میکند. اگر انتظار طولانی شود یا راننده امیدوار باشد در مسیر مسافر دیگری سوار شود، زودتر هم حرکت خواهد کرد.
هرچند این روش ارزان است، اما برای سفرهای طولانی در تابستانهای گرم اصلاً راحت نیست؛ هفت نفر (با احتساب راننده) در یک مرسدسبنز دهه ۷۰ یا ۸۰ میلادی بدون کولر جا میگیرند! به همین دلیل خیلیها ترجیح میدهند کل تاکسی را اجاره کنند و پیش از حرکت روی قیمت ثابت توافق نمایند.
گرندتاکسیها تقریباً منحصراً خودروهای قدیمی مرسدسبنز W123 هستند. با این حال، طبق یک پروژه دولتی، شرکت رنو در طنجه اعلام کرد برای رانندگانی که میخواهند مرسدس دیزل قدیمی خود را با داسیا لوجی جایگزین کنند، ۱۰ هزار درهم تخفیف در نظر میگیرد. از اوایل سال ۲۰۱۵، گرندتاکسیها بهطور چشمگیری با خودروهایی مثل داسیا لوجی، سانگیانگ رودیوس، مرسدسبیتو و مینیبوسهای ۷ سرنشین نو شدهاند.