معرفی بازی لقمهچین
لقمهچین یک بازی رومیزی قدیمی و دیگر تولیدنشده است که در سال ۱۹۸۲ توسط شرکت میلتون بردلی ساخته شد. این بازی در دسته اسباببازیهای نوستالژیک و سرگرمکننده کودکان قرار میگیرد و بهدلیل طراحی ساده، قوانین روشن و فضای رقابتیاش شناخته میشود.
اجزای بازی
صفحه بازی لقمهچین دایرهای و آبیرنگ است و دو عروسک دلقک روی آن قرار دارند؛ یکی با آستینهای زرد و دیگری با آستینهای سبز. در صفحه بازی در مجموع ۲۵ مهره وجود دارد: ۱۰ مهره زرد، ۱۰ مهره سبز و ۵ مهره قرمز.
هدف بازی
هدف هر بازیکن این است که با استفاده از دستههایی که پشت بازوهای دلقک قرار دارند، مهرهها را با دستهای دلقک بگیرد و وارد دهان او کند. دلقک با آستین سبز باید مهرههای سبز را بخورد و دلقک با آستین زرد باید مهرههای زرد را بردارد.
بازیکنی که زودتر هر ۱۰ مهره همرنگ با آستین دلقک خود را وارد دهان دلقک کند، میتواند سراغ مهرههای قرمز برود.
قانون مهرههای قرمز
بعد از اینکه بازیکن مهرههای رنگ مخصوص خود را کامل خورد، باید از میان پنج مهره قرمز، سه مهره را از آن خود کند. اولین بازیکنی که بتواند سه مهره قرمز را وارد دهان دلقک خود کند، برنده بازی میشود.
اما یک قانون مهم وجود دارد: اگر بازیکنی پیش از خوردن هر ۱۰ مهره همرنگ خود، مهره قرمز بخورد، بازنده میشود و حریف او بهطور خودکار برنده بازی خواهد بود.
اشتباه گرفتن مهرههای حریف
اگر بازیکنی بهاشتباه مهرهای را بخورد که متعلق به رنگ حریف است، آن مهره به نفع حریف حساب میشود. برای مثال، اگر دلقک سبز مهره زرد را بخورد، این اتفاق مانند آن است که دلقک زرد مهره خودش را برداشته باشد.
چرا لقمهچین جذاب بود؟
جذابیت لقمهچین در ترکیب سادگی، سرعت و هیجان بود. بازیکنان باید همزمان سریع عمل کنند و مراقب باشند مهره اشتباهی را انتخاب نکنند. همین موضوع باعث میشد بازی برای کودکان سرگرمکننده و برای رقابتهای خانوادگی مناسب باشد.