اسپرت فلایت تالون (Sport Flight Talon) هواپیمایی تکموتوره با پیکربندی بالایی و موتور عقب بود که در کلاس هواپیماهای خانگی (homebuilt aircraft) یا فوق سبک (ultralight aircraft) قرار میگرفت. این هواپیما توسط شرکت اسپرت فلایت اویاسیون (Sport Flight Aviation) در شهر سندی، ایالت اورگن آمریکا، به صورت کیت برای ساخت توسط علاقهمندان عرضه میشد.
متأسفانه، این هواپیما دیگر در وبسایت شرکت موجود نیست و به نظر میرسد تولید آن متوقف شده است.
طراحی و توسعه
تالون در سال ۱۹۸۹ با الهام از هواپیمای مکسایر دریفتر (Maxair Drifter) توسعه یافت و وارد بازار شد. این هواپیما از لوله اصلی بدنه دریفتر به عنوان ستون فقرات خود استفاده میکرد. پدالهای سکان به جلوی این لوله، صندلی و ساختار نگهدارنده بال به مرکز آن، و دم هواپیما به انتهای آن متصل میشدند.
بهبودهای اصلی نسبت به مدل دریفتر اولیه شامل موارد زیر بود:
- بالهای مهاربندی شده با تیرهای کمکی (jury struts)
- فلپها (Flaps)
- فضای بار آیرودینامیک
- کابین اختیاری با پوشش بسته
- کلاهک چرخ (wheel pants) و ترمز
افزودن این امکانات و جزئیات اضافی نسبت به طراحی پایه دریفتر، باعث شد تا تالون نتواند در دستهبندی هواپیماهای فوق سبک مقررات هوانوردی فدرال آمریکا (US FAR 103 Ultralight Vehicles) قرار گیرد، زیرا از حداکثر وزن مجاز فراتر میرفت. در نتیجه، در ایالات متحده باید به عنوان یک هواپیمای خانگی ثبت میشد. با این حال، در کشورهای دیگر مانند کانادا، تالون در دسته هواپیماهای فوق سبک یا میکرو لایت (microlight) قرار میگرفت.
ساختار هواپیما از آلومینیوم 6061-T6 و پایههای اصلی ارابه فرود از فولاد 4130 ساخته شده بود. بالهای با قاب آلومینیومی با پوششهای پارچهای Dacron که از پیش دوخته شده بودند، پوشانده میشدند. زمان ساخت کیت حدود ۱۲۰ ساعت گزارش شده است.
طراحی پایه تالون به مجموعهای از هواپیماهای دو سرنشینه تکنفره و دو نفره با موتورهای مختلف توسعه یافته است.
گونهها (Variants)
تالون مگنوم (Talon Magnum)
مدل تکسرنشین. موتور استاندارد آن HKS 700E بود. موتورهای اختیاری شامل Rotax 447، Rotax 503 و Rotax 582 بودند. تا دسامبر ۲۰۰۷، بیست فروند از این مدل ساخته شده بود.
تالون XP (Talon XP)
مدل دو سرنشینه پشت سر هم (tandem). موتور استاندارد آن HKS 700E بود. موتورهای اختیاری شامل Rotax 447، Rotax 503 و Rotax 582 بودند. این مدل دارای دهانه بال افزایش یافته بود. تا دسامبر ۲۰۰۷، هفتاد فروند از این مدل ساخته شده بود.
تالون سوپر مگنوم (Talon Super Magnum)
مدل تکسرنشین. موتور استاندارد آن Rotax 582 بود و موتورهای Rotax 447 یا Rotax 503 به صورت اختیاری ارائه میشدند. این مدل در واقع مدل XP بود که قسمت صندلی عقب آن به فضای بار اضافی تبدیل شده بود. این مدل نیز دارای دهانه بال افزایش یافته بود و در کلاس میکرو لایت FAI قرار میگرفت.
تالون تایفون (Talon Typhoon)
مدل تکسرنشین با قابلیت اجرای حرکات نمایشی (aerobatic).
مشخصات فنی (تالون XP)
(توجه: مشخصات فنی دقیق مانند ابعاد، وزن، سرعت و برد در متن اصلی ارائه نشده است.)
منابع
(در متن اصلی منابعی ذکر نشده است.)
پیوندهای خارجی
- هواپیمای خانگی (Homebuilt aircraft)
- هواپیمای تکموتوره با موتور عقب (Single-engined pusher aircraft)