عکاسی آرام

Slow photography
📅 25 خرداد 1405 📄 341 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

عکاسی آرام رویکردی در عکاسی معاصر است که در واکنش به سرعت و روزمرگی عکاسی دیجیتال شکل گرفته است. در این روش، هنرمندان با بازگشت به تکنیک‌های دستی و ارتباطی موشکافانه با متریال‌های فیزیکی، فرآیند خلق تصویر را کُندتر و عمیق‌تر می‌کنند.

عکاسی آرام چیست؟

عکاسی آرام (Slow Photography) اصطلاحی است که رویکردی خاص در عکاسی و هنر معاصر را توصیف می‌کند. در برابر گسترش شتاب‌زده عکاسی دیجیتال و عکس‌های لحظه‌ای (Snapshot)، هنرمندان و عکاسان دوباره به سمت تکنیک‌های دستی بازگشته‌اند. آن‌ها با کُند کردن فرآیند کار و استفاده از روش‌های دستی، ارتباطی پیوسته و مستقیم با متریال‌های فیزیکی تصویر برقرار می‌کنند. این اصطلاح گاهی به مستندسازی‌ای اشاره دارد که پس از وقوع یک رویداد اصلی، همچنان ادامه می‌یابد.

ریشه‌های مفهومی

دیوید کمپنی (David Campany) در سال ۲۰۰۳ و در مقاله‌اش با عنوان ایمنی در بی‌حسی: نکاتی درباره مشکلات «عکاسی دیرهنگام»، این مفهوم را به‌تفصیل واکاوی کرد. کمپانی از واژه‌های مختلفی مانند «خنک»، «آرام» و «دیرهنگام» برای توضیح این مفهوم بهره برد؛ اما در نهایت واژه آخر را برگزید و تاکید کرد که این نوع عکاسی، پس از رخ دادن واقعه اصلی انجام می‌پذیرد.

پیشینه و کاربرد واژه

این اصطلاح در سال ۲۰۱۱ و در مقاله‌ای از تیم وو (Tim Wu) در وب‌سایت Slate به کار رفت؛ هرچند ممکن است پیش‌تر نیز در جای دیگری استفاده شده باشد. همچنین یوهانه ساینز سوندسن (Johanne Seines Svendsen)، عکاس، هنرمند و مدرس عکاسی نروژی، در مقاله عکاسی آرام – در حرکت که در کتاب از میان شیشه، تاریک (منتشر شده در ژانویه ۲۰۱۳) چاپ شد، از این واژه بهره برد. این کتاب حاصل همکاری او با مرکز هنر شمال نروژ، شورای هنر نروژ و صندوق عکاسی نروژ بود.

نمایشگاه‌ها و تجلیات هنری

از جمله رویدادهای برجسته در این حوزه، نمایشگاه عکاسی آرام در شصت و هفتمین نمایشگاه هنر شمال نروژ بود که برای نخستین بار در ژانویه ۲۰۱۳ در شهر بودو (Bodø) برپا شد. این نصبیه شامل پنج قطعه آمبروتایپ (Ambrotype) و آلومیتایپ (Alumitype) اصیل بود که درون یک قاب‌نمایش قرار گرفتند. این اثر، کاری معاصر را با فرآیند تاریخی عکاسی کلاژ ورقه‌مرطوب (Wet Plate Collodion) که مربوط به سال‌های ۱۸۵۱ تا ۱۸۸۰ است، به نمایش گذاشت.

ارتباط با جنبش آرام

عکاسی آرام را می‌توان در بستر گرایش‌های فرهنگی، سیاسی و زیست‌محیطی بررسی کرد. این رویکرد ارتباطی تنگاتنگ با سایر اجزای جنبش آرام (Slow Movement) دارد؛ جنبشی که ارزش‌های مشابهی را در حوزه‌های مختلف ترویج می‌کند.

جنبش آرام شامل شاخه‌های مختلفی است:

  • جنبش آرام (Slow movement)
  • غذای آرام (Slow food)
  • معماری آرام (Slow architecture)
  • شهرهای آرام (CittaSlow)

جمع‌بندی

عکاسی آرام تنها یک تکنیک نیست؛ بلکه نوعی نگاه متفاوت به جهان است. این جریان در دل جنبش‌های فرهنگی، سیاسی و زیست‌محیطی ریشه دارد و مانند سایر شاخه‌های جنبش آرام، ما را به تامل، صبوری و تعامل عمیق‌تر با محیط پیرامون فرامی‌خواند.