تاریخچه و متن
یوهان سباستیان باخ این کنتات را به مناسبت دویستمین سالگرد اعترافنامه آوگسبورگ و بر اساس کنتات پیشین خود (BWV 90.2) بازآفرینی کرد. متن این اثر را پیکاندر سروده و در سال ۱۷۳۲ در بخش سوم مجموعهاش در لایپزیگ به چاپ رسید. موومان نخست، واژگانی از مزامیر ۱۴۹ و ۱۵۰ را در خود جای داده است. موومان دوم نیز با الهام از آغاز سرود تئ دئوم آلمانی مارتین لوتر پایهگذاری شده است.
کُرال پایانی، بند سوموم از سرود لوتر (متعلق به ۱۵۲۳) است.
متأسفانه پارتیشن اصلی این کنتات مفقود شده است؛ اما دیتارد هلمن در سال ۱۹۷۲ نسخهای بازسازیشده از آن را ارائه داد.
ساختار اثر
این کنتات از هفت موومان تشکیل شده است:
- کُروس (همسرایان)
- کُرال و رسیتاتیو (آلتو، تنور، باس)
- آریا (آلتو)
- رسیتاتیو (باس)
- آریا (تنور، باس)
- رسیتاتیو (تنور)
- کُرال
ضبطها
باخکُر و ارکستر باخ ماینتس به رهبری دیتارد هلمن. مجموعه کنتاتهای باخ، جلد ۱: BWV 190a, BWV 84, BWV 89, BWV 27. ناشر: DdM-Records Mitterteich، ۱۹۹۸.
منابع
- آثار تصنیفشده در ۱۷۳۰
- کنتاتهای کلیسایی یوهان سباستیان باخ
- آثار مرتبط با مزامیر از یوهان سباستیان باخ