قانون سالمون ۱۹۸۶
قانون سالمون ۱۹۸۶، مصوب پارلمان بریتانیا، چارچوب قانونی جامعی را برای فعالیتهای مرتبط با صنعت صید و پرورش ماهی سالمون تدوین کرده است. این قانون، هم موارد قانونی و هم غیرقانونی در این صنعت را مشخص میکند.
یکی از مفاد جالب توجه این قانون، جرمانگاری «حمل ماهی سالمون در شرایط مشکوک» است. این وضعیت زمانی رخ میدهد که فرد بر اساس شواهد موجود، یا باید به طور منطقی احتمال دهد که ماهی سالمون به صورت غیرقانونی صید شده است، یا اینکه ماهی دریافتی، حفظ شده، جابجا شده یا فروخته شده، منشأ غیرقانونی دارد.
مفاد قانون
این قانون شامل ۶۹ ماده است که به موضوعات متنوعی در رابطه با صیدگاههای ماهی سالمون میپردازد. برخی از این موارد عبارتند از:
- تعریف و ثبت «صیدگاه ماهی سالمون»، تنظیم قانونی دورههای ممنوعیت صید در این صیدگاهها، و همچنین تشکیل و اداره هیئتهای مربوط به صیدگاههای ماهی سالمون.
- تنظیم روشهای مجاز برای صید ماهی سالمون (به طور خاص، اعطای اختیار به وزیر کشور برای تعریف انواع روشهای صید با تور).
- تنظیم تجارت ماهی سالمون توسط فروشندگان.
بخش قابل توجهی از این قانون، با هدف بهروزرسانی قوانین دوران ویکتوریا، مانند قانون شیلات سالمون (اسکاتلند) ۱۸۶۸، تدوین شده است.
حمل ماهی/ماهی سالمون در شرایط مشکوک
بر اساس ماده ۳۲ قانون سالمون ۱۹۸۶، دریافت یا واگذاری ماهی سالمون در شرایطی که فرد بر این باور است یا باید به طور منطقی باور داشته باشد که ماهی به صورت غیرقانونی صید شده است، در انگلستان، ولز و اسکاتلند جرم محسوب میشود. هدف اصلی این ماده، کاهش صید غیرمجاز با جرمانگاری حمل ماهی سالمونِ صید شده به صورت غیرقانونی است.
ماده ۲۲ قانون، مقررات مشابهی را به قانون اسکاتلند اضافه کرده است. با اصلاحات اعمال شده توسط ماده ۲۲۹ قانون دسترسی دریایی و ساحلی ۲۰۰۹، عنوان ماده ۳۲ به «حمل ماهی در شرایط مشکوک» تغییر یافته است. در نتیجه، این قانون اکنون نه تنها شامل ماهی سالمون، بلکه شامل قزلآلا، مارماهی، نرمتنان، و همچنین هر ماهی دیگری که ممکن است طی دستورالعملی تحت ماده ۴۰A قانون شیلات سالمون و آب شیرین ۱۹۷۵ مشخص شود، میگردد.
این جرم (چه در شکل اولیه قانون و چه پس از اصلاحات توسط قانون دسترسی دریایی و ساحلی) اغلب در فهرست قوانین عجیب، پوچ یا کهنه بریتانیا، بدون ذکر جزئیات، مورد استناد قرار میگیرد.
منابع
- قانون شیلات