چکیده
رابرت مکواتین، معروف به رابرت بارِت، نجیبزادهای آنگلو-ایرلندی در قرن پانزدهم بود. او از شاخهای از خاندان بارِت در شمال کاناکت میآمد و در سال ۱۴۱۳ میلادی در رویدادی تاریخی نقش داشت. طبق گزارش سالنامهها، او هنری بارِت را در کلیسای ایرِخ-لوخا-کون اسیر کرد، اما پس از رؤیای مکرر قدیس محلی، اسیر را آزاد و زمینی را به عنوان غرامت وقف کرد.
زندگینامه
رابرت مکواتین، ملقب به رابرت بارِت، از شاخهای از خاندان بارِت در شمال کاناکت بود. نسب او به بَتین یا وَتین بارِت (حدود ۱۳۰۰ میلادی) میرسد. طبق سالنامه چهار استاد، در سال ۱۴۱۳، او هنری بارِت را در کلیسای ایرِخ-لوخا-کون (لخ کون فعلی) اسیر کرد. پس از ناآرامیهای ناشی از هتک حرمت مکان مقدس، قدیس محلی تیگرنن ایرِخ در رؤیاهای شبانه به او ظاهر شد و آزادی اسیر را طلب کرد. مکواتین نهایتاً تسلیم شد و یکچهارم زمین خود را به عنوان اریک (غرامت سنتی) به قدیس اهدا کرد.
بر اساس تحقیقات ناکس، او پسر هنری مِر مکواتین (متوفی ۱۳۹۹) و نواده چهارم بَتین بارِت بود. نواده او، ریچارد، بعدها به مقام اسقفی کیلالا رسید.
منابع: تاریخ مایو، اچ.تی. ناکس، ۱۹۰۲، صفحات ۱۲۱ و ۴۱۶.
جمعبندی
رابرت مکواتین نمادی از پیچیدگیهای سیاسی و مذهبی ایرلند قرون وسطی است. اقدامات او در سال ۱۴۱۳ نه تنها نشاندهنده قدرت محلی خاندان بارِت، بلکه احترام به سنتهای مذهبی آن دوره است. نوادگان او از جمله ریچارد، اسقف کیلالا، ادامهدهنده میراث خانوادگی بودند. این داستان، پیوند میان قدرت سکولار و نفوذ کلیسا در ایرلند آن زمان را به تصویر میکشد.
