ریتا خیمنس گارسیا، معروف به ریتا لا کانتائورا (۱۸۵۹–۱۹۳۷)، یکی از مشهورترین خوانندگان فلامنکوی اسپانیایی در دوران خود بود. او از کودکی با استعداد خیرهکنندهاش در خواندن و رقص فلامنکو، زندگی خود را در کافههای خواننده (cafés cantantes) سپری کرد.
شروع حرفهای
ریتا در شهر خرس دلا فرونتِرا متولد شد و از همان ابتدا با استعدادش در خواندن کوپلاس آندلسی توجهها را به خود جلب کرد. یک نماینده تئاتری او را کشف کرد و از آن پس، ریتا در کنار هنرمندان بزرگی مانند خوانا لا ماکارونا و آنتونیو اورته (معروف به خوان بروا) به اجرا پرداخت.
دوران شکوفایی
بین سالهای ۱۸۸۴ تا ۱۸۹۵، ریتا با هنرمندان برجستهای مانند خوزه بارئا و ماریا لا ماکارونا همکاری کرد. او در سالنهای بزرگی مانند لیسهو ریوس مادرید (بعداً سالن واریدادس) به اجرا پرداخت و در سال ۱۹۰۱، مجله آلرددور دل موندو او را «یکی از بهترین خوانندگان فلامنکوی زمان» نامید.
زندگی شخصی و میراث
ریتا بیشتر عمر خود را در مادرید گذراند و با هنرمندان بزرگی مانند فوسفوریتو و مانوئل پاوون دوست شد. او با وجود شهرت، زندگی سادهای داشت و تا پایان عمر به هنر و کمک به دیگران ادامه داد. عبارتهایی مانند «که ریتا لا کانتائورا انجام دهد» نشاندهنده تأثیر او بر فرهنگ عامه اسپانیا است.