گروه مارکسیست انقلابی یک سازمان تروتسکیست در ایرلند در دهه ۱۹۷۰ بود. این گروه از شکاف سال ۱۹۷۱ هواداران «دبیرخانه متحد انترناسیونال چهارم» از «لیگ جمهوری کارگری» پدید آمد. بسیاری از اعضای اولیه این گروه پیشتر در «سوسیالیستهای جوان» فعالیت میکردند.
شکلگیری
در سال ۱۹۷۲، این گروه با یک تشکیلات غیرمتمرکز در بلفاست ادغام شد و «گروه مارکسیست انقلابی» را تشکیل دادند. این گروه تحت تأثیر افرادی مانند رینر لیزاگت، آن اسپید، برندان کلی و بتی پورسل قرار داشت. در سال ۱۹۷۴، به دبیرخانه متحد انترناسیونال چهارم پیوست و علیه بازداشتهای خودسرانه در ایرلند شمالی مبارزه کرد.
نشریه و دیدگاهها
نشریه نظری گروه، «مارکسیت ریویو»، بر حمایت از اتحاد ایرلند و تأثیرگذاری بر جنبش دانشجویی تمرکز داشت. این گروه طرح «ایر نوا» را رد کرد و آن را به بورژوازی وابسته دانست. همچنین به انتقاد از اندیشههای دزموند فنل، نویسنده محافظهکار ایرلندی، پرداخت و او را ضدزن و ضد اتحادیه کارگری خواند.
فعالیتهای فمینیستی
گروه مارکسیست انقلابی از حقوق زنان حمایت میکرد و اعضای آن در گروه «زنان ایرلندی متحد» در سال ۱۹۷۶ شرکت داشتند. این گروه فمینیست رادیکال، خواستار قانونی شدن پیشگیری از بارداری و سقط جنین، حقوق برابر برای زنان و مدارس سکولار تحت کنترل جامعه بود.
تغییرات و ادغام
در سال ۱۹۷۶، گروه نام خود را به «جنبش برای جمهوری سوسیالیست» تغییر داد و در سال ۱۹۷۸ با «دموکراسی خلق» ادغام شد. در سال ۱۹۸۱، دموکراسی خلق به عنوان بخش ایرلندی انترناسیونال چهارم به رسمیت شناخته شد.