پوکا-پوکا: جزیره‌ای مرجانی در مجمع‌الجزایر توآموتو

Puka-Puka
📅 5 تیر 1405 📄 171 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

پوکا-پوکا یک آبسنگ مرجانی کوچک در شمال شرقی مجمع‌الجزایر توآموتو است که گاهی جزئی از جزایر دیساپوینت محسوب می‌شود. این جزیره با مساحت حدود ۵ کیلومتر مربع، شکل بیضوی دارد و جمعیت آن در سال ۲۰۱۷ تنها ۱۶۳ نفر بوده است. زبان محلی آن، پوکاپوکان، از خانواده مارکیزی است که آن را از سایر جزایر توآموتو متمایز می‌کند.

پوکا-پوکا یک آبسنگ مرجانی کوچک در شمال شرقی مجمع‌الجزایر توآموتو است که گاهی جزئی از جزایر دیساپوینت محسوب می‌شود. این جزیره با شکل بیضوی، طول ۶ کیلومتر و عرض حداکثر ۳.۳ کیلومتر، مساحتی حدود ۵ کیلومتر مربع دارد. لگن مرجانی آن به دلیل رسوب‌گذاری کوچک شده است.

جزایر مرجانی پوکا-پوکا خشک و کم‌جمعیت هستند. بر اساس سرشماری ۲۰۱۷، جمعیت کل آن ۱۶۳ نفر بوده که حدود ۱۱۰ نفر در روستای اصلی ته‌آونه ماهینا زندگی می‌کنند. برخلاف سایر جزایر توآموتو، زبان محلی این جزیره پوکاپوکان از خانواده مارکیزی است.

تاریخ

پوکا-پوکا نخستین جزیره توآموتو بود که در ۲۱ ژانویه ۱۵۲۱ توسط ناوگان اسپانیایی فرناندو ماژلان دیده شد و به نام سان پابلو ثبت گردید. کاوشگران هلندی یاکوب لو میر و ویلِم شوتن در ۱۰ آوریل ۱۶۱۶ آن را هوندن آیلند (جزیره سگ) نامیدند. در ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۷، تور هیوردال و خدمه‌اش در قایق کون‌تیکی پس از ترک کالائو در پرو، نخستین خشکی را در پوکا-پوکا مشاهده کردند.

طوفان شدید ۱۹۹۶ خسارات زیادی به جزیره وارد کرد، اما با کمک فرانسه، روستای ته‌آونه ماهینا بازسازی شد. فرودگاه پوکا-پوکا نیز در سال ۱۹۷۹ افتتاح گردید.

جمع‌بندی

پوکا-پوکا با تاریخچه‌ای غنی از کشف توسط کاوشگران اسپانیایی، هلندی و حتی تور هیوردال، همچنان به عنوان یکی از دورافتاده‌ترین و کم‌جمعیت‌ترین جزایر پلی‌نزی فرانسه باقی مانده است. بازسازی روستای اصلی آن پس از طوفان ۱۹۹۶ و افتتاح فرودگاه در ۱۹۷۹، نشانه‌هایی از تلاش برای حفظ این جزیره منحصربه‌فرد هستند.