پرترهای از یک جوان (رافائل)
پرترهای از یک جوان، اثری از رافائل، نقاش ایتالیایی رنسانس، احتمالاً یک خودنگاره است. این تابلو در جنگ جهانی دوم توسط آلمانها از لهستان دزدیده شد و از آن زمان ناپدید شده است. بسیاری از مورخان آن را مهمترین اثر گمشده از جنگ جهانی دوم میدانند.
این پرتره با رنگ روغن روی تخته، احتمالاً بین سالهای ۱۵۱۳ تا ۱۵۱۴ خلق شده است. هویت سوژه تابلو تأیید نشده، اما بسیاری از محققان آن را خودنگاره رافائل میدانند. جزئیات صورت در این تابلو شباهتهایی با تنها خودنگاره قطعی رافائل در فرسکوی مدرسه آتن در واتیکان دارد.
در جریان تهاجم آلمان نازی به لهستان در ۱۹۳۹، پرنس آگوستین یوزف چارتوریسکی این تابلو را همراه با سایر آثار ارزشمند از موزه چارتوریسکی نجات داد. با این حال، تابلو توسط گشتاپو کشف و به همراه سایر آثار به برلین و سپس به درسن منتقل شد. آخرین بار در ژانویه ۱۹۴۵ در قلعه واوِل کراکوف دیده شد و پس از آن ناپدید شد.
تحلیل هنری
رافائل در این پرتره، تأکید بر حالت ایستاده، ژست، بافت و تزئینات ظریف دارد که بیانگر سبک مانیریسم و ویژگیهای طبقه اشراف است. جزئیات مانند دیوار رنگ پوست، خز سیاه و موهای تیره، تعادلی کلاسیک بین انسانیت و طبیعت ایجاد میکند.
در فرهنگ عامه
این پرتره در آثار مختلفی مانند سریال سیمpsonها و فیلم مردان بنای یادبود به تصویر کشیده شده است.