عبارت مورد نظر خود را بنویسید
تیموفی بویچوک (۱۸۹۶-۱۹۲۲) نقاش اوکراینی و برادر کوچکتر میخایلو بویچوک بود. او با استعداد ذاتی در نقاشی، بهعنوان دستیار برادرش در مرمت آثار هنری فعالیت کرد. آثار او تحت تأثیر هنر بیزانسی و فولکلور اوکراینی، بهویژه پرترهها و پوسترهای سیاسی، شهرت یافتند. مرگ زودهنگام او در ۲۶ سالگی، مانع از تأثیر بیشترش بر جامعه هنری شد.
کریستوفر نوپن (۱۹۳۴-۲۰۲۳)، مستندساز اهل آفریقای جنوبی مقیم بریتانیا، با تخصص در ساخت مستندهای زندگینامهای از موسیقیدانان سرشناس، آثاری ماندگار همچون «تراوت» و «پرتره ژاکلین دو پره» را خلق کرد. او با بنیانگذاری شرکت آلگرو فیلمز، سبک صمیمی و نوآورانهای در مستندسازی موسیقی کلاسیک به وجود آورد.
تندیس نیمتنه کاردینال مائوریتزیو ساووی، اثر فرانسوآ دوکوئنوآ، مجسمهساز فلاندری، در سال ۱۶۳۵ میلادی خلق شده است. این اثر، آخرین پرترهی مستند از این هنرمند است و هماکنون در گالری سابائودا در تورین نگهداری میشود. این تندیس، نمادی از همکاری نزدیک بین هنرمند و سفارشدهنده است و نشاندهندهی جایگاه ویژهی دوکوئنوآ نزد کاردینال مائوریتزیو است.
کلود لویی لانگلوا، معروف به لانگلوا دِ سزان، چهرهنگار و هنرمند پاستل فرانسوی بود که آثارش در سالنهای پاریس و آکادمی سلطنتی لندن دیده شد. پرتره مادام مورل او در موزه آنتوان ویونل نگهداری میشود.
نوئل گودوین (۱۹۲۷-۲۰۱۳)، منتقد برجسته موسیقی و باله انگلیسی، به مدت ۲۲ سال سردبیر بخش موسیقی و رقص روزنامه دیلی اکسپرس بود. او با قلمی توانا در هر دو حوزه مینوشت و آثار ارزشمندی از جمله تاریخچه باله اسکاتلندی و کتابهایی مانند «سمفونی لندن: پرترهای از یک ارکستر» را به رشته تحریر درآورد.
«دنی» فیلم مستند کانادایی به کارگردانی آرون زگرز و لوئیس بنت است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این فیلم پرترهای از دنی رایدر، عموی زگرز، است که به طور کامل از نوارهای VHS ضبط شده توسط خود رایدر در دهه ۱۹۹۰، در طول مبارزه مرگبارش با سرطان خون، گردآوری شده است.
دیزی گراندوس، بازیگر کوبایی، از سال ۱۹۶۴ تاکنون در بیش از ۴۰ فیلم حضور داشته است. او برای بازی در فیلم «پرتره تِرِزا» در سال ۱۹۷۹ جایزه بهترین بازیگر زن را در جشنواره فیلم مسکو دریافت کرد. گراندوس با فیلمساز پاستور وگا ازدواج کرده بود.
هنری هاوارد (۱۷۶۹-۱۸۴۷)، نقاش پرتره و تاریخ بریتانیایی در قرن نوزدهم، از اعضای برجسته آکادمی سلطنتی بود. او با آثار الهامگرفته از ادبیات و تاریخ، به ویژه در سبک نئوکلاسیک، شهرت یافت. هاوارد همچنین در طراحیهای تزئینی و همکاری با هنرمندان سرشناس دوره خود فعال بود.
رزتا ارنستین کار (۱۸۴۵-۱۹۰۷) عکاس و کارآفرین کانادایی بود که با تأسیس گالری هنری آمریکایی در وینپگ، به شهرت رسید. او بهخاطر کیفیت بالای پرترهها و عکسهای مناظر طبیعی بین پورت آرتور و کوههای راکی شناخته میشد. کار جوایز متعددی در نمایشگاههای صنعتی وینپگ کسب کرد و در سال ۱۸۸۶ مدال نمایشگاه استعماری و هندی را دریافت نمود.
یاکوبوس لودوویکوس کورنت، نقاش و طراح برجسته هلندی، بیشتر به خاطر بازآفرینی صحنههای تاریخی عصر طلایی هلند شناخته میشود. او بنیانگذار موزه لاکنهال و رئیس کابینت چاپهای لیدن بود و آثار ماندگاری در سبکهای پرتره و منظر بر جای گذاشت.
ویلی گایگر (۱۸۷۸-۱۹۷۱) نقاش آلمانی و استاد آکادمی هنرهای زیبای مونیخ بود. او با آثار گرافیکی و پرترههای خود شهرت یافت و جوایز متعددی دریافت کرد. گایگر به دلیل مخالفت سیاسی با نازیها از تدریس محروم شد، اما پس از جنگ جهانی دوم دوباره به فعالیت هنری و آموزشی پرداخت.
گرگوریه باکالوویچ، نقاش برجسته صربستانی در سده نوزدهم میلادی بود که آثار ارزشمندی در زمینه نقاشی آیکونستاسیس، دیوارنگاری و پرتره خلق کرد. او در خلق برخی از شاهکارهای خود با استادان دیگر همکاری کرد و میراث هنری ماندگاری از خود بر جای گذاشت.
مری تاونزند (۱۸۲۲–۱۸۶۹) هنرمند انگلیسی بود که در سال ۱۸۵۰ به همراه خانوادهاش به کانتربری نیوزیلند مهاجرت کرد. او با تخصص در نقاشی پرتره، آثار ماندگاری از جمله پرترههای جان گادلی و فرزندش آرتور را خلق کرد. آثار او در نخستین نمایشگاه هنری کرایستچرچ در سال ۱۸۷۰ به نمایش درآمد.
برتون استون هیز (1826-1914) نقاش و معلم خودآموخته تأثیرگذار در ایندیانا بود. او با پرترهها، مناظر و آثار طبیعت بیجان خود شناخته شد و هنرمندان جوانی چون ویلیام فورسیت و ویلیام مریت چیس را تعلیم داد. اثر او از فرماندار ویلیام هنری هریسون بخشی از مجموعه رسمی فرمانداران ایندیانا است.
گئورگیوس یاکوویدیس، نقاش برجسته یونانی و از چهرههای کلیدی مکتب مونیخ، بنیانگذار و نخستین مدیر گالری ملی یونان در آتن بود. آثار او که اغلب شامل صحنههای اساطیری، زندگی روزمره و پرتره کودکان بود، تأثیر عمیقی بر هنر یونان گذاشت.
کارل فریتیوف اسمیت (۱۸۵۹-۱۹۱۷)، نقاش پرتره و ژانر نروژی، بیشتر دوران کاری خود را در آلمان گذراند. او در کریستیانیا (اسلو فعلی) متولد شد و پس از تحصیل در آکادمی هنرهای زیبای مونیخ، به عنوان استاد در مدرسه هنر ساکسونی در وایمار مشغول به کار شد. آثار او در آلمان و سوئد شناختهشده بودند، اما در نروژ کمتر 전시 شدند.
رمی کُغ (۱۸۵۴-۱۹۳۵)، نقاش بلژیکیالاصل، در فرانسه ساکن شد و به خلق آثار هنری پرداخت. او با تحصیل در آکادمی هنرهای زیبا و سفرهای گسترده به اسپانیا، ایتالیا، الجزایر و تونس، سبک خاص خود را در نقاشی پرتره و صحنههای زندگی روزمره شکل داد. کُغ با نمایش آثارش در سالن پاریس و دریافت جوایز معتبر، به شهرت رسید.
ویلیام سگار (حدود ۱۵۵۴–۱۶۳۳) نقاش پرتره و نشانشناس دربار الیزابت یکم بود که در دوره جیمز یکم به عنوان «گارتر شاهِ نشانها» منصوب شد. او علاوه بر نقاشی پرترههای درباریان، در کالج نشانشناسی نیز فعالیت داشت. سگار آثار ماندگاری همچون پرتره «ارمین» الیزابت یکم را خلق کرد و در مراسمهای مهم سلطنتی نقش داشت.
گوستاو لئونارد دو یونگ، نقاش برجسته بلژیکی قرن نوزدهم، به دلیل خلق پرترههای خیرهکننده از زنان اشرافی و صحنههای مجلل زندگی بورژوازی در پاریس به شهرت رسید. او که ابتدا با سبک رئالیسم آغاز کرد، بعدها به یکی از پیشگامان تصویرسازی مد و سبک زندگی لوکس در دوران خود تبدیل شد.
ماریکه بوک (۱۹۴۳-۲۰۱۷) نقاش پرتره هلندی بود که به دلیل تکنیک منحصر به فردش در نقاشی بدون استفاده از عکس، با استادان کلاسیک هلندی مانند فرانتس هالس مقایسه میشد. او پرترههای مشهورانی مانند ملکه بئاتریکس و نخستوزیر سابق هلند، رود لوبارس را خلق کرد.
