پو بوی: ترانهای از باب دیلن
«پو بوی» ترانهای آکوستیک در سبک فولک/جاز است که باب دیلن، خواننده و ترانهسرای آمریکایی، آن را برای آلبوم «عشق و دزدی» (۲۰۰۱) نوشته و اجرا کرده است. این ترانه در سال ۲۰۰۷ در آلبوم گردآوریشده «دیلن» نیز قرار گرفت. مانند بسیاری از آثار دیلن در قرن بیست و یکم، او این ترانه را تحت نام مستعار جک فراست تولید کرد.
لری کمپبل، گیتاریست و نوازندهی چندساز، یادآور میشود که دیلن تغییرات آکورد غیرمعمول ترانه را پس از ضبط ترانهی برندهی اسکار «چیزها تغییر کردهاند» در سال ۱۹۹۹ به او نشان داد. تیم ریلی، منتقد موسیقی، نیز ارتباط ترانه با جاز را برجسته میکند و آن را شبیه به آثار دههی ۱۹۲۰ میداند.
پیشینه و ساختار
تونی اتوود، پژوهشگر آثار دیلن، «پو بوی» را «گشتی در میراث فرهنگی آمریکا» میداند. این ترانه با اشاراتی به جنوب آمریکا و استفاده از شوخیهای سبک ودویل، و حتی الهامگیری از کتاب «اعترافات یک یاکوزا» نوشتهی جونئیچی ساگا، غنای فرهنگی بالایی دارد.
نقد و بازخورد
فیلیپ مارگوتین و ژان-میشل گسدون ترانه را «بالادی زیبا در سبکی غافلگیرکننده» مینامند و اجرای گروه، به ویژه نوازندگی گیتار لری کمپبل و چارلی سکستون، و همچنین کنتاری تونی گارنیِر را ستایش میکنند.
«این ترانه شاهکاری در fraseبندی شعری دیلن است. شنونده بارها آن را گوش میدهد اما هنوز نمیتواند درک کند چگونه دیلن با چنان چابکی، این همه کلمه را در خطوط خود جای داده است.»
— توماس وارد، AllMusic
اشارات فرهنگی
بیت «پو بوی، در هتلی به نام کاخ غم / به اتاقک زنگ میزند، میگوید: یک اتاق بفرستید بالا» اشارهای به شوخیای در فیلم «اتاقک» (۱۹۳۸) از برادران مارکس است.
اجراهای زنده و کاورها
دیلن این ترانه را ۴۱ بار در تور بیپایان خود بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۰ اجرا کرده است. رایان آدامز نیز بخشی از ترانه را در کنسرتی در سال ۲۰۰۱ به سبک دیلن اجرا کرد.