زندگینامه
پیترو آنتونیو سولاری، معمار و مجسمهساز برجسته ایتالیایی، زاده شهر کارونا بود. او نزد پدرش گوینیفورته سولاری، که معمار ارشد کلیسای جامع میلان محسوب میشد، شاگردی کرد. پیترو در کارگاه پدرش، مهارتهای طراحی پلان و مجسمهسازی را فرا گرفت. در سال ۱۴۷۶ میلادی، برای مشارکت در ساخت کلیسای جامع میلان استخدام شد. در ۲۶ سالگی، دوک میلان او را به سمت معاون پدرش منصوب کرد. پس از مرگ پدرش، جانشین او در پروژههای ساختمانی دوک شد، اما این جانشینی شامل کلیسای جامع میلان نمیشد. بعدها، مقبره اسقف مارکو د کاپیتانی را در کلیسای جامع آلساندریا مجسمهسازی کرد.
سفر به روسیه و ساخت کرملین
در سال ۱۴۸۷، ایوان سوم، حاکم روسیه، از سولاری دعوت کرد تا دیوارها و برجهای کرملین مسکو را بسازد. در دو سال پس از آن، سولاری بیشتر دیوارها و برجهای کرملین را ساخت (به جز دیوار غربی که جانشینش آلویز بنا کرد). برجهای بوروویتسکایا، کنستانتینو-یلنinskایا، اسپاسکایا، نیکولسکایا و برج زاویهدار آرسنالنایا از جمله آثار او هستند. روشهای مهندسی، تکنیکها و فرمهای معماری که سولاری به کار گرفت، به شدت یادآور استحکامات شمال ایتالیا بود.
بر فراز دروازههای اسپاسکی، کتیبهای لاتین حک شده است: «ایوان واسیلی، به فضل خدا، دوک بزرگ ولودیمیر، مسکو، نووگارد، تفر، پسکوف، وتیتسا، اونگاریا، پرمیا، بولگاریا و فرمانروای تمام روسیه، در سال سیام فرمانروایی خود، دستور داد این برجها را پیترو آنتونیو سولاری اهل میلان در سال تولد مسیح ۱۴۹۱، در ماه مارس بنا نهد.»
سولاری با همکاری مارکو روفو، کاخ فاستها (Palace of Facets) را نیز در محوطه کرملین ساخت.
پایان زندگی
او در ماه مه ۱۴۹۳ در مسکو درگذشت. لقب «فریازین» (Fryazin) که به او داده شد، از واژه قدیمی روسی «فریاز» (fryaz) گرفته شده است؛ واژهای که ریشه در کلمه فرانک دارد و برای اشاره به مردمان شمال ایتالیا به کار میرفت.